Meteorolojinin Sesi Radyosu’nun Konuğu Olduk

10 Temmuz 2018 Salı günü Meteorolojinin Sesi Radyosu, “Gelin tanış olalım” programında, değerli sunucu Zeynep Köşker’in konuğuyduk. Bu güzel yayında bizi konuk ettikleri için başta Sayın Zeynep Köşker, Sayın Emine Ertürk Karaaslan ve yapımda, yayında emeği geçen herkese teşekkür ediyoruz. İlk göz ağrımız radyodan sesimizi duyurmak unutulmaz bir deneyim oldu bizim için. Gülseren Kılınç’ın Eylül… Read More Meteorolojinin Sesi Radyosu’nun Konuğu Olduk

Arkası yarın kuşağı..

Kitap okuyacak vaktiniz olmuyor mu? Sizde bizler gibi radyo başında “arkası yarın”lar dinleyerek mi büyüdünüz? Günde on beş dakika ayırarak,– okuma keyfi – heyecan – merak – nostaljidolu bir yolculuğa katılmak ister misiniz ?Her gün yeni bölümleriyle, roman okumuş kadar olacağınız hikayeler, televizyon dizilerinden sıkıldıysanız, günün herhangi bir saati, az da olsa okumayı özledim diyorsanız,… Read More Arkası yarın kuşağı..

Uğur

Havalar serinlemeye başladığından beri, çamaşır kurumaz olmuştu. Dünden beri gözü, gecekondunun arka bahçesine asılmış çamaşırlardaydı. Gidip-gelip kontrol etmişti onları. Nihayet bu sabah kuruyan bir kaçını toplayıp, ütülemeye başladı. Uğur’unun gömlekleri ve pantolonlarıydı bunlar. Ütüsünü yapmayı bile seviyordu evladının. Öpe koklaya, eliyle düzeltiyor, sonra basıyordu sıcak ütüyü. Genç delikanlıydı Uğur, kırış kırış dolaştırmazdı o yiğidini. Her… Read More Uğur

Böcek!

Sıçrayarak uyandı uykusundan, kan ter içinde kalmıştı yine. Çocukluğundan beri tekrarlanan kabusu bölmüştü uykusunu. Ciddi bir böcek fobisi geliştirmesine neden olan bu kabus yüzünden çoğu gece aynı şeyi yaşıyor, sonra uzun süre uyuyamıyordu yeniden. Her defasında kendisini önce rahat bir yatakta uyurken görüyor, sonra tavandan kocaman bir delik açılıp siyah, badem büyüklüğünde antenli böcekler cızır… Read More Böcek!

ÇIKMAZ

Konuşurken doğrudan gözlerimin içine bakıyordu, bunu yıllardır ilk kez yaptığına şahit oluyordum. Çoğunlukla benden mümkün olduğunca uzak durmaya çalıştığını hissettirirdi bana. Dostluğunu esirgemezdi ama, fiziksel olarak aramıza bir mesafe koyar, ya da sohbetlerimiz yüreklerimize dokunmaya başladığında günlerce ortadan kaybolurdu. Bu kaçışına öyle alışmıştım ki, uzaklaşmasın diye sesimi hiç istemediğim bir tona ayarlayıp, mümkün olduğunca bizden… Read More ÇIKMAZ

Beyaz Atlı Gelin

Köyün Elf anasıydı büyük annesi.  Onlar gibi şehire gelmemiş, köyünü terketmemişti. Torunlarını özlüyordu., Yaz geldiğinde, anneleri beşini birden gönderip onu yormak istemediği için, sırayla gidiyorlardı Elf Ana’nın yanına. Bütün yaz sıranın ona gelmesini beklemişti.  Köyde büyükannesi ve dedesiyle geçirdiği vakitler, hayatının en güzel günleri oluyordu. Çok soru sorup, her şeyi kurcaladığı için Elf anayı kızdırsa… Read More Beyaz Atlı Gelin

Oppa!

Oturduğu banktan etrafı seyrediyordu. Buraya şehrin “aşıklar parkı” denildiğini öğrenmişti. Neden her defasında gelip, bu banka oturduğunu  açıklayamasa da, etraftaki insanlara bakıp, ağaçları seyretmekten büyük bir mutluluk duyuyordu. Uyandığında, yine burada olmayı çok isterdi. Her rüyaya dalışında, bu parkta buluyordu kendini. Etraftaki insanlara baktığında bir Asya ülkesinde olduğunu tahmin ediyordu. Parkın yanıbaşında, gökyüzüne dokunacakmış gibi… Read More Oppa!