An gelir! – Bölüm 13

Eve geldiklerinde Asiye ilk defa başka gözlerle baktı Kanat amcasına. Sıdıka hanım sevgiyle açtı kollarını onu görünce, adına anne demese de, açılan bu anne kollarına attı hemen kendisini. İnsanın kan bağı bile olmayan birine böyle bağlanıp sevebilmesi ne güzel bir şeydi. “Keşke annemin kollarına da böyle koşabilseydim her zaman!” diye geçirdi içinden inci gibi indi… Read More An gelir! – Bölüm 13

An gelir! – Bölüm 12

Asiye istemeye istemeye ayrıldı annesinin yanından. Ertesi gün sabahtan gelip onu alacaklardı. “Neden şimdi alamıyoruz?” dedi Asiye. “Bu gün alması gereken ilaçlar var, iki gün onları alamayacağı için doktorlar ekstra önlemler almak istediler. Bizimleyken, kötü hissetmesini istemezsin değil mi?” “Hayır, elbette istemem Kanat amca!” Kanat bey amca vurgusunu garipsedi ama güldü, “Beyden iyidir! Ancak sen… Read More An gelir! – Bölüm 12

An gelir! – Bölüm 11

“Sen iki buçuk yaşına gelene kadar o iş, bu iş bir şeyler yaptım Selvi ablaya para yolladım. Annemle babam uzağa bir yere gittiler mi hemen otobüse atlayıp yaşadığın eve geliyordum. Her defasında kapıyı vurmuyordum çekindiğim için bahçede, balkondaysan uzaktan bakıyordum. Selvi abla seninle kendi çocuğu gibi ilgileniyordu. Komşusu da kendi çocuğunun küçüleni giymediği oldu mu… Read More An gelir! – Bölüm 11

An gelir! – Bölüm 10

“An gelir!” çok ani kararlar alman gerekir dedi Tülay hanım, Asiye ağlarken. “An gelir, birden bire baba olmak zorunda kalırsın!” diye devam etti Kanat, “Evde zaten kimseyi dinlemiyor olmama herkes alışmıştı. Şahin öldükten sonra iyice başıma buyruk olmuştum. Ağabeyimin acısını diğerleri ile paylaşarak yaşayamıyordum. Kendimle kalmaya ihtiyacım vardı. Kartal hem ağabeyimizin, hem Tülay’dan ayrılmanın acısını… Read More An gelir! – Bölüm 10

An gelir ! – Bölüm 9

“Babam hiç beklemediği bu söylemi duyunca ne yapacağını şaşırdı. Bir süre “Beni öldürsün rahatlasın!” diye söylendi. Gidip Yusuf amca ile konuşmak istedi ama o babamla konuşmayı kabul etmedi. Babam da bir an önce taşınıp gidersek bu kan davasının unutulacağına karar verdi. Hemen o gece annemle eşyaları toplamaya başladılar. Bunun anlamı Kartal’la ayrılmamız demekti. Hem kan… Read More An gelir ! – Bölüm 9

An gelir! – Bölüm 8

“Fatih Kırılgan Palyatif Merkezi” diye yüksek sesle okudu Asiye kapıda yazan tabelayı, “Palyatif ne demek? Bir tür okula mı geldik?” “Hayır burası bir bakım merkezi” “Bakım merkezi mi? Hasta mısınız yoksa? Bana onu mu söyleyeceksiniz? Doktorunuz mu söyleyecek?” diyerek babasının önüne dolaşıp, yüzünü görmeye çalıştı endişeli bir merakla. “Üzülür müydün?” diye güldü babası. Bozuldu Asiye… Read More An gelir! – Bölüm 8

An gelir ! – Bölüm 7

Her zaman ki gibi Kanat beyin sokağındaki pideciye gittiklerinde, “Anneme aşık mıydınız?” diye sordu pat diye bu sefer babasına. Kanat bey afalladı önce ama toparlandı sonra, “Birine mi aşıksın?” “Soruya soru ile karşılık verilmez!” “Gerginsin ondan sordum.” “Aşık olunca gergin mi olunuyor?” dedi bu kez saf saf Asiye, babasına bağırdığını hatırlamıştı yine. “İşler yolunda değilse… Read More An gelir ! – Bölüm 7

An gelir ! – Bölüm 6

Asiye’nin hayatının ilklerini yaşadığı o sene, bir de gönül macerası başladı böylece. Murat’la iyi arkadaş olmuşlardı ama henüz aralarında duygulara dair bir itiraf yoktu. Eğer Murat açılır da bir şeyler söylerse, Asiye ilk defa İstanbul’a gitmekten şikayetçi olmayacağını düşünüyordu. Babasına Murat ile görüşeceklerini nasıl söylerdi onu henüz hesaplamamıştı ama yine de okul dışında hoşlandığı çocukla… Read More An gelir ! – Bölüm 6

An gelir ! – Bölüm 5

Sınavdan önceki iki üç ay çarçabuk geçti. Asiye aylak gözükse de çalışmıştı sahiden, hiç heyecan yapmadan sakince girdi sınava. Babaannesi ile yengesi okunmuş pirinçler yutturdular sınav sabahı. Günlerdir dua ediyorlardı, zihin açıklığı için. Asiye’de erken kalkmış namaz kılmıştı o sabah. Kartal bey ve Sıdıka hanımın yüzlerindeki, gurur ve heyecan ifadesi unutulmazdı o gün. Kartal bey… Read More An gelir ! – Bölüm 5

An gelir! – Bölüm 4

Kanat beyin tahmin ettiği gibi denizi görünce neşesi yerine geldi Asiye’nin Telefonunu çıkarıp bir sürü fotoğraf çekti. Beton yoldan denizle arasında kalan büyük kayalara atlıyordu ki “Düşersin dikkat et!” dedi Kanat bey. Kayaların üzerine oturmuş denizi seyreden iki sevgili dönüp baktılar onlara. “Ben şehir çocuğu değilim, düşmem!” dedi Asiye ve hopladı önündeki kayaya doğru, sonra… Read More An gelir! – Bölüm 4