Kaderim, mirasın olmasın Bölüm 5

Sedat bey, Selin’i babasını toprağa verirken de yanlız bırakmadı. Orada bulunanlar içinden, en yürekten o ağladı hatta. Bu güzel insanı keşke daha önce tanımış olsaydım dedi içinden. Gerçi farklı şartlar altında bir evladın geleceği için, böyle iş birliğine girebilirler miydi bilmiyordu ama, kendi anne babasından sonra hayatta en borçlu hisettiği insan o olmuştu gerçekten. Selin’in… Read More Kaderim, mirasın olmasın Bölüm 5

Kaderim, mirasın olmasın Bölüm 3

Selin babasının neden onu yıllar sonra, çıkıp geliveren ve hiç tanımadığı bir başka adama emanet etmek istediğini anlayamıyordu bir türlü. Yirmi dört yaşındaydı, kimsenin himayesine ya da kontrolüne  ihtiyacı yoktu artık. Tek istediği babasının hayatının kurtulması ve onunla eve dönmekti sadece. Annesinin ardından, bir de onu kaybedeceği fikrini düşünmek bile istemiyorken, bir de başka bir… Read More Kaderim, mirasın olmasın Bölüm 3

Kaderim, mirasın olmasın Bölüm 2

Selin kafasını çevirip kapının önüne yığılıveren yaşlı adamı görünce, panikle ayağa kalktı. Zaten geldiğinden beri göz hapsinde tutan hemşire, çoktan masasından fırlamış Sedat beyin yanına ulaşmıştı bile, Selin daha ne olduğunu anlayamadan, asansörün kapısı açılıp, elinde sedye ile hastabakıcılar geldiler ve adamcağızı bir çırpıda sedyeye alıp, geldikleri hızla asansöre binip kayboldular. Hemşire, arkalarından bakakalan Selin’e… Read More Kaderim, mirasın olmasın Bölüm 2

Kaderim, mirasın olmasın Bölüm 1

30 Mayıs “Canım kızım, Yine sensiz başlayan bir günün sabahına uyandım. İçimde kaybolmayan sana ulaşma arzusu beni ayakta tutuyor. Nefes aldığını öğrendiğim günden beri kendime, seni yeniden görmeden bu hayattan ayrılmayacağıma dair söz vermiştim. Yıllar geçtikçe umudum azalmasa da, gücüm tükeniyor. Her gün, seni kucağıma alamadan kaybettiğim o günü yeniden yaşıyorum. Ne zaman bir anne… Read More Kaderim, mirasın olmasın Bölüm 1

Ben sizin kızınızım! 

Çocukluğunda çevresindekilerin ailede kimseye benzemediğini söylemesi ile başlayan kafa karışıklığı eğlenceli bir maceraya neden olmuştu. Henüz okula başlamadığı yıllarda, bu söylemlerin yarattığı  endişeyle annesine; “Ben neden size hiç benzemiyorum?” diye sormuş. Annesi ise yorgun bir günün ardından beklemediği bu soru karşısında; “Seni çingenelerin torbasından aldık!” deyivermişti. Annesinin bu geçiştirme cümlesi ile başlattığı  macerayı tahmin etmesi… Read More Ben sizin kızınızım! 

Çocukluğumun mahallesinde 

Boş hafta sonunu, büyüdüğü mahallenin sokaklarını gezmek için ayırmıştı. Hava biraz serin olduğu için evden çıkmadan sıkıca giyinmişti. Yürümeyi her zaman çok severdi ama bu kez çocukluğunun ayak izlerinin peşinden gideceği için heyecanlıydı. Aslında yıllardır böyle bir hayali vardı. Bir türlü sırası gelmemişti. İşte bu gün anılarla dolu bir gün için ayrılmıştı. Saat henüz sabah… Read More Çocukluğumun mahallesinde 

Bibi

“Mutluluk koşarak yakalanmaz, öyle sadece yorulursun!” derdi bibisi ona. Büyüme çağındaydı o zamanlar, her şeye kalbi kırılıyor, alınıyor, çabuk sinirleniyordu. Anne ve babasıyla anlaşabildiği bir dönemde değildi. O günlerde konuşabildiği tek kişiydi bibisi. Bibinin aslında “hala” demek olduğunu çok sonra öğrenmişti. Nedense çocukluğu boyunca “bibi” nin halasına özgü bir takma ad olduğunu düşünmüştü. Bibi ile… Read More Bibi

Bir sabah

Sabah kahvaltısını ederken, eskiden keyifle hışırdattığı gazetesinin yerine geçen akıllı telefonundan dünyaya bakmak rutin olmuştu artık onun için. Zaten hiç sohbet etmedikleri karısı, hiç değilse artık kocaman gazete kağıdı ile yüzünü kapatmadığı için memnundu durumdan. Yıllarca günün manşetlerine karşı kahvaltı yaptıktan sonra, şimdi evlendiği adamın yüzünü görüyordu hiç değilse. Gözlerine bakmayalı uzun zaman olmuştu zaten,… Read More Bir sabah