Süha bey, karısı Işıl, kızları Müge ve oğulları Bülent hemen adapte olmuşlardı düğün konusunda. Süha bey gelmeden Mansur beyle konuştuğu için zaten telaşları olduğunu biliyordu. Perihan hanımında yatılı misafir ağırlama sitresi onların bu yardımsever davranışları ile az da olsa rahatlamaya dönmüştü. Müge henüz liseye gidiyordu, Bülent ise otuzlu yaşlarındaydı. Kadınlar harıl harıl çalışırken o da… Read More Kuru bir yaprak gibi – Bölüm 6
Perihan hanım kızın geçmişindeki hayal kırıklığından bahsetmedi kocasına. Ne de olsa babaydı. “Dur ben bir konuşayım” diyerek kalkıp gitti Handan’ın peşinden. “Anneciğim sen demiyor muydun nikahta keramet vardır. Hem babamla siz de böyle evlenmediniz mi? Bak ne kadar güzel bir aileyiz. Ben de kaderimi yaşamak istiyorum artık. Zorlamak acı vermekten başka ne getiriyor ki?” dedi… Read More Kuru bir yaprak gibi – Bölüm 5
Handan bir kaç kez aradı Harun’u o gece. Olanları aklı bir türlü almıyordu. Nerede hata yapmış? Neyi tam anlamamıştı? Konuşmak istiyordu. Bir açıklama istiyordu. Kalbini yerinden söken bu acı için bir gerekçe arıyordu. En yakın arkadaşı ve en sevdiği adamın yüzlerinde arsız bir gülümseme ile sarmaş dolaş halleri gitmiyordu gözlerinin önünden. Harun ya da Ayşe… Read More Kuru bir yaprak gibi – Bölüm 4
Kendisi Harun’u ne kadar seviyorsa Ayşe ve Mehmet’in de birbirlerini öyle sevdiğini biliyordu. Tam da hayal ettikleri gibi aynı gün evlenme teklifleri olacak, denk getirebilrlerse belki de aynı gün evleneceklerdi. Hatta belki aynı yerden bir ev bulacaklardı kim bilir? Bu konu biraz da ailelerinin koşulları ile ilgili olduğundan o kısım için hayallerini de zorlamıyorlardı. Nerde… Read More Kuru bir yaprak gibi – Bölüm 3
“Sanırım annene öncelik vermek zorundayız!” dedi Harun kendi kendiyle konuşur gibi. Handan’ı deliler gibi seviyordu ama Ayşe’yi ve Tenzile hanımın hayatlarına böyle bir darbe vurmayı da yüreğine kabul ettiremiyordu bir türlü. “Senden böyle bir fedakarlığı istemem imkansız! Handan ne olacak ona ne söyleyeceksin?” dedi Ayşe yeniden ağlamaya başlayarak. “Sen Mehmet’e ne söyleyeceksin?” dedi Harun. Yeniden… Read More Kuru bir yaprak gibi – Bölüm 2
Ayşe ve Handan aynı mahallede büyümüş iki arkadaştılar. İkisinin de babası Bafra’ya memuriyet nedeniyle gelmiş, lojmanda başlayan arkadaşlıkları babalarının emekli olup yine aynı mahalleden ev almaları ile yıllarca devam etmişti. Ayşe’nin Mehmet, Handan’ın ise Harun isminde birer erkek arkadaşları vardı. Artık hepsi evlenme çağına geldikleri için yakında evlilik planları yapıyorardı. Harun ile Ayşe’nin ailelerinin tanışıklıkları… Read More Kuru bir yaprak gibi – Bölüm 1
Uğraşıp arabanın kapısını açtı ama bütün pedallar çamurun içindeydi. Arabadan ümidi kesip geri dönüyordu ki su onu alıp sürüklemeye başladı.” “Siz çıktığınız ağaçtan her şeyi izliyor muydunuz?” “Yapacak başka bir şeyimiz yoktu ki? Orada mahsur kalmıştık biz de! Sular onu biraz ileride nehire doğru sürükledi. Bir şeylere tutunmak için elini sağa sola atıyordu ama ne… Read More Toprak insana değil, insan toprağa aittir! – Bölüm 4
“Parası çok olduğu için etrafında o ne söylese yapmaya hazır bir çok adam dolanıyordu. Onlardan bir tanesi Altemur beye ağaçlığın bir kısmını yakmayı teklif ettiğine babam şahit olmuştu. Bunun çok bilinen ve kendilerini ele verecek bir yöntem olduğunu savunan Altemur bey reddetmişti hemen. Babamın duyduğunuda farketmiş ama onun kimseye bir şey söylemeyeceğini bildiği için de… Read More Toprak insana değil, insan toprağa aittir! – Bölüm 3
Agâh bey işlerini halettikten sonra, torununa söz verdiği gibi tepedeki ağaçlık alana doğru sürdü arabasını. “Bu ağaçlık alanın asıl sahibi Sadun Arslanbaş’mış” diye başlandı anlatmaya. Benim O’nu tanıma şansım olmadı. Babam anlatırdı. Sadun bey emekli bir orman mühendisiymiş. Emekli olduktan sonra buradaki babadan kalma arazisini değerlendirmek istemiş. Arazinin bir ucunda bulunan babadan kalma evini restore… Read More Toprak insana değil, insan toprağa aittir! – Bölüm 2
Yeşilyurt köyünün hemen yukarısında dağın eteğine yayılmış ağaçlıklı alan bölgenin en sevilen yerlerinden biridir. Her yıl yüzlerce insan bu güzel yere gelip, nefeslenir, bu ağaçlığın hikayesini öğrenir ve buraların kahramanı Altemur Arslanbaş’ın heykelini ziyaret eder. Bilgehan’ın dedesi Agâh bey doğma büyüme Yeşilyurt’ludur. Evlatları şehire göç etmiş olsa da, o karısı ile birlikte köyde yaşamaya devam… Read More Toprak insana değil, insan toprağa aittir! – Bölüm 1
