arkası yarın

Şans her şeye yeter mi? – Yeni son

Kan ter içinde uyandı uykusundan. Yüreğinde kocaman bir ağırlık hissediyordu. Evde ve yatağında olduğunu farkedince rahatladı. Gördüğü rüya o kadar gerçekti ki. Can başkasıyla nişanlanıyor, Ufuk ile evlenmeye karar veriyordu. Bu kısa yolculuk ve sürprizleri onu yormuş olmalıydı.

Aslında o kadar mutluydu ki, bu mutluluğu kaybetmekten korkuyordu belkide. Rüyasında yaşadığı bu şeyler, sahip olduğu şansın yine yarım kalma korkusu yüzündendi. Annesi ve Şükran gibi her şeye rağmen umutla bakmayı öğrenememişti hayata. Bu defa da bir terslik olup mutluluğunun yarım kalmasından korkuyordu.

Samsun yolculuğunun yorgunluğunu henüz atamamıştı üzerinden. Can’ın Gizem hanımın oğlu olduğuna inanamıyordu hâlâ. Gizem hanımla bir gün karşılaşıp gönül borçlarını ödemeyi defalarca hayal etmişlerdi anneciğiyle.

O solgun ve az konuşan çocuğa yüreğini vermek hiç aklına gelmemişti Meral’in. Hastanede hep annesiyle muhatap olduklarından, sağlığı dışında pek bahsetmemişlerdi ondan.

Oysa şimdi sağlıklı ve mutlu genç bir adam olarak tanımıştı onu yeniden. Soluk mavi gözleri canlanmış Meral’i can evinden yakalamıştı.

Annesi ve Şükran hep haklı çıkmışlardı aslında. Onlar hep umutla ve şükranla bakmışlardı hayata. Gülümsedi. Firdevs, cennet demekti zaten, Şükran ise şükür ve teşekkür. Sevdiği adamın adıydı Can. Ufuk en yakın dostlarındandı. Ne güzel insanlar sunmuştu hayat ona. İsimlerine gizlemişti tüm hediyelerini. Gizem hanımı bulamamışlardı yıllarca, gizemli bir şekilde hayatlarına konuk olup çıkmıştı ilkin. Şimdi ise gerçek bir hediyeyle dönmüştü yine. Hep mutluluk getirmişti Meral’e.

Babası kriz geçirdiğinde o sımsıkı ve güven dolu sarılışa kavuşmuştu yeniden. Yine annesi ve babası yanında değildi ve Gizem hanım ona kucak açmıştı. Hem de Can’ıyla.

Bu defa karamsarlık edip, bu mutluluğun yarım kalmasından korkmayacaktı. İşe gitmek için duşunu alıp giyindi. Can’a yıllar önce hastanede karşılaştıklarını anlatmak için sabırsızlanıyordu.

Kahvaltısını yaparken geldi sevdiği adamdan mesaj.

“Günaydın aşkım, döndün mü? Seni çok özledim.”

Mutlulukla gülümsedi. İşte bu rüya değil gerçekti. Biraz sonra ofise gittiğinde o derin mavi gözlere bakacaktı tekrar.

“Günaydın, ben de seni özledim. Anlatacaklarım var” yazdı Can’a.

Daha ofise adım atar atmaz geldi Can yanına.

“Neymiş anlatacakların, merakımı yenemedim.” dedi heyecanla.

Meral onun özlediği yüzüne bakıp bir iç geçirdi. O solgun çocuk sahiden bu güzel adama nasıl dönüşmüştü?

Bir çırpıda anlattı her şeyi ona. Can inanamıyordu tesadüfün böylesine.

“Yani sen şimdi” dedi gözleri buğulanarak, “Sen benim yüreğimi çalan kadın, o hastanede kalbimi kesecekleri zaman görüp, sağlığını kıskandığım kız mısın?”

“Kıskanmış mıydın sahiden?” dedi Meral merakla.

“Evet elbette kıskanmıştım. Babanın hastalığına üzülecek yaşta değildim. Çok korkuyordum ama annem sürekli seninle ilgileniyordu.”

“Evet korkunu yüzünde görebilmiştim. Teselli etmekte istemiştim, korkma demekte. Sonra daha çok üzülürsün diye vazgeçtim”

“Şimdi o zaman yapmadığını yapıyorsun o halde bana, yüreğini verip bütünlüyorsun beni. Gerçekten bu yaşadığımızı başkası anlatsa inanmazdım. Seni çok seviyorum” dedi Can gözleri dolarak.

Sevgiyle elini tuttu Meral onun.

“Annene söyleyemedim ama” dedi ardından.

“Çok şaşıracak” dedi Can cebinden çıkardığı yüzüğü bir çırpıda taktı Meral’in parmağına.

Meral bir parmağındaki yüzüğe, bir Can’a baktı heyecanla.

“Hem hikayemize, hem yüzüğe şaşıracak” dedi Can sevgiyle, “Bu gün arayacağım onu ve sözlendiğimi söyleyeceğim. Bir kaç hafta sonra da gider Samsun’da nişanımızı yaparız ne dersin?”

Meral şaşkınlıktan cevap veremiyordu Can’a. Rüyasında olanları hatırlamıştı. Şimdi Gizem hanımın rüyasında bahsettiği o kız kendisiydi işte. Kalkıp sarıldı boynuna sevdiği adamın. Mutluluğu yarım kalmıyordu işte korkmayınca.

“Sen kendi şansının önünü kesiyorsun bu karamsarlıkla” derdi Şükran hep. Haklıydı belki de.

O sırada telefonu çaldı Can’ın. Arayan annesiydi. Hemen açtı telefonu.

“Merhaba anne, ben sözlendim” dedi hop diye.

Gizem hanımın heyecanlı sesi duyuldu odanın içinden.

“Nasıl, kiminle?”

“Hani yıllar önce ameliyat olacağım zaman hastanede tanıştığımız o küçük kız vardı ya hatırladın mı?”

“Evet. Meral?” dedi Gizem hanım, henüz aradaki bağı kuramamıştı, “Daha dün buradaydı biliyor musun?” dedi hayretle.

“Biliyorum, şimdi benim yüzüğümü takıyor. Burada tam karşımda.”

“A! Siz tanışıyor muydunuz?”

Can her şeyi anlattı annesine. Kadıncağız o kadar mutlu olmuştu ki, sevinçten ağlıyordu telefonun diğer ucunda. Can’ın da gözleri dolmuştu.

“O küçük kızda özel bir şeyler olduğunu biliyordum.” dedi Gizem hanım.

“Ben biraz geç anladım.” dedi Can gülerek.

Şükran sevinçten deliye dönmüştü haberi duyunca.

“Yok böyle bir şey!” diyordu sürekli, “Bu nasıl bir şans böyle?”

Bir tek Ufuk’un yüreği parçalanmıştı, Meral’in parmağında yüzüğü görünce anlamıştı zaten olan biteni. Tebrik etti onu gülümseyerek. Çok teşekkür etti Meral. Bir kaç hafta sonra gerçekleşecek nişanına bir tek onu ve Şükran’ı davet etti. Zaten başka kimsesi de yoktu ikisinden başka.

On beş yıl sonra, vakfın başında Can ve Meral vardı artık. Masmavi gözlü bir kızları olmuştu. Adını Aslı koydular. Şükran ve Ufuk’unda aynı yaşta bir oğulları vardı. Nişan gecesinden sonra ikisi birlikte vakit geçirmeye başlamışlardı. Şükran’ın parmağındaki yüzüğün Meral için alındığını bir tek Ufuk biliyordu. Yüzük sahibini kendi bulmuştu. Şükran’ın iyilik dolu kalbi, Ufuk’un yaralarını hızla sarıp, yüreğinin sahibi oluvermişti altı ay içinde.

En çok Meral sevindi iki dostunun birleşmesine. Ufuk, Şükran, Can, o ve güzel çocukları artık kocaman bir aileydiler.

Aslı ve Kerem’de birlikte büyüyorlardı. Şans onlara neler yazacaktı acaba?

SON

Bölüm 1

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/18/yorma-hayat-bizi-boyle-bolum-1/

Bölüm 2

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/19/sans-her-seye-yeter-mi-bolum-2/

Bölüm 3

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/20/sans-her-seye-yeter-mi-bolum-3/

Bölüm 4

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/21/sans-her-seye-yeter-mi-bolum-4/

Bölüm 5

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/22/sans-her-seye-yeter-mi-bolum-5/

Bölüm 6

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/23/sans-her-seye-yeter-mi-bolum-6/

Bölüm 7

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/24/sans-her-seye-yeter-mi-yeni-son/

1 reply »

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s