“Yiğit bey?” dedi Ferhat bey, şaşkınlıkla.

Herkes onun birden bire kalkıp, çipli meyve suyunu içmesine şok olmuştu.

“Enes benim oğlum” dedi Yiğit bey bardak bitince, “Onu kurtarmak için gencecik bir canı daha riske atamayız!”

Can bey de hiç beklemediği bu hareketin şaşkınlığı içindeydi, “Ama..” dedi, “Zaten aktif bir çipiniz vardı”

Yiğit beyin davranışının şaşkınlığını üzerlerinden atamayan diğerleri dönüp Can beye baktılar, “Ne çipi?”

Bu arada Sezgin ve Ufuk bey de ne olduğunu anlayamadan şaşkınlıkla olanları izliyorlardı.

“Bu krizi atlattıktan sonra sizlere açıklayacaktım” dedi Can bey, “Maalesef, sandığınız gibi kurucular çipsiz değiller! Hepimizi o kamplarda eşlerimizle birlikte çiplemişler ve çiplerimiz aktif.”

“Bu nasıl olur?” dedi Doruk bey, “Bize vaat edilen şeylerden biri çipsiz olacak olmamız değil miydi?”

“Öyleydi ama maalesef başından beri bizi alet ettikleri bu oyunun kuralları bize söylendiği gibi işlememiş” dedi Can bey ağrıdan yüzünü buruşturarak.

Berkay ve Enes, sadece dinleme yapabildikleri için Yiğit beyin karışımı içtiğini hemen anlayamamışlar, Can beyin herkesin çipli olduğu açıklamasını da duyunca, bir şey kaçırmamak için telsizden arkadaşlarına aktarım yapmayı bırakmış merakla birbirlerine bakıyorlardı.

Masadaki herkesin yüzü allak bullak olmuştu, “Peki şimdi ne olacak?” dedi Yiğit bey de şaşkınlıkla. Zaten çipli olduğunu bilmediği için oğlu için cesaret gösterip içmişti çipli meyve suyunu.

“Hiç bir fikrim yok” dedi Can bey, “O kadar ani davrandınız ki!”

“Benim için hazırlanan meyve suyunu mu içti babam?” dedi Enes daha fazla dayanamayıp, telsizi dinleyenlerden “Ne?” dedi yükseldi hep bir ağızdan, “Neler oluyor orada?” dedi Lale merakla.

“Sanırım Yiğit amca Sezgin için hazırlanan çipli meyve suyunu içti! Can amca da onun zaten aktif bir çipi olduğunu açıkladı ve herkesin de. Şu an şok geçiriyorlar sanırım” diye açıkladı Berkay, mağaradakilerin sessizliklerinden faydalanıp.

“Can emin misin hepimizin çipli olduğuna, yani biz şimdi kendi aklımızla hareket etmiyor muyuz?”

“Ben çipliyim” dedi Can bey, “Ben çipliysem, hepiniz öyle olmalısınız. Hiç bir şeyi şansa bırakmamışlar ve açıkçası çocukları görevi devralıp, aktif olduklarında bizim için ne planlıyorlardı bilmiyorum”

“İyi de neden bu zamana kadar söylemedin?” dedi Berkay’ın babası Soner bey.

“Söyleyecektim ama olaylar öyle üst üste geldi ki, çocukları bulmak her şeyden daha önemli hale gelmişti. Kafalarınızı iyice karıştırmak istemedim.”

“Bir dakika, bir dakika, biz yıllardır çipliyiz öyle mi? Yani başından beri. Bu güne kadar yaptıklarımızı kendi kararlarımızla yapmamış olabilir miyiz demek bu?”

“Bilmiyorum” dedi Can bey, “Hangi durumlarda müdahale edildiğine dair en ufak bir fikrim yok açıkçası”

“Belki de bizleri de eşlerimiz gibi yapacaklardı görevi devrettikten sonra!” dedi Doruk bey

“Büyük ihtimalle diye cevap verdi Can bey.

Ferhat bey, hâlâ şaşkın şaşkın bekleyen Sezgin ve Ufuk beye dönüp, “Kusura bakmayın sizi de unuttuk. Ufuk bey teşekkür ediyoruz özveriniz için ama gördüğünüz gibi Yiğit bey konuyu halletti. Sizi burada daha fazla tutmayalım, siz gidin isterseniz. Ben sizinle bağlantıya geçip bilgi vereceğim daha sonra”

“Tamam” dedi Ufuk bey, duymaması gereken şeyler duyduğunun farkındaydı. Oğlunu alıp, başıyla herkesi selamladı ve mağaradan kafası iyice karışmış şekilde ayrıldı.

“Baba ne oluyor?” diye sorduğunu duydular Sezgin’in çıkarlarken.

Can bey artık ayakta duramadığı için yeniden sandalyesine oturdu.

“Sen hiç iyi değilsin?” dedi Arda bey, “Hastaneye götürelim seni, bu normal bir üşütmeye hiç benzemiyor”

“Yok gerek yok!” dedi Can bey, “Şimdi konuşmamız gereken önemli mevzular var. Arkadaşlar çocuklarla bir hareket etmek zorundayız! Yoksa hepimiz bu sistemin elinde alet olmaya devam edip yok olacağız!”

“Koca bir dünya sistemine karşı mı çıkalım diyorsun?” dedi Doruk bey şaşkınlıkla, hepsinin kendine güvenen ses tonları değişmiş, endişeli ve şaşkın konuşmaya başlamışlardı.

“Daha bilmediğimiz neler olduğunu Allah bilir!” dedi Soner bey, “Resmen bizimle oynamışlar?”

“Ve çocuklar başlarına geleceği fark etmemiş olsalardı, kim bilir başka neler görecektik”

Alper’in babası Ferhat bey o kadar şaşkındı ki, bu zamana kadar sakin ve olgun kararlar alarak, karşılaştıkları her soruna bir çare bulmaya çalışmıştı. Kendi içinde yaşadığı onca fırtınaya rağmen yine de herkesi korumak için en doğrusunu yapmak istemişti ama artık onunda gerilen sinirleri ve duydukları yüzünden düşünecek hâli kalmamıştı.

“Yiğit iyi misin?” dedi doğrudan Enes’in babasına bakıp.

“Şimdilik iyiyim” dedi Yiğit bey.

“Daha Enes’in çipini aktif etmediğim için” dedi Can bey.

“Şimdi doğru mu anlıyorum” dedi Alper’in babası Ferhat bey, “Buraya gelmeden önceki kamplarda hem eşlerimizi hem bizi çiplemişler öyle mi? Sen bunu ne zaman fark ettin?” diye sordu Can beye.

“Çok olmadı, daha üzerinde çalışıyordum”

“Peki bir çare bulabildin mi?”

“Sayılmaz ama hepimiz biliyoruz ki çareyi çocuklar buldu değil mi?” dedi Can bey, “Beyler, Enes’in çipini bir an önce aktif etmek zorundayız öncelikle sistemin üzerimizdeki gölgesinden bir kurtulalım önce. Yiğit bey razı mısınız? Neler olabileceğini bilmiyorum açıkça söyleyeyim”

Enes nefesini tutmuş babasının söyleyeceklerini dinliyordu.

“Ben hazırım” dedi Yiğit bey, “Ne olacaksa olsun, gerçekten çok yoruldum ben artık. Kendime olmuyorsa hiç değilse oğluma bir faydam olsun istiyorum. Gerçekten başından beri bu çiplerin gerekliliğini ve çocuklar için en iyisi olacağını en çok ben savunuyordum biliyorum. Oğlumdan özür dileme şansım olsa dilerdim.”

“Olacak” dedi Can bey, “Hepimizin onlara bir özür borcu var! Ben daha fazla kötüleşmeden çipi aktif edeceğim. Eğer hepiniz çocuklarla iş birliği konusunda hem fikirseniz buna da bir çözüm bulacağım ama bundan önce eve gidip biraz dinlenmem gerekiyor. Yiğit kendini kötü hissettiğin an beni aramak zorundasın.”

“Ne yapacaksın ki?” dedi Soner bey

“Gerçekten kötüyüm konuşacak halim kalmadı” diyerek zorla kalktı Can bey ve çipi aktif etmek için yeniden kontrol odasına girdi. Arkasından da Arda bey kalkıp ona yardım etmeye girdi.

“Can söylediklerinden fazlası var gibi” dedi fısıldayarak, kontrol odasında çocuklar dahil, kimse onların konuştuklarını dinleyemezdi.

Can bey cevap vermeden tuşlara dokunmaya başladı, “Aklımızı başımıza topladığımıza sevindim” dedi sadece, “Çocukların desteğine acil olarak ihtiyacımız var”

“Güneş, babamın ikinci çipini aktif ediyorlar!” dedi Enes endişeyle telsize, “İki aktif çipi kaldırabilir mi sence?”

“Bilmiyorum” dedi Güneş, “Engin’in diğer çipi aktif değildi. İki aktif çip sinir sistemine ciddi zarar verebilir”

“Onları durdurmamız gerek!” dedi Enes endişeyle, “Babam ölebilir”

O sırada Can bey, Yiğit beyin sıvıyla aldığı çipi aktif etmişti ama çipin sinir sistemine tutunması için en az üç dört saat geçmesi gerekiyordu. Bir an önce çocuklarla konuşmak istiyordu, Gülşen’in karışımının Yiğit bey için kullanılıp, kullanılmayacağını soracaktı ama eğer Yiğit bey o karışımdan içerse iki çipi de sinir sisteminden ayrılacak, Enes’in çipi yine aktif edilmemiş gözükecekti. Sezgin içse ona bir şey olmayacağından neredeyse emindi ama Yiğit bey aniden alıp içinde, işler karışmıştı.

“Sakin ol” dedi Alper telsizden Enes’e, “Çipin sinir sistemine tutunması için bir kaç saate ihtiyacı var, bir şeyler düşünebiliriz belki. Güneş, Gülşen var mı öneriniz” diye sordu sonra

“Benim yok” dedi Gülşen, “Karışım iki çipi de etkisiz bırakır, çip seçerek işleyen bir karışımım yok maalesef”

“Kurucuların çiplerine müdahale bile edemiyoruz neredeyse” dedi Güneş, “Diğer çipi devre dışı bırakmak imkansız”

Can bey ve Arda bey kontrol odasından çıktılar, “Önümüzdeki üç dört saatten sonra sana neler olacağını bilmiyorum” dedi Can bey, Yiğit beye bakıp, “Ancak Enes’in çipi aktif olmuş olacak!”

Yiğit bey başını salladı.

“Senin dediğin gibi çocuklar bizi dinliyorsa, bir an önce evlere dönüp, onlarla konuşmamız gerek” dedi Ferhat bey, “Yiğit’i kurtarmak için bize yardım edebilirler belki”

“Bize güveneceklerini nereden çıkardın?” dedi Soner bey.

“Ben oraya gideceğim” dedi Enes heyecanla, “Babama bir şey olmasına izin veremem!”

(devam edecek)