Bir Kahvelik Okumalar

Sonbahar

Bir yaprak daha uçtu sakince ağaçtan, yolun hemen yanına konuşlanmış ağacın tüm yaprakları, otobüs bekleyen insanlar gibi yığılmıştı, kaldırım taşının dibine. Bazen geçen bir arabanın rüzgarı ile telaşe kapılıp havalanıyorlar, sona yeniden sakince duraklarına dönüyorlardı. 
Arabanın ve arada bir esen rüzgarın havalandırdığı komşu ağacın kırmızı yaprakları, sarı yaprakların üzerine konup, yaprak durağına renk katıyorlardı. 
Belediyenin görevlisi sokağın öbür başından başlamıştı yaprakları süpürmeye, her zaman olduğu gibi mahallenin köpekleri peşinde, büyük bir ciddiyet içinde yapıyorlardı işlerini. Köpekler sanki görevlinin kuyruğu gibi nereye dönse arkasına geçiyor, tüm sokaktaki iş bitene kadar onunla birlikte mesai dolduruyorlardı. Sonra temizlenmiş sokaklarından memnun bırakıyorlardı kendilerini asfaltın herhangi bir yerine. Onlar öyle uzandıklarında sokakta trafiğin akışı düz bir çizgiden, eğri bir düzene geçiyordu. Sabah işlerine yetişmek için acele eden insanlara ve arabalara aldırmadan öylece duruyorlardı yerlerinde. Bazen olur da korna çalmaya cesaret eden çıkarsa, başlarını hafifçe kaldırıyor, bir gözlerini yarım açıp keyiflerini bozan bu demir yığını kim diye bakıp, yeniden pozisyonlarına dönüyorlardı. Onların bu gamsız keyfi çok eğlendiriyordu beni. Hayat çevrelerinde hızla gelip geçerken, onlar sanki zamanın olmadığı özel bir alan yaratmışlardı kendilerine. Acele etmek gibi bir kaygıları yoktu. Neredeyse hiç bir kaygıları yoktu. İnsan, demir ve beton kalabalığının içinde dünya dışı, zamansız varlıklar gibiydiler böyle anlarda. 
Yapraklar belediye görevlisi yaklaştıkça daha bir havalanır olmuşlardı sanki bekledikleri duraktan. Varmak istedikleri yere varamadan görevlinin plastik torbasına girmek istemiyorlardı belli ki. Onlar köpekler kadar sakin değildiler. İki mevsim önce salınmaya başladıkları dallardan düşünce, şaşırmış ve korkmuş olmalıydılar. 

Kim bilir belki de ağaca geri dönme çabalarıydı bu havalanmalar. 
Sanki hayat yaşamda geri dönüşe izin veriyor gibi. Hangimizin kaldığımız yerden devam etmekten başka şansı var ? 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s