Samet’in de işten fırsat buldukça dahil olduğu güzel bir akşam geçirdiler birlikte, Levent, Didar ve Medusa’yı eve bırakırken yeniden denedi şansını, “Gelmez misin gerçekten?” Gözlerinin içine bakarak o kadar güzel sormuştu ki bu soruyu, Didar aslında gitmetyi çok istediğini farketti bu bakışların ardından ama, hiç doğru bir davranış olmazdı bu şimdi. “Hayır ama, bence sen… Read More Didar’ın kısmeti – Bölüm 4
O bunları düşünürken, Ares uykuya dalmıştı çoktan. Saatlerdir bir türlü beklediği ilgiyi göremeyen Medusa bacaklarına dolaştı, gelip. “O güzel prensesim, canın mı sıkıldı yoksa? Ne yazık ki bu gece evimize gidemeyeceğiz.” dedi onu kucağına alıp. Kedi beklediği ilgiyi görmekten memnun mırıldandı keyifle. Didar onu her gün ev ve klinik arasında taşıyıp duruyordu. Aslında evde bırakabilirdi… Read More Didar’ın Kısmeti – Bölüm 2
Didar kliniği kapatmaya hazırlanıyordu, saate baktı, yedi buçuğa geliyordu. Bu gün çocukların getirdiği ayağı kırılmış köpeği muayene etmişti en son. Zavallı hayvan o kadar korkuyordu ki insanlardan, kırık ayağına rağmen çocuklara da direnç göstermiş, bir battaniyenin içine sarıp taşımak zorunda kalmışlardı. Bacağına bakabilmek için ona biraz sakinleştirici yapıp beklemeleri gerekmişti, başını battaniyeden çıkarmanın yolunu bulduğu… Read More Didar’ın Kısmeti – Bölüm 1
Süleyman hışımla kalkıp, aldı çocuğu Seda’nın kucağından, alırken de öyle bir öfkeyle baktı ki ona, Seda bir an için Füsun’u kendisinin öldürdüğünü düşündüğünü sandı. “Süleyman!” diye bağırdı hiddetle kadın, ama Poyraz yeniden ağlamaya başlayınca, vazgeçti o da seslenmekten. Süleyman çocuğu alıp gitti yanlarından. Seda iyice sersemlemişti, koşup çocuğu kucaklamak istiyordu bir yandan, bir yandan buraya… Read More Yüreğimin sahibi – Bölüm 5
“Annem Poyraz’ı uyutuyor, buyurun gölgede dinlenin biraz o gelene kadar.” diyerek kameriyeyi gösterdi adam ona. Güneş gerçekten o kadar yakıyordu ki, kısacık bir mesafe yürümüş olsa da, kan ter içinde kalmıştı. Kameriyenin gölgesi iyi geldi oturunca, “Size soğuk bir şey ikram edeyim.” diyerek kayboldu adam ortadan. Az önce oturduğu tahta platform gibi, bir platform vardı… Read More Yüreğimin sahibi – Bölüm 4
Eve çıkalı neredeyse bir ay olmuştu, fiziki olarak artık eskisinden çok daha iyiydi. İki günde bir gittiği kontrollerinde artık ona nakledilen kalp için bir risk kalmadığı söyleniyordu. Tek eksilmeyen gecelerine çöken o ağlama sesiydi hâlâ. Artık terapiye devam etmek istemediği için, psikoloğa rüyaların sona erdiğini söylemişti, çünkü Murat fiziki sağlığının iyi olmasına rağmen hala psikoloğa… Read More Yüreğimin sahibi – Bölüm 2
Kan ter içinde gözlerini açtığında, hala hastane odasında olduğunu görünce rahatladı biraz, geçirdiği ameliyattan beri, her gece, kendini labirent gibi karanlık bir yerde görüyor, duyduğu bebek ağlamasına ulaşmak için, uzun koridorlarda koşuyor ama, bir türlü bebeğe ulaşamıyordu. Doktor kalp nakli ameliyatlarının ardından stresin normal olduğunu söylemiş, hastanenin terapisti ile her gün düzenli olarak görüşme ayarlamış… Read More Yüreğimin sahibi – Bölüm 1
“E Osman? İyice dinlenebildin mi? Çocuklar uçurtma uçurduğunu söylediler senin.” Cevap vermedi Osman, Ertuğrul’a. Adam parlak takımının içinde bir yılana benziyordu gerçekten. Osman şakasına gülmeyince ciddileşti Ertuğrul, “Artk işimize bakalım o zaman, bu defa büyük bir iş var Osman, becerebilirsen.” “Ne vereceksin?” “Cenneti satın alabileceğin kadar çok para!” diyerek kahkaha attı Ertuğrul. “Sen cenneti nereden… Read More Kimin cenneti? – Bölüm 6
Osman içeri girdiğinde, Hakan bey telefonla konuşuyordu. Yüzü gözü yara bere içinde adamı görünce, telefonu kapatıp yanına geldi hemen. “İyi misiniz?” dedi endişeyle yaralara bakarak. Veterinerin kendisi için geldiğini sandığını anlayan Osman bir adım geri attı. “İyiyim ben, Yaralı’yı görmeye geldim!” “Ah, siz Osman amca olmalısınız!” dedi veteriner gülümseyerek, “Suna sizden o kadar çok bahsediyor… Read More Kimin cenneti? – Bölüm 5
Kapıyı çekip çıktı evden, anahtarı emlakçıya bıraktıktan sonra, bir otobüse binip, doğduğu eve gitti yeniden. Evin bahçe kapısındaki sarmaşıklar temizlenmişti ve kilitli değildi. Ev tadilattan geçirilmiş ve tıpkı çocukluğunda olduğu gibi görünüyordu şimdi. Bahçe de düzenleme yapılmış, yeni ekilmiş çimenler minicik yeşil uçlar vermişlerdi. O kadar güzel olmuştu ki, o sonlara tanıklık eden ev gitmiş,… Read More Ben acıdan güçlüyüm! – Bölüm 16
Gülseren Kılınç ile arkası yarın hikayeleri 