Emanet bir yaşam – Bölüm 14

Ertesi akşam dışarı çıkacakları için Zarife Ceylin ile vakit geçiremeyecekti. Tam onu kendine alıştırmışken çocuğu hayal kırıklığına da uğratmak istemiyoru aslında ama Semih ile o toplantıya katılmak zorunda olduğunun ve bunun da bir sınav olacağının farkındaydı. Semih karısının her toplantıda sarhoş olup, onun yerine başkaları ile ortamdan ayrılmasını o kadar çok yaşamıştı ki, muhtemelen yine aynı şeylerin olma olasılığını düşünüyordu. Ona artık bunların tekrar edilmeyeceğini ispatlamak ve güvenini kazanmak için de bu büyük bir şans olacaktı.

Aslında zaman geçtiktçe Hayal Zarife’nin kocasına ne kadar çok haksızlık yaptığını daha iyi anlıyordu. Semih o kadar uysal, nazik ve düşünceli bir adamdı ki gerçekten Zarife’nin bu adamı neden bu kadar hırpaladığını anlamak zordu. Hele ki onu bir de en yakın arkadaşının elinden çalmıştı. O arkadaşı şimdi yurt dışındaydı. Sevdiği adam ve en yakın sandığı arkadalının beraber olduğunu öğrenince ikisi ile de tüm ilişkisini bitirmiş ve muhtemelen çok acı çekmişti. Eğer Ceylin olmasa Hayal Semih’in asıl sevdiği kadına dönmesini isterdi. Hatta buna yardımcı bile olabilirdi ama şimdi o küçük masum çocuk için sevgi dolu bir aile ortamı yaratmakla görevliydi. Bu yüzden Semih’i kendine bağlamasi gerekiyordu. Bu kadar iyi bir adam olmuş olması da onun şansıydı. Başkası olsa belki karısı geldiğinde ondan intikam almak isteyebilir ya da geri kabul etmeyebilirdi de. Garip olan şuydu ki aslında Semih tam da Hayal’in sahip olmak istediği gibi bir eşti. Yine de bir başkasının kocasına sahip çıkmaya çalışmak kendini kötü hisettiriyordu. Semih aslında Hayal’i değil Zarife’yi seviyor olacaktı sonunda. Yaşanılan bunca şeyden sonra bir de yabancı bir kadınla evini, hatta çocuğunu paylaştığını bilse ne hissederdi acaba?

Bir yandan gece için hazırlanırken bir yandan da bunları geçiriyordu kafasından. Odasına girmeden önce Ceylin’le uzun uzun oynamış ve ona bu gece evde olamayacaklarını anlatmaya çalışmıştı. Ceylin önce biraz gözyaşı döküp sonra oyuna dalınca bakıcısı eğer öğlen uykusunu atlatmayı başarırlarsa çocuğun akşam onlar çıkmadan uyuyakalacağını ve böylece çıktıklarını farketmeyeceğini söyledi. Böylece Zarife hazırlanırken o da Ceylin’i oyalayacaktı uykusu dağılması için. Hayal çocuğa bunu yapmaya bile kıyamıyordu ama bazen  böyle şeylerin olması gerekecekti demek ki.

Hem iyi bir anne, hem iyi bir eş, hem de olmadığı biri rollerini aynı anda götürmesi gerekiyordu. Şimdiye kadar ters bir tepki almadığına göre her şey iyi gidiyor olmalıydı. Ama çoğu zaman Semih ve ev çalışanların yüzünde oluşan şaşkın ve tuhaf ifadeyi yakaladığında tedirgin oluyordu. Elbette hiç birisinin aklına gerçek Zarife’nin aslında öldüğü ve onun yerine bir yabancının geçtiği gelmezdi ama  yine de o bilince herkes anlayacakmış gibi hissetmekten kendini alamıyordu.

Bu arada bakımevinde neler olduğunuda merak ediyordu bir yandan. Oradaki herkesi özlemişti ama artık onları göremeyecekti. Doğan beyden arada bir onları yoklayıp haber getirmesini rica etmişti. Doğan bey de evde olan biteni merak ettiği için bir hafta sonra yeniden gelecekti zaten. Kızının iyi olduğunu görmek ve torunu ile hasret gidermek için bu aralar biraz sık urayacağını söylemişti damadına gitmeden.

Tepedeki eve döndükten sonra aylarca kızıyla bu evde yaşadıktan sonra şimdi kimsenin olması büyük bir boşluk yaratmıştı onda da. Hizmetçiler de çekilince ev aslında her  zaman alışık olduğu sessizliğe bürünüyordu ama artık bu sessizlik ona sadece kızının yokluğunu hatırlatıyordu. Eskisinden daha sık yürüyüşe çıkıyordu artık. Şoförünü yanına almıyordu. Kızının mezarına uğrayıp ona içinden geçenleri anlatıyor sonra eve dönüp uzak olduğu için arabayla bakımevine gidiyordu. Burası evinden çok daha sıcak ve güzel geliyordu artık ona.

Bazen Necmi beyin odasına bakımevinin eksiklerini konuşuyorlar. Bazen yeni edindiği bakımevinde yaşayan arkadaşlarına uğrayıp onlarla satranç veya briç oynuyordu. Ummadığı kadar çok insan vardı burada, bir kısmı ile yaşıt, çoğunluğu ile de yaşları yakındı.

Herkes o kadar iyi ve güler yüzlüydü ki, biri çıkıp burada bir oda verelim size de deseler kalmaya hazır olduğunu farketmişti bir süre sonra. Tepedeki kocaman evde tek başına olmaktansa burada olmayı tercih ederdi.

Semih smokinini giymiş karısının hazırlanıp gelmesini bekliyordu. Bakıcı Ceylin’i öğlen uyutmamayı başardığı için çocuk şimdi derin bir uykudaydı ve onları çıkarken görmeyecekti. Bu durum Semih’in de içini rahatlatmıştı. Zarife Semih’e de danışarak giydiği elbiseyi giyinip geldiğinde Semih ilk defa karısının bu elbiseyle ne kadar güzel olduğunu farketti. Daha önce yüzüne tanınmayacak hale gelene kadar majyaj yapan Zarife bu defa pembe bir ruj sürmekle yetinmişti. Öncekinin aksine yanakları sağlıkla parlıyordu. Solgun yüzünden eser yoktu artık. Bu yüzden makyaja da ihtiyacı kalmamıştı. Saçlarını aynı sade zerafetle ensesinden dağınık bir topuz yapmış, küçük taşları olan elbisesine uygun bir topuz tokası takmıştı

Tam olarak olmasını istediği gibiydi karısı bu gece. Sevgiyle gülümsediğini farketti ona bakarken, sonra yine tuzağa çekiliyor olduğu düşüncesini hatırlayıp toparlandı ve ciddiyetini takındı. Henüz davette başına neler geleceğini görmemişti. Eğer Zarife değiştiyse bu gece ayık olarak onunla dönecekti eve. Eğer bu yaptıkları rol ise zaten orada içki ve ilgiye dayanamayıp kendini belli edecekti.

İçinden karısının artık gerçekten düzelmiş olması için dua etti Allah’a. Son bir aydır gerçekten ona güvenemese de büyük hayranlık ve saygı duymaya başlamıştı. Henüz itiraf edemese de kalbinde oluşan sıcaklıkta her geçen gün artıyordu.

Yolculuk boyunca çok az konuşarak davetin yapıldığı salona vardılar. İnsanlar onlar aslona girince meraklı gözlerle ona döndüler. Hem Zarife’yi çok uzun zaman ortada görmemiş oldukları için merak ediyorlardı, hem de onda odaklanan bakışların ardından o koyu makyaj ve ağır dekoltelerle ortamlara dahil olan Zarife’nin bu geceki sade zarafetine şaşkınlık duyuyorlardı. Çevrelerinde namı bilindiği için herkes bu görüntünün sahte olduğunu düşündü elbette. Kim bilir gene neler planlıyordu kafasından ki böyle gelmişti. Kadınlar kavalyelerinin kollarına girip onları lafa tutmaya çalıştılar ona bakmamaları için. Yine de herkesin gözü bir şekilde ona kayıyordu kadın erkek farketmeden.

Semih ortama girdiklerindeki hareketlenmeyi farketmişti. Ona kendini gösterip hata yapması için fırsat tanımlamaya kararlı olduğu için bir yolunu bulup onun dikkati dağınıkken yanından ayrıldı. Uzaktan bir yerden içkisini yudumlayarak onu takip etmeye başladı. Zaten hiç bir davette Zarife onun yanında durmayıp başkaları ile eğlendiği için bu durum kalabalık tarafından garip karşılanmadı.

Semih bir anda ortadan kaybolunca Zarife önce gözleriyle onu aramaya başladı. Sonra tuhaf veya fazla ilgili bakışlarla karşılaşında bundan vazgeçip daha sakin bir yere doğru yürümeye başladı.

(devam edecek)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s