Şadiye hanım kırk-kırk beş dakika sonra çocuğun renginin iyice solup, gözlerinin küçüldüğünü görünce onun iyice yorulduğunu anladı. “Harikaymış!” dedi yüksek sesle, “Ben de bundan bir tane almalıyım galiba!” “Evet!” dedi Hüseyin ama takati düştüğü için başlangıçtaki coşkuyu veremiyordu. “Sen de bize gelirsin birlikte oynarız yine ne dersin?” “Çok isterim! Siz de gelin yine olur mu?”… Read More Film gibi – Bölüm 9

Ortaokul bittikten sonra babası bir mağazada işe sokmuştu Şadiye hanımı, orada tanışmıştı kocasının ablasıyla. Şirin hanım Şadiye hanımı beğenmiş erkek kardeşini de getirip uzaktan göstermişti. O zamanlar onların da durumları çok parlak olmadığı için iki aile arasında çok belirgin bir gelir dengesizliği olmamıştı. Sonradan Şadiye hanımın kocası güzel işler yapıp, Şadiye hanımı çok rahat yaşatmıştı.… Read More Film gibi – Bölüm 8

Melike’nin sonradan aklına gelmişti Şadiye hanımın kızı bulsa bile ne yapacağını sormak, mutfakta biraz iş yapıp konuştuklarını düşündükten sonra geri gelmişti o yüzden. Çocuğun torunundan olduğu ne belliydi mesela, çocuk ondansa bile Cüneyt’in o kızla bırakın evlenmeyi, görüşmeyi bile istemediği de açıktı. Tabi eğer Kudret’i görünce numara yapmadıysa. Hem öyle bir mahallede oturan bir kızı… Read More Film gibi – Bölüm 7

Şadiye hanım şaşkınlıktan eliyle ağzını kapatmış sürekli “A?” deyip duruyordu Melike’yi dinlerken. Zaten konuşmaya bayılan Melike’de onun yüzü şekilden şekle girdikçe gaza gelip iyice ballandırıyordu hikayeyi. Hatta birazda ekliyordu aslında. “Biz evlensin diye uğraşırken, bizim ki bir de kızı hamile bırakmış öyle mi?” dedi Şadiye hanım en sonunda, “Bak sen şunun yaptığına, başımıza iş açacak… Read More Film gibi – Bölüm 6

Cüneyt kapıyı açıp içeri girdiğinde çocuklar büyük bir iştahla ısırdıkları köfte ekmeklerini yarılamışlardı bile. Son zamanlarda iyice az ve yavaş yiyen Hüseyin bile arkadaşlarının yanında heyecanlanmış onlar gibi çabuk çabuk ısırıp yutmuştu ekmeğini. Büyükler kendi masalarında bir yandan keyifle ekmeklerini yiyor, bir yandan da çocuklara bakıp gülümsüyorlardı. Bir çocuğu gülümsetmek kadar mutluluk verici bir şey… Read More Film gibi – Bölüm 5

Yolda giderlerken Hüseyin sürekli soru soruyordu arabadakiler, “Burası ablamın film çektiği yerlerden biri mi yoksa?” “Elbette öyle, ablan da rolünü tazelesin diye gidiyoruz oraya!” dedi hemen Salih bey, “Film şirketi ayarladı burayı da! Değil mi Ayşe?” “Evet Salih amca, hem prova yapalım hem güzelce köfte ekmek yiyip eğlenelim diye!” Salih beyin torunu Demir’de heyecanlanmıştı film… Read More Film gibi – Bölüm 4

Mahalledeki herkes kendileri gelemeseler de çocuklar gidip köfte ekmek yesinler diye üç beş kuruş katmak isteyince Ayşe duygularına hakim olamayıp uzun uzun ağladı Salih amcanın yanında. Ancak taksi durağında ağlayabilirdi böyle özgürce evde Hüseyin’in yanında ağlasa durmadan ağlama rolüne çalışıyor olmasına inanmazdı çocuk artık. “Tamam kızım, o bizim de oğlumuz, mahallenin çocuklarını sevindireceğiz ayrıca, bir… Read More Film gibi – Bölüm 3

Ayşe bir yandan Hüseyin’e böyle bir yalan söylemiş olmanın iyi mi kötü mü olduğuna karar vermeye çalışırken, bazen o da kendini kaptırıyor, zengin olduklarında yapacaklarının hayalini kuruyordu kardeşiyle. Bütün mahalle içli içli ağlıyordu oysa hallerine, onları görünce yüzlerinde kocaman bir gülümseme ile Ayşe’nin oynayacağı filmden söz ediyorlardı. “Abla, ilk çok paranı alınca bana kocaman bir… Read More Film gibi – Bölüm 2

Ayşe doktorla konuşurken, sekiz yaşındaki kardeşi Hüseyin’de kapının önünde hemşirenin ona verdiği plastik araba ile oynuyordu. Arabayı bekleme sandalyelerinin sırtlarında büyük bir heyecanla sürerken, onların birer dağ olduklarını ve arabasının dağın tepesindeki yollarda kıvrıla kıvrıla gittiğini hayal ediyordu. İçeride ablasının doktoru ile ne konuştuğuna dair hiç bir fikri yoktu. Yaşanılanları sorgulamayacak kadar küçüktü. Sürekli aynı… Read More Film gibi – Bölüm 1