Anacığının helvası karılıp dualar okulundu kendi evinde. Evi kapatmak için kırkı çıkana değin beklemişlerdi. Mal paylaşımı ile ilgili işlemler de yapılacağından daha uzun kalacaktı Safiye bu sefer. En çok Adviye sevinmişti bu işe. Kardeşi ile doya doya vakit geçirebilecek. Annesinin acısını paylaşabilecek ve hasret gidereceklerdi. İki kız kardeş gece gündüz ayrılmadan eskilerden konuştular, kâh güldüler,… Read More Meyvesiz ağaç – Bölüm 2
Safiye’nin babası erken yaşta kalp krizinden ölünce, annesi Müzeyyen hanım iki kızını okutup sıraya katmak için bir hayat mücadelesine başlamışto. Annesinden öğrendiği terziliği ilerleterek, mahallenin dikişlerini dikerek önce Adviye’yi evlendirdi. Ablasının nikahlanmasından sonra hafta sonu bir kafede tanıştığı Ali görüşmeye başladı Safiye’de. Ali askerliğini yapmak için gelmişti Giresun’a. Safiye’yi arkadaşları ile oturuken görünce dayanamamış yanlarına… Read More Meyvesiz ağaç – Bölüm 1
Ertesi akşam Hüseyin ile yemeğe gittiklerinden yine geç dönmüştü eve. Turan kapının önüne yanaşan arabanın sesini duyunca dışarı çıktı. “Yarın görüşürüz” dedi Hüseyin onu yeniden alnından öperek, “Akşam seni o bahsettiğim yere götüreceğim unutma!” “İyi akşamlar!” dedi Turan yukarıdan çıkan bir sesle. “İyi akşamlar” dedi Hüseyin de ona dönüp. Aylardır ilk kez karşılaşıyorlardı. “Ben Turan,… Read More Perili kız ! – Bölüm 7
Zeliha artık gerçekleri bilerek gitti ertesi gün Elife hanımın evine. O peri olmadığını söylese de, Zeliha’ya göre öyleydi. Kimse ama kimse yapmamıştı onun yaptıklarını. Onun Karagöz ile hayatına girişi sihirli bir değnek gibi olmuştu işte. O günden bu güne Zeliha yıllardır uğraşıp başaramadıklarını başarmış, kendisinin gücü yetip alamaycağı çok güzel kıyafetlere sahip olmuştu. Hem de… Read More Perili kız ! – Bölüm 6
Altıncı turu da tamamlayıp nefes nefese başladığı noktaya döndüğünde duydu perinin sesini yeniden. “Git duşunu al! Giyin sonra yandaki villlanın kapısını çal!” “Anlamadım hangi villanın?” “Karagözün geldiği taraftaki evin kapısını. Önce duş al ama!” “O insanları tanımıyorum. Hem kimseyle görüşmemem gerekiyor benim!” “Peri ben miyim, sen misin? Ne diyorsam onun yap!” “Tamam, tamam!” diyerek torbayı… Read More Perili kız ! – Bölüm 5
Ertesi sabah yürüyüş için hazırlanırken aklına geldi gördüğü köpek ve çıkmadan mutfağa uğrayıp buz dolabından ona göre bir şeyler koydu peçetenin içine. Sonra ona verirken kendinin de yemek isteyeceğini düşünerek başka bir peçeteye de kendine bir şeyler koymaya başladı. Sonuçta cips yemese de peynir ve domates yiyebilirdi. Onlar diyete uygun yiyeceklerdi. Peynirlerden, domatesten, biraz da… Read More Perili kız ! – Bölüm 4
Sporcunun diyeti, yemek şirketinin yemek getirme saatleri. Kuru temizleme telefonu. Adamın kişisel hayatına yardımcı olacağı daha bir çok konu listelenmişti. Onun dışında serbestti anlaşılan. Mümkün olduğunca evden çıkmayacak, kimseyle konuşmayacaktı. Odasında büyük bir de televizyon vardı. Mutfakta salonda, banyoda bile vardı bir tane. Televizyon izler, bahçede oyalanır, kitap okurdu. Yapılacak şey mi yoktu bu evde.… Read More Perili kız ! – Bölüm 3
“Adın ne senin?” “Zeliha!” “Burada temizliğe sen mi bakıyorsun akşamları?” “Evet efendim.” “Dün seni bağırırken duydum salonda!” Perisiyle konuşurken yakalandığını anlayan Zeliha hemen özür dilemeye başladı adamdan. Gerçekten de sesi biraz fazla çıkmıştı ama o kimse olmadığını düşündüğü için bağırıyordu. Bir daha kesinlike yapmayacağına garanti veriyordu. Bu işten çıkarsa evine para götürmezdi. “Tamam kızım! Tamam!Başka… Read More Perili kız! – Bölüm 2
Zeliha otuz beş yaşına yeni girmişti. Bir metre elli santim boyunda ve tam yüz yirmi kiloydu. Yemek yemeyi o kadar çok seviyordu ki, ne yaparsa yapsın kilo vermeyi bir türlü başarımıyor. Kendini yeniden yerken buluyordu. Zaten maddi durumları çok iyi olmayan ailesi sürekli ondan şikayet etmeye başlamıştı. Bir oda bir salon evin salonunda uyuyordu. Akşam… Read More Perili kız ! – Bölüm 1
Sonra fotoğrafları alıp yeniden baktı dikkatlice. Öyle samimiydi ki pozlar, Gülçin bir örümcek gibi sarılmıştı Kemal’e. Onun da halinden memnun olduğu belli oluyordu yüz ifadesinden. Neyi arayıpta soracaktı ki. Konuşuyordu bu fotoğraflar işte! “Allah kahretsin!” dedi öfkeyle ve hepsini küçük parçalara bölüğp kafetaryadaki çöpün içine attı fotoğrafların ve hızla döndü yurda. Bütün hesaplarından ve telefonundan… Read More Annesinin kızı! – Bölüm 4
