Baban giderse;Başı dumanlı dağın giderAtan gider, sırtın giderçınar ağacın gider yaslanacak yer bulamazsın…Baban giderseDarda sana yetişen elin giderAklın gider , canın giderŞu dağlanmış yüreğindeÇocuk kalan yanın giderBaban giderseÖpülecek elin giderBayram gider…Can Baba’dan daha güzel kelimelerim yok babam için, onun bir kelimeye sığdırdığı bin anlamın ötesine geçemem biliyorum. Ama bir insanın babası giderse ne hisseder biliyorum.… Read More Baban giderse
O bunları düşünürken, Ares uykuya dalmıştı çoktan. Saatlerdir bir türlü beklediği ilgiyi göremeyen Medusa bacaklarına dolaştı, gelip. “O güzel prensesim, canın mı sıkıldı yoksa? Ne yazık ki bu gece evimize gidemeyeceğiz.” dedi onu kucağına alıp. Kedi beklediği ilgiyi görmekten memnun mırıldandı keyifle. Didar onu her gün ev ve klinik arasında taşıyıp duruyordu. Aslında evde bırakabilirdi… Read More Didar’ın Kısmeti – Bölüm 2
Alkan hala tam olarak toplayamadığı zihnine rağmen, elinden gelen bütün dikkati vererek dinledi Hüseyin beyi. Bir yıl için bile olsa, aynı evde yaşamak ve bir uçurumdan kurtarmak için can attığı kıza baktı yeniden. Onun başından beri annesiyle iş birliği içinde olup olmadığını düşündü. Belki de sonradan, vicdana gelip, tüm bunları yapmış ya da eve sahip… Read More Ben acıdan güçlüyüm! – Bölüm 14
Akşam planladıkları gibi hastanenin otoparkından girdiler. Biri personel için olmak üzere iki asansör vardı. En azından girerken dikkat çekmemek için personel asansörünü kullanmadılar. Özel hastane olduğu için ziyaret saatleri ile ilgili bir sınırlama yoktu. Alkan’ın olduğu kata geldiklerinde, kat hemşiresinin onları göremeyeceği bir yere geçtiler sessizce, nöbetçi hemşire sabah Ahucan ile görüşen hemşire değildi. “Peki… Read More Ben acıdan güçlüyüm! – Bölüm 12
Ahucan olduğu yerde kalmış, duyduklarını anlamaya çalışıyordu. Hastaneye yapılacak bağış, Alkan’nın onu görünce girdiği kriz, kendisinin bir şeyden şüphelenmediğinden bahsedilmesi, “Aman Allahım ne yaptım ben!” dedi kendi kendine. Kat hemşiresi onu görmeden sessizce geri dönüp merdivenleri hızla inmeye başladı. Başından beri doğruyu söyleyen Alkan mıydı yani, ama o elindeki yaralar, anne ve babasının göz yaşları.… Read More Ben acıdan güçlüyüm! – Bölüm 11
Ahucan, karısının göğsünde kendinden geçmiş ağlarken, adam titreyen elleriyle bir kartvizit uzattı ona. “Bu Alkan’ın doktorunun numarası, istersen aç onunla da konuş kızım. Oğlumuzu bize o geri verecek, eğer sen istediğimiz şeyi yaparsan.” Ahucan burnunu çekerek doğruldu kadının göğsünden, “Tamam, yapacağım!” dedi burnunu çekerek. Bu insanlara yardım edecekti, ona hiç kimse yardım etmemişti, aile acısının… Read More Ben acıdan güçlüyüm! – Bölüm 8
Saat henüz iki olmadan evin önüne gelmişti bile, arabayı yolun kenarına parkedip beklemeye başladı. Evin büyük demir kapısını saran sarmaşıklar yüzünden içeri girip, giremeyeceklerinden emin olamadı, inip kapıyı açmayı düşünse de, şoförün ev sahibi gibi davranmasının normal olmadığa karar vererek vazgeçti. Kız geldiğinde kapıyı birlikte açıp girerlerdi nasılsa. Dikiz aynasından Hüseyin beyi kontrol etti. Onun… Read More Ben acıdan güçlüyüm! – Bölüm 3
Kahvesini bitirip, e-postalarına bakmaya karar verdiği sırada, monitörden kızı gördü yeniden, güvenlik görevlisi onu görür görmez ayağa kalkmış, muhtemelen kıza fırsat vermeden görüşemeyeceklerini anlatıyordu. Yeniden oturup kızı incelemeye başladı, açık tenli yüzündeki kocaman gözlerinde, gerçek bir hüzün var gibiydi ama, insanların gözlerinin bile yalan söyleyebileceğini öğretmişti ona hayat. Eğer tahmin ettiği gibi o yangından kurtulan… Read More Ben acıdan güçlüyüm! – Bölüm 2
“Acılarımı tenime gömmüştüm, tüm dünyanın görebileceği kadar büyük bir kıyamet fermanı gibiydi.” Ellerinin üzerindeki yarıklardan sızan kana bakarken, içindeki acının giderek azaldığını hissetmeye başlamıştı artık. Nefesi hala normale dönemediği için, merhem sürmek için bekledi biraz daha. Aslında kendini yatıştırmak içi duvarlara vurmak yerine, bir kum torbası satın alabilirdi belki ama, o zaman içindeki acıyı yok… Read More Ben acıdan güçlüyüm! – Bölüm 1
“Merak ediyorum da, acaba bir gün herkes kendi yıldızını bulabilsin diye mi parlaktır bütün yıldızlar? Bak! Bu benim gezegenim, tam üstümüzde, ama ne kadar da uzak!” Küçük Prens Sert döşeğinde, yorganın altına kıvrılmış, her gün uyumadan önce yaptığı gibi, küçük prens kitabının artık ezberlediği sayfalarını karıştırıken, kitabı ona veren kadının söylediği sözleri düşünüyordu. Küçük prensin yazarı, bu kitabı… Read More Yıldız kayması Bölüm 1
