Mesut otele döndüğünde ayakları yere bile basmıyordu neredeyse, gelirken yol boyunca o kadar korkmuştu ki acele ediyor olmaktan ve bu acelesi yüzünden ret edilmekten. Her ne kadar altı aydır konuşuyor olsalar, samimi olsalar bile konu duygulara hiç gelmemiş ve Ayşegül’ün ne hissettiğini de doğrudan çözememişti. Sadece onun sıcak sohbeti ve olaydan sonra da bağı koparmamak… Read More Hangi masal tatlı başlar? – Bölüm 23
Mesut gerçekten düşünüp, ailesi ile konuşup gelmişti her şeyi, hatta ortağı ile bile. Ayşegül’e anlatırken, önce onu ölçüp bitecek ürkütmemek için ne kadar kalması gerekiyorsa, kalıp, yavaş yavaş ikna edecekti sözde onu. En azından planı böyleydi ama yeniden onun yakınında olmak öyle doldurmuştu ki yüreğini, hiç beklemeden her şeyi açık ediverdi birden bire. Ayşegül’ün yaşadığı… Read More Hangi masal tatlı başlar? – Bölüm 22
Adem’in yemeğe gelmesinden dört ay sonra, babası Rıfat beye telefon edip oğluna aileden biri gibi davrandıkları için çok teşekkür etmişti. Hepsinin ve Adem’in de katıldığı ilk yemeğin ardından yine hep birlikte iki kez geziye, iki kez dışarıda yemeğe ve bir kez de sinemaya gidilmişti. Adem’in babası Fatih bey oğlunun bu aileyle birlikte olduktan sonra eve… Read More Ailen kaderindir – Bölüm 23
“Bence sen haksız yere kendini suçluyorsun!” dedi Nisa Adem’in anlattıkları bitince heyecanla ayağa kalkarak. Adem başı önünde durdu önce, “Bilmiyorum geceleri rüyama giriyor!” dedi sonra mırıldanır gibi. “Bu çok saçma sen küçücük bir çocukmuşsun. Hepimiz anne ve babamızın telefonlarıyle oynardık. Annenin kalp krizi geçirdiğini anlayacak yaşta olmadığın gibi, telefon onda olsaydı bile kimseyi arayamazdı o… Read More Ailen kaderindir – Bölüm 22
Aylardır girilmeyen odanın kapısını açmak üzere elini uzattığında kalbi yerinden çıkmak üzereydi. Delikanlı dün öğleden sonra aramış ve Gonca’sının biricik kızının günlüğünü ödünç alıp alamayacağını sormuştu. Aslında ondan geriye kalanları öylesine hapsetmişti ki bu odaya hiç birinin dışarı çıkmasını istemiyordu. Kapıyı açtığında bilincinin reddettiği tüm anılar evin dört bir yanına saçılacak, Gonca’nın neşeli kahahaları yeniden… Read More Bir kızıl goncaya benzer hayat
İnsan her zaman istediği koşullara sahip olamıyor olsa da, olmak istediği yere ulaşmak için tanıması ve öğrenmesi gereken her şeyi yaşam önüne bir şekilde sunuyor. Buna sizlerle geçirdiğim yıllar boyunca her zamankinden daha da çok inandım. Hayatım boyunca hayallerimi yazmak, onları paylaşmak istedim. Benim için çok uzak bir hayal gibi duran bu hedefe yıllar… Read More Bana değer katanlar
Ben küçük bir kızken, penceresi olmayan tek göz bir evde oturuyorduk. Ailemin maddi durumu hepimize bakmaya yetmediği için, sadece küçük kardeşim ve ben annem ve babamla kalırken, diğer kardeşlerimiz aile büyüklerinin yanında yaşıyorlardı. Annem duvara bir korniş tutturmuş ucuna da basmadan bir perde yapmıştı. Her sabah kalkınca ilk işi gidip perdeyi açmak ve bize dışarıda… Read More Teşekkürler Anneciğim..
Annem oturduğumuz penceresiz evin olduğu bina da temizliğe giderdi, babam da aynı binanın apartman görevlisiydi. Sabah uyanınca hepimiz sofranın başına toplanır, babamın aldığı taze ekmeğe yağımızı sürerek afiyetle yerdik. Bizim için harika kahvaltılardı onlar, çünkü her yeni gün bilirdik ki önümüzde yaşanacak güzel bir gün bizi bekliyor. Bir gün annem temizlikten döndüğünde, ev sahibinin şehir… Read More Olmamış Zeytinler
İmkanları dar, fakat hayal dünyaları geniş bir ailenin çocuğu olarak Gümüşhane’de dünyaya geldim. Annem gerçekte elinde olanlarla değil, nasıl olmasını istiyorsa öyle düşünüp, yaşamayı başarabilen harika bir hayalperestti. Salonumuzun olmayan penceresine astığı perdeyle, her sabah bize “Çocuklar salonun perdelerini açın sabah oldu!” diyerek bu kitabı yazmaktaki en büyük cesaretlendiricim oldu. Bu cümle benim hayata bakışımı… Read More İlk Kitabım : İKİ HAYAT
