Nefesim ol! – Bölüm 4

“Mehmet annenin de onda gönlü olduğunu anlayınca ayrılmıyor peşinden. Bu arada dayınla Mehmet’te arkadaşlarmış önceden atlamadan anlatayım.” diye devam etti Seher hanım Nefes’e her şeyi anlatmaya. “Annem başkasına mı aşıkmış yani gençken?” “Evet! Bu arada dayının evleneceği kızın da öksüz ve yetim bir kuzeni varmış. Anasız babasız kalınca aile onu da yanına almış. İki aile… Read More Nefesim ol! – Bölüm 4

Nefesim ol! – Bölüm 3

Sevinçle sokaklarına girince, evlerinin önündeki ambulansı gördü. O an aklına gelen bin türlü fena şey, kalbine bir köz olup düştü sanki ve koşmaya başladı. Seher hanım yakaladı onu ambulansa varmadan, “Kızım nerede kaldın?” “Ne oldu Seher teyze?” dedi korkuyla. “Anneni fena dövmüş bu sefer?” “Ne? Neden?” diye ambulansa doğru koştu Nefes, elindeki ayakkabı torbasını bırakıvermişti… Read More Nefesim ol! – Bölüm 3

Nefesim ol! – Bölüm 2

“Bak Gülfinaz, kız da artık kazandı, dört yıl sonra eli ekmek tutacak Allah izin verirse, artık çekmeyin şu herifi. Sen ona bakıyorsun, o sana bakmıyor ki!” dedi Seher hanım sahile çay içmeye gittiklerinde. Eni konu düşünmüştü bir akşam önce. Bu ana kız o adamdan kurtulmazlarsa hayatları mahvolacaktı. Kızın sınavı kazandığını duyunca tövbe göndermezdi Süha bey.… Read More Nefesim ol! – Bölüm 2

Nefesim ol! – Bölüm 1

Nefes annesi ile gittikleri villadan dönerken onun ağladığını hatırlıyordu sadece. O zamanlar ilkokula gidiyordu. Annesi o yıllarda bir kaç kez onun elinden tutup hiç bilmediği bir mahallede, hiç bilmediği insanların yaşadığı bir eve götürüyor. O evde yaşayanlarla bir şeyler konuşuyor ve ağlıyordu. Evdekileri hayal meyal hatırlıyordu. Yaşlı bir adamla kadın annesinin konuştukları. Çocuk olmasına rağmen… Read More Nefesim ol! – Bölüm 1

Güneşli günler – Bölüm 19

Çetin bey Güneş’in mezuniyetinden sonra bulduğu bir kaç dükkana onları alıp gezdirdi. O da uzun süredir bu işin içinde olduğundan başlangıç için en iyisinin ne olacağı konusunda epeyce fikri vardı. Bu arada Tuna’nın hazırladığı logo ve diğer şeyler çoktan tamamlanmış, dükkanın tutulup, fotoğraflanmasını bekliyordu reklam için. Nadire dükkanları gezdikçe daha çok gülümsemeye başladı. Güneş onun… Read More Güneşli günler – Bölüm 19

Güneşli günler – Bölüm 18

Polis geldiğinde Nadire henüz tam olarak kendine gelmemişti. Güneş ve Tuna’yı dışarıda tutup, onların da ifadelerine başvurduklarından neler olup bittiğini ancak daha sonra öğrenebildiler. Dayısının evine geldiklerinde, yengesi ayağını bahane edip bütün temizliği ve eşya yerleştirme işini Nadire’ye yaptırmıştı. Bu beklemedikleri bir şey değildi zaten. Zavallı Nadire nihayet onları evden çıkarıp kurtulmuş olmanın sevinciyle ne… Read More Güneşli günler – Bölüm 18

Güneşli günler – Bölüm 17

“Tam da her şey iyi gidiyor derken!” dedi Feridun bey elinde olmadan, “Dur bakalım kızım belli olmaz belki telefonu düştü kırıldı. Hemen aklına kötü şey getirme!” O gün akşamı zor etti Güneş, Tuna iş çıkışına gelip aldı onu. “Bütün gün kafamda olmadık şeyler döndü. Kusura bakma seni bekleyemedim. Gittim konuştum esnafla.” “Aldın mı telefon numarasını?”… Read More Güneşli günler – Bölüm 17

Güneşli günler – Bölüm 16

Nadire, Güneş ile vedalaşıp bindi kamyonete. Dayı ve yengeye uzaktan el sallamakla yetindi Güneş, zaten kaldıkları zaman boyunca Gülten hanımın durumu hariç, hiç muhabbete girmemişti onlarla. Hem fırsat olmamış, hem de fırsat yaratmamıştı. Nadire’nin gözlerinde yeniden umut görmek çok sevindirmişti onu. Şimdilik plana göre en çok bir hafta kalıp dönecekti Nadire. Güneş o olmadan çok… Read More Güneşli günler – Bölüm 16

Güneşli günler – Bölüm 15

Güneş, Tuna’nın eve yemek davetini alınca çok heyecanlandı. “Ailesi ile seni tanıştırma yemeği!” dedi Nadire el çırparak. “Hayır canım yarışmayı kazandım diye ilgileniyorlar benimle sadece.” “Ya sen neden biraz dizi seyretmiyorsun! Hayat hakkında hiç bir şey bildiğin yok!” “Ya Nadire sen beni öldürecek misin Allah aşkına! Şu yaşadığın hayatla seyrettiklerin arasında en ufak bir bağlantı… Read More Güneşli günler – Bölüm 15

Güneşli günler – Bölüm 14

Ertesi gün evdekilerle konuştuktan sonra koşa koşa arkadaşına gelmişti Nadire. “Söyledin mi?” diye sormuştu Güneş daha onu kapıda görür görmez. Nadire’yi biraz daha üzmelerini hiç istemiyordu. Bu kadar rahat ve aç gözlü insanlar kolay kolay buldukları konforu terk etmek istememişlerdi muhtemelen. “Söyledim, söyledim!” dedi Nadire alışkanlıkla terliklerini dışarıda çıkarıp içeri öyle girerken. “Ne dediler peki?”… Read More Güneşli günler – Bölüm 14