Can Bey, on beş dakika sonra çalışma odasına geri döndü, yüzü düşünceli görünüyordu. Alper’in gözleri ekrana kilitlendi doğrudan, yeniden bir şey söyleyecek mi diye dikkatle bekliyordu. Gelip bilgisayarın başına oturdu, sırtı yeniden kamerayı kapatmıştı. Çalışmayacağını anlayınca, ekranı indirdi. Bir süre sessizce oturdu. Sonra bilgisayarı alıp, odadan çıktı. “Çıkacak sanırım” diye seslendi Alper arkadaşlarına bilgisayarı aldı… Read More Yok Oluşun Eşiğinde – Bölüm 48