Beklenmedik yarınlara doğru (Bölüm 4)

O gece eve döndükten sonra annesini düşündü uzun uzun, Nurdal Hanım gibi güzel bir insanla tanışmak, ondan destek görmek çok güzeldi ama yine de bu mutluluğu annesiyle paylaşmayı çok isterdi. Kadıncağız hiç gün yüzü göremeden göçüp gitmişti bu dünyadan, tek tutar dalı biricik kızı Zuhal’iydi. Babası onu köyden kaçırıp büyükşehire getirdiği için, ailesi onu hiç… Read More Beklenmedik yarınlara doğru (Bölüm 4)

Varılacak yarınlar – Bölüm 7

“Önce seninle konuşmam gerek” dedi Müzeyyen teyze, sesi Ada’nın daha önce hiç duymadığı kadar ciddi çıkmıştı. Ada yeniden Utku konusuna döneceklerini düşündü ama bir şey söylemedi, bu noktada artık Utku ile bir ömür geçirmeyi hiç istemediğini söylemenin ne yeri, ne de zamanıydı. “Elbette sizi dinliyorum” dedi o da aynı ciddiyetle. “Bunları sana bu akşam söylemeyi… Read More Varılacak yarınlar – Bölüm 7

Yüreğimin sahibi – Bölüm 5

Süleyman hışımla kalkıp, aldı çocuğu Seda’nın kucağından, alırken de öyle bir öfkeyle baktı ki ona, Seda bir an için Füsun’u kendisinin öldürdüğünü düşündüğünü sandı. “Süleyman!” diye bağırdı hiddetle kadın, ama Poyraz yeniden ağlamaya başlayınca, vazgeçti o da seslenmekten. Süleyman çocuğu alıp gitti yanlarından. Seda iyice sersemlemişti, koşup çocuğu kucaklamak istiyordu bir yandan, bir yandan buraya… Read More Yüreğimin sahibi – Bölüm 5

Yüreğimin sahibi – Bölüm 4

“Annem Poyraz’ı uyutuyor, buyurun gölgede dinlenin biraz o gelene kadar.” diyerek kameriyeyi gösterdi adam ona. Güneş gerçekten o kadar yakıyordu ki, kısacık bir mesafe yürümüş olsa da, kan ter içinde kalmıştı. Kameriyenin gölgesi iyi geldi oturunca, “Size soğuk bir şey ikram edeyim.” diyerek kayboldu adam ortadan. Az önce oturduğu tahta platform gibi, bir platform vardı… Read More Yüreğimin sahibi – Bölüm 4

Yüreğimin sahibi – Bölüm 1

Kan ter içinde gözlerini açtığında, hala hastane odasında olduğunu görünce rahatladı biraz, geçirdiği ameliyattan beri, her gece, kendini labirent gibi karanlık bir yerde görüyor, duyduğu bebek ağlamasına ulaşmak için, uzun koridorlarda koşuyor ama, bir türlü bebeğe ulaşamıyordu. Doktor kalp nakli ameliyatlarının ardından stresin normal olduğunu söylemiş, hastanenin terapisti ile her  gün düzenli olarak görüşme ayarlamış… Read More Yüreğimin sahibi – Bölüm 1

Bir Bahar Hikayesi Bölüm 6

Cemal bey yoldan telaşla, Hanife hanımı aramış, bebeğin ve Bahar’ın eşyalarını hemen hazır edip kapıda beklemesini söylemişti. Gizemli adamla buluşmaya gidip, doğum haberi ile karşılaşan Hanife hanımın kafası karışıp soru sormaya başlayınca da, bütün öfkesini kadından çıkarıp bağırmaya başlamış, “Sana hazır ol dedim kadın!” diyerek kapamıştı telefonu. Cemal beyin öfkesinin nedenini de anlayamayan Hanife hanım,… Read More Bir Bahar Hikayesi Bölüm 6

Bir Bahar Hikayesi Bölüm 5

İkisinin de bekleyecek bir durumları olmadığı için, sade bir törenle kıyıldı nikahları Bahar ve Can’ın. “Bana böyle tanışıp, evleneceğimi söyleselerdi hayatta inanmazdım.” diyordu Bahar sürekli Aysel’e. O kadar mutluydu ki, yıllardır yaşadığı en güzel günlerdi bunlar hayatının. Can rüyalarının kadını ile evlenmiş, artık ne  uykusuzluğundan, ne de yüreğini parçalayan pişmanlıklardan eser kalmıştı. Kendi ile barışmış,… Read More Bir Bahar Hikayesi Bölüm 5

Bir küçük aşk masalı Bölüm 3

Melek son iki günde İnci kimliği ile hayatında yaşamadığı duyguları tadıyor ve gidemeyeceği yerlere gidiyordu. Tekne için Tolga’nın verdiği adrese vardığında, onun ışıltılı simsiyah gözlerinin içinde yelken açmıştı zaten. İkisinin arasında bu tarif edemedikleri çekim sadece iki günde sanki yıllardır ve berabermişler de, bir daha hiç ayrılmayacaklarmış gibi hissetmelerine neden oluyordu. O  gün tanıştığı insanları… Read More Bir küçük aşk masalı Bölüm 3

Peter Pan

Arka bahçede oynarken rastlamıştı ona, çalıların arasına girmiş ürkek gözlerle onu seyrediyordu. O sırada tahta sıraya oturmuş bebeğinin saçlarını tarıyordu. Bebeğin saçları çok dolaştığı için tarak bir türlü aşağı doğru kaymıyor, her defasında tarağın üzerinde naylon saçlar birikiyordu. Gözlerindeki ürkekliği onun bu halini görmesine bağlamıştı. Henüz yavruydu ve elindeki şeyin tüylerini yolan bir canavar olduğunu… Read More Peter Pan

Bir bebeği bekliyorum..

Koridorun sonundaki camdan dışarı seyrediyordu. İnsanlar, taksiler, ambulanslar büyük bir hızla geçip gidiyorlardı binanın önünden. Elinden tutukları ya da kucaklarında getirdikleri, halsizlikleri her hallerinden belli çocukları için endişelenen anne babalar vardı. Kimi küçük kollarını dolamış boynuna, babasının omuzunda uyuyor. Kimi etinden et koparılıyormuş gibi ağlıyordu. Kırmızı elbiseli küçük kızın, kızaran burnunu siliyordu annesi bir mendille.… Read More Bir bebeği bekliyorum..