
İzmir’den yeni döndüm.. Oğlum Karşıyaka’da oturuyor…
Şehrimi özlemişim..
Ankara’nın her şeyine bayılıyorum ama, İzmir’lilerin hayır lokması keşke burada da olsaydı diyorum her döndüğümde.
Lokmayı çok sevdiğim için değil ama, kaybedilenlerin ardından, ruhuna rahmet gitsin diye neredeyse her gün bir sokak başında dağıtılan lokmalar, önlerindeki uzun kuyruklar ve her yiyenin duasını almak gerçekten çok özel bir alışkanlık şekli..
Nasıl ortaya çıktığını bilmiyorum ama, insanların sorgusuz sualsiz, lokmacının önünde birikip, tüm ısrarlara rağmen hiç aç gözlülük etmeden bir tane de olsa alıp, rahmet dileyip veya bir dua okuması, insanların acısını paylaşmasının en güzel örneklerinden biri bence.
Hem birlik, hem dayanışma, hem paylaşımcılık, hem de bilmeyenler için çok ilginç bir uygulama.
Bir ölümün ardından güzellik olur mu diye düşünüyor insan, oluyormuş demek ki.
Hepimizin tüm kayıplarının, şehitlerimizin, kahramanlarımızın, sahipli, sahipsiz tüm ölmüşlerin ruhu şad olsun.
Tüm lokma döktürenlerin niyetlerini Allah kabul etsin
Keşke benim şehrimde de olsa