Beşik kertmesi – Bölüm 5

Neslihan kendine yeni arkadaşlar ve sosyal bir çevre edinmişti geçen zaman boyunca. Artık yanında Oğuz ya da Selin olmadan da alışverişe çıkıyor, arkadaşları ile bir yerlerde buluşuyordu. Yine de dedikodu olmaması için davranışlarına çok özen gösteriyordu. Bir avuç köyün içinde yaşanılanlar, laf ve sözden sakınılması gerektiğini iyice öğretmişti ona. Selin gibi rahat olabilmesi mümkün değildi bu yüzden.

Oğuz kendine hiç dikkat etmediği için midesini üşütmüştü. Sabah kalkar kalmaz kusmaya başladığından o gün Neslihan işe yalnız gitti ama aklı evde Oğuz’da  kalmıştı. O gün şirkette yayla çorbası çıktığını görünce sevinçle paket yaptırdı ve öğlen eve götürmeye karar verdi. Sabah bir kaç patates haşlayıp bırakmıştı yemesi için.

Artık bir anahtarı da olduğundan kapıyı sessizce açıp içeri girdi. Eğer uyuyorsa onu rahatsız etmek istemiyordu. Çorbayı görmesi için baş ucuna bırakıp işe dönecekti yeniden. Oğuzun kapısını yavaşça tıkladı ama içeriden ses gelmedi, sonra aralayıp başını uzattı.

Selin ve Oğuz o saatte Neslihan’ın gelmesini beklemedikleri için aceleyle toparlandılar yatakta. Neslihan hızla geri çekti kendini. Selin’in evde olabileceği hiç aklına gelmemişti. Öyle ya birinin Oğuz’a bakması gerekiyordu elbette ama ikisini yatakta görünce çok utanmıştı. Gelmeden önce araması gerekiyordu. Yani Selin hep geliyordu bu eve ama onların birlikte olmak isteyeceklerini hiç düşünmemişti Neslihan.

“Ah ne aptalım!” dedi kendi kendine evden hızla çıkarken, “Yıllardır benim yüzümden rahat hareket edemiyorlardı belki ve benim hiç aklıma gelmedi.”

Şirkete geri döndüğünde yüreğinde hissettiği sıkıntı bir türlü eksilmedi. Oğuz arayıp “Önemli olmadığını söyledi” defalarca özür diledi ondan. Onlarda evlenmek için Oğuz’un babasını bekliyorlardı, adamcağız hastanede mücadele ediyordu yaşamla. Şimdi evlenmeleri mümkün değildi. Bekliyorlardı işte. Birbirlerini ne kadar çok sevdiklerini biliyordu Neslihan. O da onları seviyordu ve mutlu olmalarını diliyordu hep. Onun için çok uğraş vermişlerdi ikisi de. Onun yanında sarılıp, el ele tutuşuyorlardı elbette ama onları bu şekilde yakalamak çok ayıptı sahiden. Orası Oğuz’un eviydi. Akşama kadar kendiyle mücadele etti. O kadar üzgündü ki, bu hissettiklerinin sadece onları rahatsız etmiş olmaktan fazlası olduğunu farketmesi üç dört saatini aldı. Onları birlikte gördüğünde hissettiği acı yüreğine bastırıyordu daha çok. Bu çok saçmaydı çünkü başından beri ikisinin birlikte olduğunu biliyordu zaten. Oğuz onun ağabeyiydi. Selin’de sırdaşı. Belki de artık kendi hayatını yönetebildiğine göre bir ev bulmalı ve evden ayrılmalıydı. Belki onlarda bunu istiyorlar ama nezaketlerinden söyleyemiyorlardı. Oğuz’un olmadığı bir evde yaşama düşüncesi acıttı içini iyice.

“Neslihan sana ne oluyor böyle?” diyerek azarladı kendini. Geçen bunca zaman içinde Oğuz ile paylaştıkları dostluktan, kardeşlikten öteye mi geçti içinde. Bu açıkça bir ihanet olurdu ona yapılan iyiliklere. Eğer hissettiği buysa, hemen vazgeçmeliydi.

Akşam eve döndüğünde Oğuz daha iyiydi ve gülümseyerek karşıladı onu, “Neslihan vallahi eve döneceğini düşünmedik, ne olur kusura bakma” dedi utanarak.

Onun gözlerindeki o ışık ve samimiyet bütün gerginliğini aldı bir anda Neslihan’ın, yüzünün kıpkırmızı olduğunu hissedebiliyordu.

“Benim hatam” diyerek geçti odasına.

İçinden ağlamak geliyordu şimdi. Oğuz’un yüzünü düşündü, onunla hisettiği mutluluk ve rahatlığı. Bundan üç yıl önce tanımadığı bir adamla aynı evi paylaşacağını söyleyeseler hayatta inanmazdı. Bu nasıl mümkün olabilirdi. Doğru bile bulmazdı zaten. Teklif etseler asla kabul etmezdi. Hayat öyle ilerlemişti ki onun düşünceleri ve öğrendikleri ile bir ilgisi kalmamıştı şimdi yaşanılanların. Oğuz çok iyi bir insandı. Ona öğretildiği gibi sakınması gereken bir erkek değildi. Selin’de öyleydi. Şimdi o içindeki bu tuhaf duygularla bu iyi insanlara ihanet ediyordu. Bu evden bir an önce taşınması gerekiyordu. Onlara çaldığı özgürlüklerini geri vermeliydi. Zaten evlendiklerinde onlarla yaşayacak hali yoktu bu evde. Buna şimdiden bir çözüm bulmak herkes için en iyisi olurdu. Onların evlenseler bile ona git diyeceklerini hiç sanmıyodu çünkü.

Ertesi gün, şirketteki en yakın arkadaşı Leyla ile öğlen yemeği için dışarı çıkmaya karar verdiler. Leyla iki gündür sürekli dalgın ve üzgün olan Neslihan’ı sıkıştırmış, o da Oğuz’un özgürlüğünü vermesi gerektiği ile ilgili düşüncesini ona anlatmıştı. Leyla hak vermişti Neslihan’a, “Haklısın canım, ikiniz içinde zor bir durum bu. Merak etme bir şeyler bulacağız. Bak seni bu gün bir arkadaşımın restoranına götüreyim biraz açıl. Harika yemekler yapıyor.”

Neslihan biraz değişikliğin iyi olacağını düşünerek kabul etmişti  bu teklifi. Birlikte Harun’un restoranına gittiler. Harun annesi ve babası yurt dışında yaşayan bekar bir gençti. İki katlı binanın alt katını restoran olarak işletiyor. Üst kattaki dairelerden birinde de kendi yaşıyordu.

Yemek sırasında Leyla ve Neslihan’ın sohbetlerine kulak misafiri olmuştu, “Hanımlar istemeden konuştuklarınızı duydum da, aslında ben karşı daire için bir kiracı arıyorum. Üstelik burada da bana yardım edecek biri gerekiyor. Akşamları kalabalık olunca tek başıma yetişemiyorum.” dedi Neslihan’a bakarak.

Leyla bunun bir teklif olduğunu anlamış, gülümseyerek Neslihan’a bakıyordu.

“Gördün mü çözdük bile” dedi sevinçle.

“Eğer akşamları burada bana yardım etmeyi kabul edersen, senden kira almam” dedi Harun’da gülümseyerek.

“Şey ben yemek yapmayı bilmiyorum” dedi Neslihan gülümseyerek.

“Yemekleri sen yapmayacaksın zaten, burası benim restoranım” dedi Harun, “Servise bulaşığa ve hazırlıklara yardım edeceksin, biraz yorucu olacak ama.”

“Yo seve seve çalışırım” dedi Neslihan gülümseyerek. Gündüz şirkette çalışıp, akşamda burada Harun’a yardım edebilirdi. Sınavlara da hazırlanması gerekiyordu ama bunu halledebileceğini düşünüyordu. Üstelik buradan çıkınca gideceği ev bir kat yukarıdaydı. Bundan güzel bir fırsat bulamazdı herhalde.

“Anlaştık” dedi gülümseyerek, “Sanırım yemek konusunda da bir şeyler öğrenebilirim böylece”

Oğuz onu Selin ile yakaladıktan sonra alınan bu kararı çok sorguladı ve itiraz etti önce. Sonra ben gidip orayı göreceğim diye tutturdu. Birlikte Harun’un restoranına gittiler ve daireyi kontrol ettiler. Oğuz’un karşı çıkacağı bir şey yok gibiydi. Harun oldukça düzgün bir adamdı. Daire de güzeldi. Neslihan’ın hayatını kontrol etme yetkisi onda değildi ayrıca. Sonunda ikna oldu bu karara ve Selin, Oğuz ve Neslihan bir günde taşıyıp yerleştirdiler Neslihan’ın yeni evini. Leyla’da yardıma geldi. Akşam Harun’un yerinde kutlama yemeği yediler hep birlikte. Oğuz evdeki eşyaları toplanırken Neslihan’ı karşısına alıp son bir kez konuştu.

“Bak bizim bir nikahımız var biliyorsun, bir gün hayatında birileri olacak seninde. Bana gelip aşık olduğunu söylediğinde seni serbest bırakacağım tamam mı? O zamana kadar nikahın bende”

“Tamam” dedi Neslihan.

İkisini de bir burukluk sarmıştı taşınmadan önceki gece. Erkenden odalarına girdip düşüncelere daldılar.

Harun, Neslihan’ın hikayesinden çok etkilenmişti. Bütün ömrü köyde geçen bir kızın kendini bu kadar hızlı geliştirebilmesi ve buna devam etmesi gerçekten harika bir durumdu. İnsanın azmi ve isteği olunca başarılamayacak bir şey yoktu. O da bu işe sıfırdan başlamıştı. Ailesinin desteğini görmemişti. Aşçılığını ilerletmesi çok zamanını almıştı. Daha da öğreniyordu elbette ama şimdi yarattığı lezzetlerin hayranı oldukça yüksekti. Bir sanattı yemek yapmak ona göre, resim yapmak, şiir yazmak gibiydi. Üstelik başkaları lezzetine varabilliyordu bu sanatın. Onların yüzlerinin aldığı şekil alkışlarıydı.

(devam edecek)

Bölüm 1

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/02/besik-kertmesi-bolum-1/

Bölüm 2

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/03/besik-kertmesi-bolum-2/

Bölüm 3

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/04/besik-kertmesi-bolum-3/

Bölüm 4

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/05/besik-kertmesi-bolum-4/

Bölüm 5

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/06/besik-kertmesi-bolum-5/

Bölüm 6

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/07/besik-kertmesi-bolum-6/

Bölüm 7

https://gulserenkilincyazar.com/2018/09/08/besik-kertmesi-bolum-7/

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s