Ben varım – Bölüm 4

Henüz okul bitmeden evlenen arkadaşı Türkan’ı aradı. Türkan ve Murat ailelerinin haberi bile olmadan evlenmişlerdi. Okul bitmeden onlara bunu açıklamak istemedikleri için küçük bir  daire tutmuşlar, ikisi de ayrı ayrı işlerde çalışarak sınavları vermeye çalışıyorlardı. Onların kendi başlarına  kurdukları bu yaşama dair tecrübeleri olduğundan, kendi yaşamını kurma aşamasında da önerileri faydalı olabilirdi.

“Bu gün çalışmıyorum, hemen gel” dedi Türkan adresi verdikten sonra.

Şehrin sık ziyaret etmediği bu mahallesi biraz ürkütücü gelmişti Füsun’a. Onların tuttukları küçük mutluluk yuvalarının nedense yeşillikler içinde bir yer olduğunu düşünmüştü. Kırık dökük, sırt sıra yaslanmış evlerden kurulu sokağa girdi.  Pencerelerin boyaları dökülmüş tahta pervazları, binaların tuhaf renkli demirden kapıları vardı. Kaldırımı olmayan sokaktan bina duvarlarına birleşik akan suyun kokusu gerçekten kötüydü. Binalar yapıldıktan sonra güya yolu düzeltmek için defalarca dökülen asfalt yüzünden evler üstlerinden asfalta çakılmış gibi duruyorlardı. Hepsinin alt katlarının pencereleri yere fazla yakındı ve kapıların bir kısmı yükselen asfaltın ardında kalmıştı. Bu haliyle batmakta olan evler gibi duruyorlardı. Sanki birazdan asfalt dalgalanacak ve hepsi birlikte biraz daha batacaklardı içine doğru. Adreste verilen binayı buldu ve kapıyı çaldı. Demir mavi kapının yanında sadece iki tane zil vardı zaten. Türkan üst kattaki pencereden başını uzattı önce, “Hemen geliyorum” dedikten beş dakika sonra ayak sesleri duyuldu kapının arkasından ve açıldı kapı.

“Gelsene” dedi gülümseyerek.

Kapının ardında basamaklarına muşamba döşenmiş dar bir merdiven vardı. Yangın merdivenine benzeyen bu basamakları çıkarken duyduğu sesin az önce Türkan’ın ayak seslerinin nedeni olduğunu anladı. Merdivenin hemen altındaki kapı alt dairenin sokak kapısı olmalıydı. Üst katta merdivenin sonunda ise Türkan’ların kapısı vardı. Bir sokak kapısından çok balkon kapısına benzeyen bu kapının yarısına kadar buzlu cam takılmıştı. Belli ki başlangıçta iki katlı olarak inşa edilen bina sonradan iki ayrı daireye dönüştürülmüştü ve muhtemelen burası da balkon kapısıydı.

Dairenin içi dışarıdan göründüğünden daha iyiydi. Kapının hemen sağında iki kişinin zor ayakta duracağı bir mutfak önünde de Füsun’un evdeki odasına denk büyüklükte bir oturma odası vardı. Perdelerin üzerindeki çiçeklerle duvara dayalı iki sedirin üzerindeki çiçekleri aynılığı odaya bir  neşe katmıştı. Dışarıdan görünenin aksine içeride mutluluğun izlerini bulmak sevindirdi Füsun’u.

“Çok güzel değil ama bize yetiyor şimdilik. Ailelerimizle konuştuktan sonra daha iyi işlerimiz ve evimiz olacak nasılsa” dedi Türkan Füsun’un yüzündeki ifadeyi anlamlandırınca.

“Çok güzel” dedi Füsun arkadaşına gülümseyerek.

“Sana da şimdilik sağlayacağımız bundan fazlası olmayacak, bu akşam eve geri dönmeyeceğinden emin misin?”

“Evet, kararımı verdim.”

Bir kaç saat içinde Füsun’a yakınlardan bir ev bulmaya, içine alınabilecek ikinci el eşyalara ve tabi bir de geçici iş aramak için planlar yapılmış, maliyetler hesaplanmıştı. Türkan’ın yarım gün çalıştığı işine gitmesi gerektiğinden, Füsun’u evde bırakıp çıkması gerekti. Murat bu gece çalıştığı otelde nöbetçiydi o yüzden  rahatsız olmasına gerek yoktu. Dolapta yemek vardı, Türkan  beş saatlik mesaisini bitirince hemen dönecekti.

Füsun’un evden aldığı para başlangıç için gerekli şeylere yetecek gibi duruyordu. Evi ve eşyaları halledene kadar burada Türkan’lar ile kalacak sonra kendi evine geçecekti. Bu arada evdekiler ve tabi ki Talip peşine düşeceğinden bir  plan yapması gerekiyordu.

Öncelikle Talip’e haber vermeye karar verdi. Türkan çıktıktan sonra hemen onu aradı.

“Ne yaptım dedin?” dedi Talip hiç beklemediği bu haberi duyunca, “Neden önce bana gelmedin?”

“Öyle gerekti, detayları sana sonra anlatırım.”

“Peki neredesin şimdi?”

“Güvenli bir yerdeyim ama sana neresi olduğunu söyleyemem şimdilik. Sonra.”

“Ne demek sonra? Paran var mı yanında, neye ihtiyacın varsa söyle hemen geleyim.”

“Talip gerçekten bir şeye ihtiyacım yok merak etme, arayacağım ben seni.” diyerek kapattı telefonu.

Evlenmeye karar verdiği birine bu kadar az bilgi vermenin doğru olmadığını biliyordu ama ailesi o eve gelmeyince ilk olarak Talip’e gideceklerdi. Bu yüzden nerede olduğunu bilmezse onlara yalan söylemesi de gerekmezdi. Evde haber vermek istediği kimse yoktu zaten. Buraya kadar olanları Talip’ten öğrenirlerdi nasılsa.

Talip’in üst üste beş kez tekrarlanan aramalarının hiç birini yanıtlamadı.

“Benden haber bekle.” yazdı ona sadece.

“Birlikte kaçabilirdik” diye geldi cevap. Gülümsedi aslında ona söyleseydi kesinlikle onunla birlikte hiç bir problemi yokken kaçardı evden. Bundan hiç şüphesi yoktu ama onu daha  şimdiden kendi deliliklerinin içine çekmek istemiyordu. Talip onu tanıyordu, sözüne güvenirdi. Bekleyeceğini biliyordu.

Evdekilerden hiç biri aramadı Füsun’u. Buna şaşırmadı aslında ama  yine de canı sıkıldı biraz.

Kemal bey “Biraz burnu sürtsün” demişti sadece, Talip’e de “Her şeyi yeniden düşünmek için bu da sana bir fırsat delikanlı” diye nasihat vermişti. Talip Füsun’un her zaman haklı olduğunu biliyordu ama kızının bilmediği bir yerde olmasına bile böyle yaklaşılmasına şaşırmıştı iyice.

Türkan ve Murat’ın yardımlarıyla tıpkı planladıkları gibi ve planladıkları maliyetle Füsun’un yeni evini tutup, ellerinden geldiğince döşemişlerdi. Füsun bu güzel  insanlara teşekkür edip kendi evine geçti bir kaç  gün sonra. Ancak hesaplamadığı bir şey vardı, evin her yanından çıkıp duran böcekler. Daha ilk akşamdan tanışmıştı onlarla. Siyah badem büyüklüğünde ve çok hareketliydiler. Üzerlerine basıldığında çıkan o acayip sesten o kadar tiksiniyordu ki, onların üzerine basmadan öldürebilmek için koşarak çıkıp bir  böcek ilacı aldı akşamın karanlığında. Evi iyice ilaçladıktan sonra kapıyı kapatıp, merdivende yaklaşık bir saat bekledi. İçeri girdiğinde yere halı niyetine serdikleri kilimin üzeri ve  yerlerde katliam izleri duruyordu. Evi havalandırıp, her yeri sıkı sıkı kapadıktan sonra huzursuz bir uyku uyudu. Ertesi gün okuldan sonra, yeni bulduğu işe gitmesi gerekiyordu.

Ne yazık ki böcek  sorunu bir ilaçlamayla sona erecek gibi değildi. İşe henüz başladığından bütün parasını böcek  ilaçlarına vermek istemiyordu. Gece yorganı her yanına sıkıştırıp uyumayı denedi, tuvaleti gelip de kalkma ihtimali aklına gelince iyice dağıldı uyku. Bir kaç gece uykusuz geçtikten sonra sinirleri iyice bozulmaya başlamıştı. Gidip yine bir ilaç alıp döndü eve. İlaca rağmen tamamının ölmediğini düşündüğünden o gece yine doğru düzgün uyuyamadı. Evde gördüğü her türlü deliği gazete kağıtlarıyla tıkamıştı bu sefer.

Talip ile her gün biraz konuşuyor ama ona nerede olduğunu söylemiyordu. Gerçi artık Füsun nerede diye onu sıkıştıran olmadığını biliyordu ama bu yeni hayatına başladığından beri kendine bir şeyleri ispatlama savaşına girdiğini anlamıştı. Bu savaşı tek başına kazanmak istiyordu ve Talip’inde onun burada yaşadığını görmesini istemiyordu. Bu böceklerden haberi olsa onu bir gece bile burada tutmazdı. Babasının yıllarca olmadığı halde onu savruklukla suçlaması içine işlemişti farketmeden. Harcamaları o yapmamış bile olsa, kendisine ve babasına savruk olmadığını, kendi ayakları üzerinde durabilen biri olduğunu ispatlamak istiyordu. Aslında uzun süredir kendine bile itiraf edemediği bu duygu gün yüzüne çıkmıştı. Evden bu kadar çabuk çıkıp gitmesinin altında yatan gerçek buydu. O halde Talip ile evlenmeden önce bu duygudan kurtulmalıydı.  Onunla başlayacak hayatına geçmişten getirdiği saçmalıkları katmak istemiyordu çünkü.

(devam edecek)

Bölüm 1

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/20/ben-varim-bolum-1/

Bölüm 2

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/21/ben-varim-bolum-2/

Bölüm 3

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/22/ben-varim-bolum-3/

Bölüm 4

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/23/ben-varim-bolum-4/

Bölüm 5

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/24/ben-varim-bolum-5/

Bölüm 6

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/25/ben-varim-bolum-6/

Bölüm 7

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/26/ben-varim-bolum-7/

Bölüm 8

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/27/ben-varim-bolum-8/

Bölüm 9

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/28/ben-varim-bolum-9/

Bölüm 10

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/29/ben-varim-bolum-10/

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s