Kayıp Mispoya – Bölüm 13

Alya yavaşça geri çekildi Ortu’nun kollarından ve dönüp diğerlerinin ve babasının yanına doğru ilerledi.

Mispoyalılar kurtarıcıları ile uzun uzun vedalaştılar. Yıllardır onu beklemişlerdi. Şimdi bu yeni ve güzel yerde kendilerine bir yaşam kuracak ve  soylarını devam ettireceklerdi. Bunu Alya’nın gelişine borçluydular.

“Seni bir daha görmeyecek miyiz?” diye sordu içlerinden bazıları.

“Beni bir daha görebilmeniz için yine soyumuzun tehlikede olması gerekir. O yüzden umalım ki buna gerek kalmasın!”

“Seni hiç unutmayacağız!” diye bağrıştılar hep bir ağızdan.

“Ben de sizi unutmayacağım!”

Nedan Ortu’ya baktı dönüp, kızıyla vedalaştığı yerden onlara bakıyordu hâlâ. Alya dönüp bir kez daha bakmadı Ortu’ya ve el sallayarak uzaklaştılar onlardan. Alya o kadar hızlı yürümeye başlamıştı ki Nedan ona yetişmekte zorluk çekiyordu. Onun kendi ile mücadele ettiğini düşünüyordu içinden. Alya hiç konuşmadı yol boyunca. Gece olunca bir ağacın kovuğunda konakladılar ve sabah yine hiç konuşmadan yola çıktılar.

Nedan sonunda dayanamayıp sordu ; “Alya iyi misin kızım?”

Alya dönüp başını salladı babasına, dünküne göre daha yavaş yürüyordu şimdi. Bir süre daha yürüdükten sonra Nedan onun halsizleşmeye başladığını farketti. Sendelediği an koşup yakaladı kolundan.

“Alya?” dedi endişeyle.

“Mağaraya yaklaşıyoruz! Eğer senden önce uyursam, kuşağımda kalan son şişeyi içmeyi unutma baba!”

Nedan o zaman bunun dönüş yolculuğu için bir hazırlık olduğunu anladı. Tıpkı gelirken olduğu gibi Alya yeniden kendinden geçecekti. Son bir gayretle yürüyecekleri az bir yolu babasına tarif etti ve sonra onun kollarına yığılıp kaldı. Nedan bu defa onu taşımak için sırtına aldı ve tarif ettiği yere doğru ilerlemeye devam etti. Mağaraya vardığında artık iyice yorulmuştu. Mağaranın kapısı yine sarmaşıklarla dolmuştu. Alya’yı yavaşça yere bırakıp onları tek tek kopardı. Sonra kızını alıp mağaranın içindeki yalın döşeğe yatırdı daha önce yaptığı gibi. Sarmaşıklar yeniden harekete geçmişti kapıyı örmek için. Uyandıklarında kendi zamanlardında ve ormanlarında olacaklarını biliyordu. Bu yüzden mağaranın girişine gidip dışarıya baktı. Sonra dönüp kızının kuşağındaki küçük şişeyi açıp içti ve onun yanına uzandı.

“Elveda Ortu!” dedi kendi kendine dalmadan önce.

Gözlerini yeniden açtığında Alya hâlâ uyuyordu. Doğruldu ve hemen mağaranın girişine baktı. Sarmaşıklar yoktu.

“Acaba bu defa ilaç işe yaramadı mı?” diye düşündü kendi kendine.

“Yaradı merak etme!” diyen sese döndü korkuyla. Mispoya kamı hemen başucunda duruyordu.

Bu defa daha normal bir kıyafet giymişti.

“Sizi geri götürmeye geldim! Kızın uyandığında hiç bir şey hatırlamayacak. Ona hatırlatmaya çalışmayacaksın sende!”

Nedan hemen kendi zihnini yokladı. O her şeyi hatırlıyordu hâlâ.

“Senin hatırlamanda bir sakınca yok. Hatta belki daha iyi bile olacak. Ancak onun hatırlamaması gerekiyor kendi güvenliği için. Elbette sende çeneni tutamayacağını düşünüyorsan sennde hafızanı temizleyebiliriz!”

“Hayır!” dedi endişeyle Nedan “Hayır, lütfen! Ben hatırlamak istiyorum. Kızımın güvenliği için elbette kimseye bahsetmeyeceğim.”

“Senin zihnini koruma altına alacağız ve kimse aklından geçenleri bilemeyecek”

“Alya ve siz dışında bunu kim yapabilir ki zaten?” dedi Nedan merakla.

“Siz tarihi değiştirdiniz unuttunuz mu? Bir Mispoya şehri kurdurdunuz tam olarak burada ve artık burada yaşayan çok Mispoyalı var bizim gibi. Atalarının şehrinden ayrılmadı çoğu. Üstelik saklanamaları da gerekmiyor artık.”

“O yüzden mi böyle giyindiniz!”

“Evet ben artık sıradan bir insanım kasabada tüm diğer Mispoyalılar gibi! Kam olduğumu herkes biliyor ve böylece ben de onlara yardım edebiliyorum. Tıpkı atalarımın yaptığı gibi. Bunu siz başardınız!”

“Baba?” dedi Alya gözlerini açarak.

“Alya kızım?” diyerek döndü Nedan hemen ona.

“Başım çok ağrıyor benim, söylesene ne işimiz var burada!”

“Alya dolaşmaya çıktığımızı hatırlıyorsun değil mi?” dedi Kam araya girerek, “Sen, baban ve ben”

“Sanırım” dedi Alya başını ovuşturarak doğruldu.

“Tatlım biraz fenalaştın, tansiyonun düşmüş olmalı. Biz de seni dinlenmen için buraya yatırdık. Birazdan eve geri döneceğiz sen iyiysen!”

Alya babasına baktı merakla. O eski ürkek küçük kız geri gelmişti. Nedan onu bakışlarından tanıdı.

“Merak etme canım, iyisin. Biraz da evde dinlendiğinde bir şeyin kalmayacak!” dedi ona sevgiyle. Sonra onun kolundan tutup kaldırdı.

Ağır ağır kasabaya  doğru yürüdüler. Nedan daha kasabaya girer girmez bir şeylerin farklı olduğunu anlamıştı. Kendi evlerinin önünde durunca evin sağ tarafındaki kısmın farklı olduğunu anladı. Alya’nın yüzüne baktı farkedecek mi diye ama o eve bakmıyordu bile. Kamın yardımı ile onu yatağına yatırdılar.

“Yarına daha iyi olacak! Ben yeniden gelene kadar eskisi gibi devam edeceksiniz” dedi kam Nedan’a.

Başıyla onayladı Nedan ve kızının odasının kapısını kapattı çıkarlarken. Kamı uğurladıkta sonra evin içini gezmeye başladı merakla. Evin arka taraftaki iki odasının mimarisi tamamen değişmişti. Bu mimariyi daha önce gördüğünden emindi, Ortu’nun evinde. O evini gerçekten buraya yapmıştı ve muhtemelen evin bu kısmı zamanla tadilat görüp eklemelerle büyütülmüştü.

“Aman Tanrım!” dedi şöminenin üzerindeki taşa bakarak. Taşlardan birinin üzerine kocaman harflerle şöyle yazılmıştı.

“ORTU”

Daha dün birlikte olduğu Ortu’nun şimdiki zamanda mezarında kemikleri bile kalmamıştı muhtemelen. Daha önce burada olmayan bu oda ve yazı buradaydı işte. Yaşadıkları şeylerin gerçekliğini düşünmek için zamanı olacaktı daha kamın söylediğine göre. Tam dönüp dinlenmek için odasına gideceği sırada gördü kütüphanedeki kitapları.

Heyecanla gidip çıkardı raftan, “Mispoya Kehanetleri – 2” yazıyordu kitabın üzerinde. Bunlar Ortu’nun evindeki kitaplardı.

“Onları ben getirmedim!” dedi kendi kendine.

Evet o getirmemişti ama ev saklamıştı onun da okuyabilmesi için. Ortu zaman içnde tüm eşyasını bu yeni evine getirmişti. Ev de  her şeyi Alya ve ona saklamıştı.

“Bu inanılmaz bir şey!” dedi kendi kendine.  Dinlenme fikrinden vazgeçip koltuğa geçti ve merakla okumaya başladı kehanetleri.

SON

 

Kayıp Mispoya – Bölüm 13” için bir yanıt

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s