Varılacak yarınlar – Bölüm 8

“O zaman ben karaciğerimi ona verebilirim” dedi kararlı bir sesle Volkan, “Bir doktor arkadaşımla konuştum, kendi kanından olan biri, doku uyuşması sağlanırsa verebiliyormuş.” İçi cız etti Ada’nın. Anne veya evlat olmak kan bağıyla olmuyordu. Volkan’ın şimdi söyledikleri yumuşattı kalbini ama  diyemedi “Sen onun kanından değilsin ki.” “Dur bakalım, bir karaciğer bulabilirler belki” dedi teselli vermek… Read More Varılacak yarınlar – Bölüm 8

Böcek!

Sıçrayarak uyandı uykusundan, kan ter içinde kalmıştı yine. Çocukluğundan beri tekrarlanan kabusu bölmüştü uykusunu. Ciddi bir böcek fobisi geliştirmesine neden olan bu kabus yüzünden çoğu gece aynı şeyi yaşıyor, sonra uzun süre uyuyamıyordu yeniden. Her defasında kendisini önce rahat bir yatakta uyurken görüyor, sonra tavandan kocaman bir delik açılıp siyah, badem büyüklüğünde antenli böcekler cızır… Read More Böcek!

Evlat

Gecenin karanlığında nefesini dinliyordu oğlunun. Onun sağlıklı ve yanında olmasından daha önemli ne olabilirdi ki? Derin bir uykudaydı şimdi, ne rüyalar görüyordu kim bilir? Kalkıp bakayım diye düşündü bir an, onun o sıcak alnına bir öpücük kondurmak istemişti. Sonra uyandırırım diye vazgeçti. “İnsanın anne olduktan sonra kalbi dışında atar.” demişlerdi. Onun yüreği hemen yan odada… Read More Evlat