Yine de seni tanımak güzel..

Herşeyden emin olup da mı çıkmalı her zaman yola, yoksa bazen salıverilmeli gonul olurdu olmazdı demeden hayata… Hoş ben salsam sen salar mısın, onu bile bilmeden düşünüyorum tüm bunları..

 

Yaşamaya korkmak mı, yoksa yaşamamaya kestiremiyorum bu yüzden bazen. Bir gün tam yanıbaşımda, her şeyinle teslim olmuş, ertesi gün yan yana ama çok uzaklarda gibisin benden.

***

Bildiklerimi bilmemekten korkup da sanki arkamı dönüverecekmişim gibi korkmanı mı anlatayım sana, yoksa zaten hala bilmediklerimi benimde bilmeye çalıştığımı mı anlatmaya çalışayım bilmiyorum bazen. Sen kendini ele vermeye korkadururken, ben çokdan teslim olmuşum kimin umurunda. Belki ben daha cesurum hayata karşı senden, belki daha önce yıktım duvarlarımı kimbilir. Sense zaten zar zor yıktığın duvarların ardına bir adım daha atmaktan korkan küçük bir çocuk gibisin bazen. Aslında zararı yok böyle olmasının hemen sahip olmak, tüketmekten daha iyi belki böylesi. Bu gün sakin ruhum belki ondan böyle düşünüyorum kimbilir. Sadece konuşmaktan bile ne kadar keyif aldığımı söyleyip dursamda bir türlü sohbetlerin ortağı olmuyorda izleyicisi oluyorsun ya, kaçıveriyorsun sonra birden bire. Halbuki sadece anatmak istiyorum ben sana, dinlemek de istiyorum ne bildiğini değil ne düşündüğünü merak ediyorum sadece. Ne bir ispat, ne bir büyüklenme peşinde ya da arayışında değilim ki, bir sözlü sınavda değilsin sende.. İnanamadıklarımı anlatıyorum, bıraksan hissettiklerimide dökülüvereceğim ama sen kendini bırakmadıktan sonra, benim nehirlerim ancak kendi akarında gidebiliyor.
***
Bakalım daha ne kadar sürecek bu kovalamaca ve gel gitler böyle, en azından tanımış olmanın şansına sahibim seni. Aslında ne kadar küçük mutluluklarla ne kadar avunabildiğimi bilebilir misin? Keşkelerin ve acabaların olmadığı yerlerde durabilsek bir gün seninle, belki o zaman o altından ırmaklar akan cennetlerde dolaşırız kimbilir. Zamansız bir tanışma değil bence bizimkisi, belli ki akıp giden hayatlarımızın bir yerinde seninle benim alıp vereceklerimiz var daha. Gönlünü kiraya verecek ev sahibi gibi düşünüp durmana şaşırıyorum bu yüzden bazen. Çok mu hazırım ben belki, değilim ama en azından cesurum, gönlümün gözü kara benim. Sen her dengeyi yerine oturtana kadar durabilir miyim işte ona söz veremiyorum.
***
Senden hiç farkım yok oysa benimde emin ol eşit şartlardayız bu yarışta. Yaşamaya korkmamakla yaşamak aynı olmaz bende biliyorum belki daha gerçekçisin benden bu konuda, yinede yaşanmak isteyeni kaldırıp atmak işime gelmiyor benim. Yanlışıyla doğrusuyla ama sınırsızca yaşamak istiyor gönlüm her şeyi seninle. Oysa belkide benimde oturup muhasebeler çıkartmam gerek defterler dolusu. Sevmiyorum ama ben böyle şeyleri, istiyorum ve yapmalıyımdan ötesini kabul ettiremiyorum kendime.. Aklıma koyduğumu yaparım oldum olası, ama işte taraflar çoğalınca eskisi kadar kolay olmuyor hiçbir şey. Belki yaşlanıp da durulmak lazımdı çoktan, belki artık daha farklı hayatlar düşlemek lazımdı ama gel gör ki içimdeki çocuk bir tutturdu mu istediğini almadan susmuyor.
***
En fazla bir hayal kırıklığı olursun benim için belki, içimde kalırsın, ama dostluğunuda seviyorum en azından bu beni avutur ömür boyunca. Hoş dost denecek kadar yakınımda mısın onu bile kestiremiyorum ama en azından güven var içimde sana karşı, nedenini bilmediğim garip bir güven. Bir liman kadar sakin, en az kendimle olduğum kadar özgür oluyorum seninleyken, yani içimde hissettiğim bu, aslında özgür kalmış ruhumun kanat çırpınışlarında boğulmayasın diye yine seninleyken bile kendi içimde yaşıyorum tüm bunları. Dün yüzünü seyrettim uzun uzun, az kalsın yakalanıyordum sana ama sanırım fark etmedin, müzik çok güzeldi ve ben seni seyrediyordum o kağıda çiziktirdiğin hiçbir şeyin farkında değildim oysa ama sanki tüm belleğimle oradaymışım gibi yapmak zorunda kaldım. Hatta gözlerim bile doldu bir ara ama sen anlamadın. Zatan anlayasın diye de yapmadım. Belki sadece kendi içimde kendim için yaşamak tüm bunları daha güzel belki gerçek olduklarında bu kadar güzel olmayacaklar.

***

Yinede içimdeki seni tanıma tutkusu sönmüyor bir türlü.
Zamana bırakılmış bir hikaye bu da her şey gibi, zaman belki seni bana getirecek ve sonra alıverecek belkide sadece birbirmizin hayatında teğet geçeceğiz kimbilir.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s