Ali Rıza telefonu kapattı. Düşündü.  Cemal Arman. Kurgan Holding. Şeyda bir haber peşindeydi. Belki de Cemal Arman ile ilgili bir…

Devamını oku >

İsimler aklında yankılandı. Ama artık gerçek gibi gelmiyordu. Hayaller gibiydi. Uzak. Erişilmez. Sonra nedensiz bir gülme isteği hissetti.   Kapı açıldı. Hemşire…

Devamını oku >

Ali Rıza Cenk’in görev sınırlarını zorlayan bir şey istediğini biliyordu ama yine de sormak zorundaydı.  “Cenk, son bir ricam daha var. Araba…

Devamını oku >

Kapı açıldı. Duygu içeri girdi. Her zamanki gibi kusursuz giyinmişti. Saçları toplanmıştı, makyajı yerindeydi. Ama gözlerinde bir şey vardı. Bir…

Devamını oku >

Ertesi sabah Şeyda yine erkenden evden çıkıyor ama bu defa otobüs durağı yerine kapının önünde bekleyen bir arabaya biniyordu. Arabanın…

Devamını oku >

Ali Rıza huzursuz olduğunu belli edercesine ayağa kalktı. Şeyda’nın ailesini endişelendirecek kadar sorumsuz biri olmadığını biliyordu. Onunla çok uzun zamandır çalışıyorlardı, yine de…

Devamını oku >

Onuncu gün onu psikologla görüştürmüşlerdi, psikolog bakıcısının kendi kendine konuştuğunu söylediğini söyleyerek konuya girdi, ne düşünüyordu, neden öyle davranmıştı. Kemal’i…

Devamını oku >

Kemal kapıya yürüdü. Kulak kabarttı. Koridora baktı. Çıktı. Kapı sessizce kapandı.  Şeyda yatakta oturdu. Gözyaşları yanaklarından süzüldü.  “Zavallı Levent,” diye fısıldadı.…

Devamını oku >