Şans her şeye yeter mi? – Bölüm 5

O akşam vakfın toplantısından sonra, Gizem hanımın eşi ile birlikte akşam yemeği yediler. Biraz daha sohbet ettikten sonra Meral odasına çekildi.

Odaya girer girmez heyecanla aradı Şükran’ı ve olanı biteni bir çırpıda anlattı.

“Yoka artık.” dedi Şükran, “Bu kadarı Türk filmlerinde olmaz. Sizin kaderiniz mi bir nedir? Ne dedi Gizem hanım peki?”

“Ona söylemedim ki?”

“Nasıl söylemedin?”

“Ne diyeyim Şükran, ben sizin oğlunuza sırılsıklam aşığım mı diyeyim?”

“Hayır da, en azından tanışık olduğunuzu söyleyebilirsin.”

“Ne bileyim o kadar şaşırdım ki, bir çam devirmeyim diye sessiz kaldım. Şimdiden sonra söylemekte tuhaf olur artık.”

“Nasılsa öğrenecek”

“Evet, o zaman anlatırım”

Ertesi sabah, Meral’e çevreyi gezdirdi Gizem hanım. Vakıfta ona vermek istediği görevlerden de bahsetti. Bunları yapmak için Samsun’da olması gerekmiyordu. Hastaları takip için hastaneye gidip yeniden Samsun’a dönmek  artık onu yoruyordu. Bahsettiği doktor arkadaşı ile bu işi onun adına üstlenirlerse çok memnun olurdu. Aslında Can’da orada yaşıyordu. Bu görevi ondan istemişti ama oğlanın aklı bir karış havadaydı henüz. Geçen gün arayıp bir kızla tanıştığından bahsetmişti ayrıca. O kadar aşıktı ki, okul biter bitmez evleneceğim bu kızla diyordu annesine.

Aslında Meral Can’ın hâlâ üniversiteye devam ettiğini bilmiyordu. Belki de devam mevburiyeti olmayan bir bölümde olduğu için aynı zamanda da çalışabiliyordu. Hem iş, hem okulu bir arada yürütebildiği için takdir etti onu. Annesinin sandığı gibi aklı bir karış havada olsa bunları yürütemezdi zaten. Demek annesine  onlardan bahsetmişti. Gizem hanım “Okul biter bitmez evleneceğim bu kızla diyor” dediği anda içinden martılar havalanmıştı gökyüzüne. Kader gerçekten onları bibirine yazmıştı demek o hastanede. Şimdi iki güzel kadının  çocukları bir araya gelmiş, kendi yuvalarını kuracaklar ve onlar gibi iyi evlatlar yetiştireceklerdi. Can ile tanışması, arkasından Gizem hanımı bulması şans değil de neydi sanki? Keşke anneciği de yaşasaydı bu heyecanı onunla. Kim bilir ne kadar mutlu olurdu.

Gizem hanım ile vedalaşıp, akşam üzeri kalkan otobüse bindi yeniden. Yol boyunca Can, Gizem hanım, kuracakları aileleri ve pek çok şeyi düşünüp hayal etmeye devam etti.

Gece  yarısına doğru eve girerken, aralandı Ufuk’un kapısı.

“Geldin mi?” dedi sevgiyle.

“Evet. Çok mu gürültü ettim?” dedi Meral.

“Hayır uyumamıştım, anahtar sesini duyunca bakayım dedim. Nasıl geçti seyahatin?”

“Sana olanları anlatsam inanamazsın?” diye yanıtladı bu defa heyecanla.

“Anlatmak istersen dinlerim” dedi Ufuk merakla. Zaten iki günde  özlemişti Meral’i.

“Tamam üzerimi  değişeyim, balkonda buluşalım” diyerek girdi içeri Meral.

O balkona çıkana kadar, Ufuk çaylarını hazırlamıştı. Önce yan balkona uzattı çayını, sonra “Haydi anlat bakalım neler oldu?” dedi heyecanla.

Meral önce Gizem hanımla ilk nasıl tanıştıklarını, sonra Şükran’ın onu bulduğunu, Samsun’a gidişini ve sonunda da ofiste tanışıp aşık olduğu adamın nasıl Gizem hanımın oğlu çıktığını anlattı hızlı hızlı.

“Hâlâ inanamıyorum bu olanlara. Sence bu kaderin bir yazgısı değil de ne söylesene?” dedi Ufuk’un yüzüne bakıp.

Evlenme teklif etmek için beklediği aşkının, bir başka adama aşık olduğunu ve bunun böyle bir tesadüfler zinciri ile büyülü bir peri masalına döndüğünü duyunca, bıçaklar saplandı Ufuk’un yüreğine. Meral o kadar heyecanlı ve mutluydu ki, kıyamadı onun bu mutluluğunu bozmaya.

“Gerçekten inanılmaz bir hikaye” dedi heyecanlı görünmeye çalışarak, “Yoldan geldin yorgunsun, haydi biraz uyu. Yarın çayı sen yaparsın konuşuruz yeniden” diyerek sonlandırdı geceyi.

İçinde kırılıp, dökülenleri anlayacak diye korkmuştu Meral. Onu kaybetmek istemiyordu.

“Sana deliler gibi aşığım ben niye anlamıyorsun?” demek istiyordu ama o başkasını severken bunları söyleyip dostluklarını bozabilirdi.

Peki dost kalabilir miydi Meral ile içi böyleyken, bilmiyordu. Düşünmek için zamana ihtiyacı olacaktı. İçeri girip aldığı yüzüğü çıkardı çekmeceden. Sonra fırlatıp attı onu duvara. Geçen Cuma buluşmak için ısrar etmiş olsaydı bir şey değişir miydi acaba?Adamı Samsun’da görüp sevmemişti ki kız. Aptal gibi bu kadar aşık olmadan önce, hayatında birinin olup olmadığını sormayı nasıl akıl edememişti.

“Aptal Ufuk!” dedi bütün gece kendi kendine, “Aptalsın sen!”

Sabah işe gider gitmez Şükran’ı aradı Meral. Haftasonu onların evinde olduğunu Can’a söylemeli miydi bilmiyordu. Gizem  hanıma bir şey söylememişti ama Can’a söyleyebilirdi herhalde. O da kim bilir ne kadar şaşıracaktı şimdi. Daha küçük  bir çocukken tanışmış olmaları gerçek bir mucizeydi.

“Tabi ki söyle dedi Şükran. Bunda  saklayacak ne var?”

Öğle yemeği saati geldinde Can’ın gelmesini bekledi bir süre odada. Gelen  giden olmadı. Ofisini arayıp sordu sonra. Can bu hafta yıllık izinini almıştı.

“Allah Allah giderken bir şey söylemedi” dedi kendi kendine. Mesaj attı “Aşkım neredesin? Ben geldim.”

Bir süre cevap gelmedi Can’dan. İzin aldıysa belki uyuyordur diye beklemeye karar verdi. Nasılsa dönerdi o.

Akşam eve gittiğinde Can’dan hâlâ bir haber çıkmamıştı. Ufuk’ta ortalarda gözükmüyordu henüz. Yine de anlaştıkları gibi çayı koydu ocağa ve balkona çıkıp beklemeye başladı.

İçeriden telefonun sesini duyunca, koşarak gitti bakmaya. Az kalsın balkon kapısının perdesine dolanıp düşecekti.

Arayan Gizem hanımdı, “Merhaba Meralciğim, gündüz arayamadım. Sağ salim vardın mı diye merak ettim.”

“Vardım Gizem teyzeciğim merak etmeyin. Size her şey için teşekkür ediyorum yeniden.”

“Olur mu kızım bizi kader birleştirdi yeniden. Bak sana ne diyeceğim. Dün sen gittikten sonra Can aradı, sabah buraya geldi. Kiminle hem de?”

“Kiminle?” dedi merakla Meral. Demek izin alıp annesinin yanına gitmişti Can. telefonlarına niye yanıt vermiyordu o zaman.

“Sözlüsüyle!”

“Kiminle?” dedi şaşkınlıkla yeniden. Başından aşağı kaynar sular dökülmüş gibiydi.

“Sözlüsüyle Meralciğim. Bir gün önce gelselerdi sen de tanışabilirdin. Bekleyememiş aşıklar kendi aralarında söz takmışlar. Bize de sürpriz oldu. Bu ayın sonunda da nişanlarını takacağız. Seni de davet etmek istedim ben de. Gelirsin değil mi?”

Meral duyduklarına inanamıyordu henüz. Acaba albümde baktığı fotoğraflar onu yanıltmış mıydı?  İsim ve o mavi gözler sadece bir benzerlik olabilir miydi? İçinde kaybolduğu o gözleri tanımaması mümkün değildi. Bal gibi de aşık olduğu adamdı o albümdeki resimlerin sahibi. Bu nasıl olabilirdi? Can haftalardır ona mesasjlar atıyordu buluşmak için. Geçtiğimiz hafta boyunca onu ne kadar sevdiğini anlatmıştı. Ne ara başka birini bulmuş ve sözlenmişti. Boğazına kocaman bir düğüm oturdu.

“Meral kızım orda mısın?”

“Buradayım Gizem teyze” dedi zorla.

“İyi misin kızım? Sesin tuhaflaştı aniden.”

“Yok yok iyiyim, bu gün biraz yoruldum da.”

“Gelirsin değil mi Meralciğim, yıllar sonra seni bulmuşken kaybetmek istemem. Eminim Can’da çok sevinir buna. Henüz senden bahsetmeye fırsatım olmadı ama bahsedeceğim. Hatırlayacaktır hemen.”

“Evet elbette hatırlayacaktır” dedi Meral sesini neşeli yapmaya çalışarak.

“Ben sana uçak bileti yollarım. Bu defa yorulmazsın gidip gelirken. Öpüyorum seni kendine iyi bak, darısı sana inşallah” dedi Gizem hanım telefonu kapatırken.

“İnşallah” dedi rüyada gibi Meral. Telefonu kapatır kapatmaz yığıldı olduğu yere. Demek gerçekten bir aptal gibi inanmıştı o güzel sözlere. Ufuk’la konuşmak için geç kalmıştı. resmen kandırılmıştı. Hem de ne kandırılmak. İçi o kadar acıyordu ki hıçkırarak ağlamaya başladı.

Telefon çaldı yeniden, gözünün ucuyla baktı. Ufuk arıyordu bu defa. Şimdi kimseyle konuşmak istemiyordu. Meşgule düşürdü telefonu.

(devam edecek)

Bölüm 1

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/18/yorma-hayat-bizi-boyle-bolum-1/

Bölüm 2

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/19/sans-her-seye-yeter-mi-bolum-2/

Bölüm 3

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/20/sans-her-seye-yeter-mi-bolum-3/

Bölüm 4

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/21/sans-her-seye-yeter-mi-bolum-4/

Bölüm 5

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/22/sans-her-seye-yeter-mi-bolum-5/

Bölüm 6

https://gulserenkilincyazar.com/2018/07/23/sans-her-seye-yeter-mi-bolum-6/

Şans her şeye yeter mi? – Bölüm 5’ için 5 yanıt

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s