Ben varım – Bölüm 7

Vedat büyükannesi ile büyümüştü çünkü anne ve babası yurt dışında yaşamayı tercih etmişlerdi. Babası sıradan bir adam değildi, oğlunun belirli bir yaştan önce ülkesi dışında bir yerde yaşamasını istemiyordu. Ayrıca ayaklarının üzerinde durabilen, kimseye ihtiyacı olmayan bir çocuk olarak yetişmesini istiyordu. İmkan olsa onu okul yerine evde eğitmeyi tercih ederdi ama neyseki buna fırsat bulamamıştı. Neyseki diyordu Vedat  çünkü babası yurt dışında olmasına rağmen babaannesi ile tam bir işbirliği yaptıklarından hayatı boyu onu kontrol altında tutmaya çalışmışlardı. Hem ayakları üzerinde durabilen bir birey olmasını isteyip, hem de bu kadar kontrol bir arada  olmuyordu tabi.

“Sadede gelecek misin?” dedi Füsun sıkıntıyla. Vedat’ın hayat hikayesinin detayları ile ilgilenmek istemiyordu şimdi, ayrıca kendi babasını hatırlatıyordu ona bu hikaye.

“Benden ne istiyorlarsa, tersini yaptım bu güne kadar. Yine de başarılı oldum kendi yolumda. Babam bir bilim adamı olmamı istiyordu ama ben satranç şampiyonu oldum. Onların seçtiği ya da bana layık bulduğu bir kızla evlenmemi istiyorlardı ama ben bekarlığı tercih ettim. Hayatları boyu yanımda hiç bir kız göremediler.”

“Ne yani erkekleri mi tercih ettin sırf gıcıklık olsun diye.”

Güldü Vedat “Olabilirdi ama yapmadım. Şimdi büyükannem kuytu bir otel odasında  ondan gizlediğim bir sevgilim olduğunu düşünüyor ve bu yüzden çok mutlu. Buraya seninle tanışmaya geliyor. Ayrıca kendince beni sobelediğini sanıyor.”

“E? Ne yapacağız o zaman!”

“Onu haklı çıkartacağız?”

“Nasıl?”

“Onun kafasında kurduğu plana uygun hareket edeceğiz yani. Sen benim kuytu köşelerde sakladığım sevgilim olacaksın.”

“Gazeteye ne diyeceğiz peki.”

“Bunu, yakında evleneceğimizi açıklayacağız.Ancak senin ve ailenin bundan zarar görmemesi için onlara düzgün bir basın toplantısı ile bütün sorularını cevaplayacağımızı söyleyeceğiz. Onlar da bu resmi kullanmayacaklar karşılığında.”

“Evlenmek mi dedin sen?” dedi Füsun yine şaşkınlıkla. Bu adamın aklında kendinden başkası var mıydı acaba?

“Peki ya  ben evliysem ne olacak?”

“Evli misin?”

“Hayır değilim”

“O halde bu plana uyacağız. Büyükannem az sonra burada olur. Onu aşağıda karşılamalıyız. Bu otelde yemek yiyeceğini sanmıyorum. Sen de üzerine düzgün bir şeyler giy.”

“Başka kıyafetim yok buraya iki geceliğine geldim.”

“Tamam saçını tara o zaman, çok dağınık görünüyorsun.” dedikten sonra kapıya yürüdü Vedat, son anda dönerek “On dakika sonra aşağıda buluşuruz!” diye ekledi.

Füsun makyaj masasının aynasından kendine baktı hemen.  Hayret nasıl olmuşsa bu ukala kilolarıyla ilgili bir şey söylememişti henüz. Saçını taradı, yanında makyaj malzemesi hatta krem bile yoktu. Büyükannesi onu bu haliyle tanımak zorunda kalacaktı ne yazık ki. Çantasını alıp aşağı indi.

Otelin önüne çıktıklarında Vedat bir anda çekip elini tuttu Füsun’un yaklaşan lüks arabadakinin büyükannesi olduğunu tahmin etmek için satranç şampiyonu olmak gerekmiyordu.

Araba önlerinde durdu ve arka camı indi yarıya kadar. Vedat’ın anlattığından daha sevimli yaşlı kadın gülümseyerek “Arabaya binin canlar” dedi yumuşak sesiyle.

İkisi birden  bu komuta uydular. Yolculuk boyunca sürekli Vedat konuştu, ne büyükannesine ne de Füsun’a fırsat vermeden planını yürütmekte kararlı görünüyordu. Sadece arada bir kolunu onun boynuna dolayıp, “Değil mi hayatım?” diyerek kendine çekiyor, sonra yeniden kolunu indirip elini tutuyordu. Füsun sadece gülümsüyordu, bu yüz ifadesini korumaya çalışmaktan yanak kasları ağrıyordu.

İki gecelik uyku tatili nasıl bu hale gelmişti hâlâ aklı almıyordu doğrusu.

“Demek bir turnuvada tanıştınız” dedi büyükanne Füsun’a sevgiyle bakarak, “o halde gelinimiz de bir satranç oyuncusu öyle mi?”

“Hayır değilim” dedi Füsun, artık araya girmek istiyordu çünkü Vedat’ın yazdığı hikaye oynayabileceğini aşmaya başlamıştı. Onun devam etmesi gereken bir okulu vardı, büyükannesine anlattığı gibi birbirlerinden hiç ayrılmadan dolaşıp, turnuvalara birlikte gitmeleri mümkün değildi.

“Meraklıyım sadece” diye gülümsedi sonra yaşlı kadına.

“Anlıyorum” dedi kadın gülümseyerek.

Araba şehrin en güzel restoranlarının birinin önünde durdu. Füsun’un babası da çok severdi burayı, önem verdiği misafirlerini daima burada ağırlardı. Bu akşam burada olması zayıf bir ihtimaldir diye geçirdi aklından. Yine de içeri girince dikkatlice tüm masaları inceledi oturmadan önce.

Neyseki gecenin gerisinde Vedat başka yalanlar üretmedi ve büyükannede başka soru sormadı.  Turnuvalardan ve rakiplerden bahsedildi bol bol. Anlaşılan büyükanne de torununun sıkı bir takipçisiydi.

Yemek sona erdiğinde “Artık yakalandığınıza göre, o izbe otele dönmeyeceksiniz herhalde?” dedi Vedat’a bakıp, “Üst katta odanızı hazırlattım.”

“Elbette Mediha  Sultan” diyerek yaşlı kadının bakımlı elini nazikçe öptü Vedat bir prensesin elini öper gibi. Masanın altından bacağıyla da Füsun’a  işaret etti, bir şey söylememesi için.

Yeniden birlikte arabaya binip, bu kez kocaman bahçesi olan bir eve geldiler. Ev de en az bahçesi kadar gösterişliydi. Vedat’ın neden habire para teklif edip durduğunu anlamak zor değildi. Gerçekten zengin bir aile olmalıydılar da Füsun bu hikayenin içinden ne şekilde çıkabilecekti acaba?

Yolda Türkan’a onu merak etmemeleri, oteldeki konaklama için teşekkürlerini iletmişti. Bu gece bir arkadaşında kalacağı için otele gerek kalmamıştı. Bu gece olaylar olduğu sırada Murat orada olmadığından birlikte çıktıklarını görmemişti nasılsa.

Büyükanne eve girer girmez onlara odalarını gösterdi ve iyi geceler dileyerek ayrıldı yanlarından. Gerçekten de söylediği gibi çift kişilik bir oda hazırlanmıştı. Gece giyecekleri kıyafetler yatağın üzerinde katlanmış  onları bekliyordu. Mediha hanım odadan çıkar çıkmaz, “Burada birlikte mi uyuyacağız yine?” dedi Füsun.

Vedat pijamalarını alıp odanın banyosuna girerken “İlk kez olmayacak ki neden kızıyorsun?” dedi ve kapattı banyonun kapısını. Çıktığında Füsun yatağın üzerindeki yorganı yere iki kat sermiş ve yastığın birini de onun üzerine bırakmıştı. Kendisi çantasından çıkardığı pijamaları giydiği için yerde Vedat’ın yatacağını açıklamasına gerek  yoktu.

Vedat gülümseyerek eğilip yerdeki yorgan ve yastığı alarak yatağa geldi ve yerleştirip yattı. Arkasını dönerken “İyi geceler” dedi sadece.

“Sabah  okula gitmem gerek” dedi Füsun dişlerinin arasından.

“Şoför seni bırakır”

“Burada mı yaşayacağım ben artık”

“Böcekli evine mi dönmek isterdin?”

Füsun onu bir güzel pataklamak istiyordu ama kendini sakin olmaya davet ederek derin nefesler aldı. yatağın en ucuna doğru giderek arkasını döndü ve uyumaya çalıştı. En azından oteldeki yataktan çok daha rahat bir yatakta, böceklerden çok uzaklardaydı şimdilik.

Sabah gözlerini açtığında, Vedat yatakta değildi. Saat yediydi. Onun yokluğundan faydalanıp, hemen banyoya girdi ve duşunu alıp üzerini değiştirdi. Sabah erkenden bir sınavı vardı ve Vedat’ın sayesinde son tekrarlarını bile yapamamıştı.

Aşağı indiğinde kahvaltı sofrasında Vedat ve Mediha hanımın sohbet ettiklerini görünce “Günaydın” diyerek kendisine ayrıldığını tahmin ettiği yere geçip oturdu.

“İyi uyudun mu güzel kızım?” dedi Mediha hanım yine yumuşak sesiyle. Bu kadar güler yüzlü ve yumuşak sesli bir kadının nasıl Vedat’ın anlattığı kadar otoriter olabildiğini anlayamıyordu Füsun. Bu onun sorunu değildi nasılsa.

“Gazetelere çıkmayacağız aşkım rahatlayabilirsin” dedi Vedat gülümseyerek. Füsun yalancı gülümsemesini geri takındı yüzüne.

“Şoför kapıda seni bekliyor okula gidebilmen için seninle gelmek isterdim ama bu gün turnuva ile ilgili bazı işleri halletmem gerekiyor. Akşama görüşürüz” diyerek kalktı masadan ve çıkıp gitti.

Tanımadığı bir evde, tanımadığı bir yaşlı kadınla aynı masada kalakalmıştı Füsun şimdi. Vedat’ta gittiğine göre bir soru sorarsa ne diyeceğini bilemediği için, ısırdığı ekmeğini tabağına bırakarak “Ben de çıksam iyi olur, afiyet olsun” diyerek peşinden gitti onun.

(devam edecek)

Bölüm 1

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/20/ben-varim-bolum-1/

Bölüm 2

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/21/ben-varim-bolum-2/

Bölüm 3

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/22/ben-varim-bolum-3/

Bölüm 4

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/23/ben-varim-bolum-4/

Bölüm 5

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/24/ben-varim-bolum-5/

Bölüm 6

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/25/ben-varim-bolum-6/

Bölüm 7

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/26/ben-varim-bolum-7/

Bölüm 8

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/27/ben-varim-bolum-8/

Bölüm 9

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/28/ben-varim-bolum-9/

Bölüm 10

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/29/ben-varim-bolum-10/

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s