Gece hepsi için uzun ve sıkıntılı geçmişti. Gülşen bir çok şeyi keşfetmiş olmalarına rağmen, babasıyla yüzleşip, onun ağzından duymanın ağırlığını taşımıştı. Gece boyunca nöbet tutan Enes, ona uyuması için ısrar etse de, ikisi de sabaha kadar gözlerini kırpmadan oturmuşlardı. Berkay zaten genel olarak sessiz olduğu için, Güneş ara ara sızmış ama kafasını kurcalayan sorular yüzünden kendini uykuya teslim edememişti.

Can bey gece kötüleşen durumuna rağmen, kimseye haber vermedi. Kızının söylediğine göre bu sadece bir kaç gün sürecekti. Sabah telefonunu alıp, Ferhat beye biraz rahatsız olduğunu ve ünü evde dinlenerek geçireceğini, atölyedeki testler için bir adamını görevlendireceğini söyledi. Ferhat beyin zihni gelişmelerle öyle meşguldü ki, kısaca “Geçmiş olsun” diye cevap vererek üzerinde durmadı. Mevsim geçişlerinde şehirde herkes benzer şeyler yaşayabiliyordu.

Ferhat beyin mesajından az sonra telefonuna düşen mesaj onu daha da tedirgine etmeye yetti. Merkez genel olarak çiplenme olaylarını takip ediyor görünmese de, kurucuların çocuklarını yakından takip ediyordu. Enes’in yirmi beş yaşı dolmuş olmasına rağmen çipi aktif gözükmüyordu ve bu nedenle Ferhat beyden bir açıklama isteniyordu. Bu geçici bir durumdan kaynaklanıyorsa sorun değildi ama yaşı dolmuş özellikle kurucuların çocuklarının çiplerinin aktifleştirilmemesine sıcak bakılmıyordu. Enes’in çipinin en az iki hafta önce aktif olmuş olması beklenirken, bu gecikmenin nedenini acil olarak bildirmesi gerekiyordu.

Mesajı okur okumaz, önce Enes’in babası Yiğit beyi aramayı düşündü ama konu Yiğit beyin kontrolünde olmadığı için bir toplantı çağrısı yapmayı daha uygun buldu. Hemen bir saat içinde tüm kurucular, mazaret üretmeksizin mağarada olmak zorundaydı.

Can bey tam kendini yatağa bırakmış günü ne yapabileceklerini düşünerek ve ağrılarıyla baş ederek geçirmeyi hedeflerken gelen mesajı okuyunca, ters giden bir şeyler olduğunu anladı. Kendini çok kötü hissediyordu ama bu toplantıya katılıp neler olduğunu öğrenmek zorundaydı. Çocuklara da haber vermek istiyordu ama bütün donanımı galeriden toplayıp ormana taşıdıklarını biliyordu ve çalışma odasına gidip konuşsa bile onu duyup duymayacaklarından emin değildi.

Dinleme olayının kesintiye uğraması ekiptekilerin de canını sıkıyordu. Alper bu konuya bir çözüm bulmak için Berkay ve Enes’in sabah donanımı sakladıkları yere gitmesini istedi. O sırada onlarla olan Güneş ve Gülşen yerlerinden ayrılmayacaklardı. Küçük jeneratörlerden birini çalıştırıp, mağara ve Can beyin evinin dinlenmesi gerekiyordu. Ellerindeki jeneratörler onları bir süre idare edebilecek kadardı. Galerideyken, Alperlerin evinden elektrik depolayarak idare etmişlerdi ama şimdi ormanda böyle bir şansları yoktu.

Can beyin karısı, Hale hanım sabah kahvaltısının hazırlanmasını denetlemek için erken kalkmıştı. Eşiyle kahvaltı ettikten sonra sosyal merkeze giderek gününü her zaman ki gibi geçirecekti. Gülşen’in yokluğuna eşi bahaneler bulsa da, bu kadar uzun süre evden dışarıda kalması kafasına takılsa da, çabucak unutuyor güne dalıyordu. Sosyal merkezde Lale ve Güneş’in annesiyle her gün beraber vakit geçiriyorlardı ama onlarda Hale hanım gibi çabucak unuttukları için bir aradayken çocukların yokluğunu konuşmak akıllarına gelmiyordu. Can bey kayıp çocukların ailelerinin annelerine her zamankinden daha fazla müdahale etmek zorunda kalmıştı. Her ne kadar çipli de olsalar, hepsi akıllı kadınlardı ve çocuklarının yokluğunu fark etmeyecek kadar da duygusuz değillerdi. Karısına ve diğer kadınlara yaptıkları içini acıtsa da, durumu idare etmek için kurucuların aldığı kararları her zaman ki gibi uygulamak zorunda kalmıştı.

Yataktan zorlukla doğruldu ama kalkar kalkmaz şiddetli bulantıyla doğruca banyoya koşmak zorunda kaldı. Bütün gün galeride çocuklarla olduğundan önceki gün hiç bir şey yememişti. Kendini biraz toparladıktan sonra, başı dönse de kahvaltıya indi.

“Neyin var?” dedi Hale hanım onu görür görmez, kocası her zaman tertemiz giyinmiş ve bakımlı olarak dolaşırdı.

“Sanırım mevsim geçişi” dedi Can bey, “Bir şeyler yersem kendime gelirim”

Hale hanım çipin etkisinde olduğu için uzatmadı ve çalışanların tabaklarına servis ettiği kahvaltısını yemeye başladı. Can bey de midesini daha fazla bulandırmamak için dikkatle seçerek bir kaç şey yedi. Toplantıya gitmek için hazırlanması gerekiyordu, Hale hanımı ve çalışanları idare edebilirdi ama kurucular onun halini görünce basit bir mevsim geçişi rahatsızlığı olmadığını hemen anlayacaklardı. Hale hanım hızlıca kahvaltısını edip, sabah sporuna katılmak için evden çıktı, o da odasına zorla gidip üzerini giyindi. Bir şeyler yemek iyi gelmişti ama bu bulantıyla baş etmek zordu. Mağaraya gitmeden önce sağlık merkezine uğrayıp, bir bulantı ilacı almaya karar verdi. Toplantıya biraz gecikebilirdi ama orada olanlara katılabilmek için de başka çaresi yoktu. Yürüyecek hali olmadığı için şoförüne önce sağlık merkezine uğramasını ve gidip onun için bir bulantı ilacı almasını söyledi. Bulantı özellikle çocuklarda ve gençlerde sık rastlandığı için nedeni sorgulanmadan kolayca veriliyordu.

Şoför ilacı getirir getirmez, hiç düşünmeden iki tanesini yuttu ve her zaman ki toplantı yerine gitmek için talimatı verdi. Onlar vardığında, ormanlık yolun kenarında herkesin arabası çoktan park edilmişti. Şoförüne arabanın yanında beklemesini söyleyip, elinden geldiğince hızlı adımlara mağaraya yöneldi.

İçeri girdiğinde herkes çoktan masadaki yerini almış, toplantı henüz başlamamıştı.

“Gelebildiğine sevindim” dedi Ferhat bey, “Durum önemli ve acil”

O sırada Berkay ve Enes, jeneratörü çalıştırmışlar ve dinleme sistemini aktif etmişlerdi. İkisi de mağara da bir toplantı beklemedikleri için babaların toplandığını fark edince, hemen diğerlerine haber verdiler. Elbette hepsinin aklına gelen ilk şey Can beyin onları ele vermiş olmasıydı. Alper, konuşlan her şeyi anında telsizden aktarmalarını istediğini söyledi. Herkes gergin bir şekilde Berkay ve Enes’ten gelecek haberleri bekliyordu. Can beye güvenmeye başladıkları için hepsinin özellikle de, Gülşen’in içinde derin bir öfke oluşmuştu.

Can bey yerine oturunca, hemen yanındaki Doruk bey “İyi görünmüyorsun” dedi eğilip.

Can bey tam mevsim geçişi diye cevap vermeye hazırlanıyordu ki Ferhat bey oyalanmadan konuya girdi.

“Sizi acil olarak toplamış olmamın neden, sabah merkezden gelen bir uyarı mesajı” dedi Ferhat bey ve telefonunu çıkarıp mesajı aynen kuruculara okudu, “Kayıtlarımızda 2010 doğumlu olarak gözüken Enes Karataş’ın…”

“İşte şimdi yandık!” dedi Arda bey sıkıntıyla, “Ne cevap vereceğiz!”

Berkay ve Enes, toplantıyı Can beyin isteğiyle yapmadıklarını duyunca rahatlamışlardı ama sesinden tanıdıkları ve toplantıya katılan Can beyin ne söyleyeceğini merakla bekliyorlardı.

“Benim çipim aktif olmadığı için ihtar almışlar” dedi hızlıca telsizden dinleyenlere, “Can bey toplantıda bu arada!”

“Enes her zaman sorun çıkarmaya meyilliydi burada da kendini hiç bozmadı!” dedi Yiğit bey sıkıntıyla, Enes’in yüzü gerildi. Berkay ile göz göze geldiler ama bir şey söylemediler.

“Bu Enes’in suçu değil!” dedi Can bey beklenmedik bir çıkış yaparak, “Yaşını doldurduğu halde işi başaramayan bizleriz. Her şey için çocukları suçlamaktan vazgeçip, daha akılcı davranmamız gerekiyor”

“Akılcı olmadığımızı mı düşünüyorsun?” diye yanıtladı Yiğit bey, “Ben oğlumu sevmediğim ya da istemediğim için mi böyle söylüyorum sence. Amacımız başından beri onları korumak değil miydi?”

“Koruyamadığımız açık!” dedi Lale’nin babası Arda bey, “Ne onları, ne de sistemi koruyabildik”

Can bey başıyla onayladı.

Berkay gibi çoğunlukla sessiz olan Soner beyin sesi duyuldu “Bu noktaya gelmeden önce gelişmelerden öngörebilmeliydik bazı şeyleri. Tüm kurallara uymuş olsak da çocuklarımızı daha fazla tanımış olsaydık, işin buraya gittiğini görebilirdik.”

“Evet ama ne yazık ki sistemi uygulama çabası içinde fazla rehavete kapıldık sanırım. Bizim bildiğimiz ailelerde anneler çocuklarını yakından takip ederler ama onları devreden çıkardık. Sistemin kuralları için her şeyi doğru yapmış olabiliriz ama sanırım kendi ailelerimiz için doğru olanı yapmadık. Çocuklarımızın çiplerinin aktif olmadığını hepimiz biliyorduk, annelerinin onlarla ilgilemeyeceğini de. Bakıcılarla liseye kadar her şey yolundaydı ama sonra onları göz göre elimizden kaçırdık bence. Şimdi de bunun yarattığı sorunlarla yüzleşiyoruz” dedi Arda bey, “Bence sadece bu krizi aşmakla kalmayıp, bazı şeyleri de dürüstçe masaya yatırmamız gerek”

“Öncelikle bu mesaja mantıklı bir cevap vermek zorundayız” dedi Güneş’in babası Doruk bey. Bu kez Ferhat bey onayladı onu başını sallayarak.

“Haklı olabilirsiniz” dedi Ferhat bey sözü devralarak, “Kendimizi kurallara uymaya kaptırınca, çocuklarımıza sahip çıkamadık hatta çıkmadık. Ancak bu toplantının önceliği bu mesaja acilen akla yatkın bir cevap vermek”

“Önceliğimiz çocuklarımız” dedi Can bey, ilaçlar bulantısını bastırmış olsa da ağrıları devam ettiği için sesi yorgun çıkıyordu, “Enes’in çipi olayı sandığınız kadar büyük sorun değil, bunu halledebileceğimi düşünüyorum”

“Nasıl?” dedi Ferhat bey kaşlarını kaldırarak.

(devam edecek)