Beşik kertmesi – Bölüm 3

Neslihan hayatında ilk defa köyden ayrılıyordu. Babasının acısı yüreğindeyken evinden ve köyünden ayrılmış, tanımadığı bir adamla bilinmeze yola çıkmıştı. Amcasının onu evden kovması gururunu incitmiş, kafası karmakarışık olmuştu.

Onunla konuşmak için göz yaşlarının dinmesini bekleyen Oğuz, ilk yarım saatin ardından kızın giderek daha da dağıldığını görünce, arabayı yolun kenarına çekti.

“Öncelikle şunu bilmeni isterim ki, benden korkmana gerek yok. Sana bir zarar vermeyeceğim.” dedi sakin konuşmaya gayret ederek. Kız arabanın birden bire durmasından daha da tedirgin olmuşa benziyordu. Çevrede ağaçlar ve dağlardan başka hiç bir şey yoktu durdukları yerde.

“Şimdi seni İzmir’e götüreceğim, babam ile tanışacaksın. Bizim babalarımız çok iyi dostlarmış bunu biliyorsun değil mi?”

Neslihan başını salladı.

“Tamam, ben de senin dostunum bu yüzden. Kağıtta yazılanlar seni korkutmasın, onu sadece amcana karşı kullandım. Amacım seninle evlenmek değil. Seni bizim evimize götüreceğim. Benim kız kardeşim olacaksın. Bizim büyük  bir şirketimiz var, belki orada da çalışır kendine bir hayat kurarsın. Sen babama Mehmet amcanın emanetisin. Anlaştık mı?”

Neslihan yeniden başını salladı.

“Bak acın olduğunu biliyorum ama baban da senin üzülmeni istemezdi herhalde. Şimdi o amcanın elinden kurtuldun önünde kocaman bir hayat seni bekliyor. Lütfen rahatla!”

Neslihan köyün dışında bilmediği bir hayatta, tanımadığı insanlarla neler yapabileceğini hayal bile edemiyordu. Yine de Oğuz’un söyledikleri korkusunu biraz yenmesine yardımcı olmuştu.

“Teşekkür ederim” dedi fısıldar gibi. Oğuz haklıydı en azından amcasının elinden ve o Ziya denen yaşlı adama gelin olmaktan kurtulmuştu şimdilik. Gerisini de yaşayıp görmekten başka şansı yoktu zaten.

Oğuz yeniden arabayı çalıştırdı ve yola devam ettiler. Saatler süren yorucu ve sessiz bir yolculuğun ardından hava kararmışken vardılar İzmir’e. Evlerin büyüklüğü, ışıkların fazlalığı, yollardaki arabaların parlaklığı gözlerini almıştı Neslihan’ın. Oğuz yan gözle kızın merakla camdan bakışını izliyordu.

Eve girip, ışıkları yaktığında Neslihan evde onlardan başka kimse olmadığını anlayıp, yeniden tedirgin olmuştu.

“Babam hastanede, o yüzden ben yalnızım. Sana ağabeyin olacağımı söyledim lütfen tedirgin olma!”

Kızı alıp eve getirmeye hazırlıklı olmadığı için babasının odasını verdi ona, kapının arkasında anahtar olduğunu da gösterdi. Temiz nevresimleri de verdikten sonra çıktı odadan ve Neslihan’ı yalnız bıraktı daha fazla korkmaması için.

Neslihan bütün gece ağladı sessizce odada, babası gittiğinden beri hızla gelişen olaylar yüzünden gönlü çok yorulmuştu. Tanımadığı babasının dostunun odasındaydı şimdi. Bir başkasının yatağında uyumak fikri bile korkutuyordu onu.

Oğuz sabah uyanınca gidip odanın kapısına baktı, henüz kapalıydı. Yorgunluk yüzünden kızın uyuduğunu düşündüğü için sessizce mutafağa gidip bir şeyler hazırlamak istedi. Babası hastaneye yattığından beri sürekli geçiştirip, dışarıda yediğinden evde bir şey yoktu. Çıkıp markete gitmeye karar verdi.

Sokak kapısının sesini duyunca, kapının anahtarını çevirip çıktı odadan Neslihan. Evdeki sessizlikten Oğuz’un gittiğini anlamıştı. Sessizce dolandı evin içinde. Banyoda yüzünü yıkadı. Burada her şey alıştığından çok farklıydı. Köyde bu saatte çoktan tarlaya gitmiş olurlardı babasıyla. O  dolanırken kapı açıldı ve Oğuz girdi içeri.

“Günaydın, uyandın demek” dedi gülümseyerek, “Bir şeyler aldım evde yoktu kusura bakma, ne sevdiğini de bilmiyorum. Birlikte hazırlayalım da kahvaltı edelim istersen”

Neslihan sessizce onun peşinden gitti mutfağa, “Kahvaltımızı edince seni babama götüreceğim, onunla konuştuğunda eminim kendini daha iyi hissedersin”

İsmail bey Neslihan ve Oğuz’u görünce çok mutlu olmuştu. Oğlunun kızı alıp getireceğini hiç düşünmemişti ama hikayeyi dinleyince takdir etti davranışını. Kız evlenmediğine göre artık sözünü tutması için de bir sorun kalmadığına sevinmişti elbette.

“Neslihan kızım bizim evde kalacağına göre, ben hastaneden çıkana kadar bir hoca nikahı yaptırmak lazım” dedi Oğuz’a bakarak. Oğuz babasına kaş göz etmeye başlasa da babasını bu kararından vazgeçirmenin kolay olmayacağını biliyordu. Ona şimdi hastaneden çıkıp çıkamayacağının bile olmadığını da söyleyemezdi.

Babasının tanıdığı olan hocanın adını ve adresini not aldı mecburen. Sonra Neslihan’ı alıp çıktı odadan.

“Bak babam bunları söylüyor ama ben sana ağabeyin olacağımı zaten söyledim. Şimdi seninle bir plan yapmamız gerekiyor”

“Tamam” dedi Neslihan.

“Burada konuşmayalım” diyerek onu hastaneden çıkardı ve eve döndüler yeniden.

“Bak Neslihan, ben birisi ile beraberim. Yani hayatımda biri var.”

Neslihan başı önünde sessizce dinliyordu Oğuz’u.

“Onu seviyorum.” dedi Oğuz derdini daha iyi anlatabilmek için, “Babamın durumu iyi değil, doktorlar iyi şeyler söylemiyorlar yani. Hastaneden çıkamayabilir.”

“Çok üzüldüm”

“Ben de çok üzülüyorum. Bu haldeyken onu üzmek istemiyorum, kız arkadaşımı bilmiyor henüz, yani ona anlatmaya fırsatım olmadı. Tam karar verdiğim sırada da babanın haberi gelince, bu noktaya geldi olaylar.”

“Anlıyorum.”

“Şimdi bu hoca babamın arkadaşı olduğu için yani babam onu arayacaktır muhtemelen. Biz bu nikahı yapmak zorundayız seninle. Bu karı koca olacağız anlamına gelmeyecek, sadece babam üzülmesin diye. Ben senin buradaki hayata alışman için elimden geleni yapacağım. Selin’de yapar, tanıyınca seveceksin çok iyi kızdır. Şirkette sana bir iş de ayarlayacağım. Okudun değil mi sen?”

“Ortaokulu bitirdim.”

“Tamam önce dışarıdan lise bitirebilirsin bir yandan da çalışırsın. Hamza amca, şirketin genel müdürü ben mezun olmadığım için henüz patron sayılmam ama gelecekteki patron ben olacağım için beni kırmaz sana bir şeyler ayarlar. Burada benimle kalırsın. Kardeş gibi yaşarız ikimiz. Babama da evlenmek için onun iyileşip eve dönmesini beklediğimizi söyleriz anlaştık mı?”

(devam edecek)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s