İki Hayat için ne söylediler?
Etiket: yürek
Çocuk
Bütün gün dışarı çıkarılmak için beklemişti, annesinin evdeki işleri bir türlü bitmeyince, burnunu otuzuncu kattaki evlerinin camına dayamış, bahçeyi görmeye çalışmıştı. Ne kadar uğraşsa da, bir türlü gözükmüyordu aşağısı, yandaki evlerin pacereleri, balkonları gözüküyordu tabi ama, onun görmek istediği oyun parkıydı. Pencereye öyle yapışmıştı ki görebilmek için, alnının ve nefesinin bıraktığı iz çıkmıştı cama. Zaten… Read More Çocuk
Aşkı Ticarete Dökenler
14.05.2007 Sevilmek insanın doğumundan ölümüne dek en temel ihtiyaçlarından biridir. Sevilmeye “Hayır” diyecek bir yürek tasiyana rastlayamadim henüz. Bu kadar sevilmeyi arzulayan biz insanlar nedense, iş sevmeye gelince cimrileşiveririz. Oysa sevmek “alınanı vermek”, “sahip olunandan eksiltmek” değildir. Tam aksine sevmek verildikçe çoğalan yeryüzündeki en tükenmez hazinelerden biridir. Herhangi bir maddi bedel, fiziksel güç gerektirmez, oturduğumuz… Read More Aşkı Ticarete Dökenler
Olmayacak düşlerin peşinde
17.09.2008 “Keşke ağlayabilseydim….” diye düşündü bu sabah, “…belki o zaman biraz rahatlardım…” Uzaklarda oluşundan mı içindeki hüzün bilmiyordu, aynı şehrin insanı olmanın verdiği güven mi uçup gittmişti avuçlarından. Sesini duyduğunda geçer sandığı hasret duygusu, daha bir yakıcı olmaya başlamıştı konuştuklarından beri. “Ne garip…” diye düşündü, “…aynı yolun yolcusu bile değilken, yine de görebilme, konuşabilme ihtimaline… Read More Olmayacak düşlerin peşinde
Ya bu beden benimki değil, ya yüreğim yanılıyor yalnız akşamlarda
Bu ara bir kadın olmanın ağırlığı var ruhumda, içim karmakarışık.. Kendi boşluğumu dolduramıyorum sanki hayatta.. Ne vazgeçmelerin eşiğinde, ne de alınan kararların arifesindeyim oysa.. Öylece duruyorum sadece.. Yapılası bir şeyler var da kimse bana söylemiyor gibi sanki.. Yüreğim ağır bugünlerde nedense, göğüs kafesime fazla geliyor bu yük şimdilerde.. Boşluğun ağırlığını taşıyamıyor ruhum bu bedende.. Kurumuş… Read More Ya bu beden benimki değil, ya yüreğim yanılıyor yalnız akşamlarda
Umut Günü
Bir gün Tanrı umut dağıtmak için bir gün planlıyormuş yeryüzüne Güneşin son demlerini yaşadığı bir günün sonu geldiğinde Öyle olsun istemiş ki Gönülden dileyen her kişinin yerine gelsin dileği Hem mutsuzlar sevinsin, Hem umut dolular, umudu kesmesin Sonunda öyle bir umut günü çıkmış ki ortaya Tanrı bile şaşırmış kendi eserine Sonra düşünmüş Tanrı Her kişiye… Read More Umut Günü
Bir kızıl goncaya benzer hayat
Aylardır girilmeyen odanın kapısını açmak üzere elini uzattığında kalbi yerinden çıkmak üzereydi. Delikanlı dün öğleden sonra aramış ve Gonca’sının biricik kızının günlüğünü ödünç alıp alamayacağını sormuştu. Aslında ondan geriye kalanları öylesine hapsetmişti ki bu odaya hiç birinin dışarı çıkmasını istemiyordu. Kapıyı açtığında bilincinin reddettiği tüm anılar evin dört bir yanına saçılacak, Gonca’nın neşeli kahahaları yeniden… Read More Bir kızıl goncaya benzer hayat
Zaman durdu artık buralarda, bedenim ruhuma yenik düştü
Ya giden olsaydım… “Zaman durdu artık buralarda, bedenim ruhuma yenik düştü” Vakit tamam anladım Gidiyorum gitmeliyim artık Dönüp ardıma bile bakmadan Bir veda bile etmeden Ne bir uğurlayış, ne bir karşılama beklemeden Adını sık sık andığım, ama hiç hazır olmadığım bir yolculuğa çıkıyor şimdi ruhum Ne varacağım yer belli, ne duracağım yer Sadece gidiyorum anladım… Read More Zaman durdu artık buralarda, bedenim ruhuma yenik düştü
