Geçmişe dönsek – Bölüm 3

Gecenin sonunda ikisi de sızmıştı karşıklı koltuklarda.

Ayşe gözlerini açtığında, Ali’yi onu seyrederken buldu.

“Tıpkı eski günlerdeki gibi değil mi? Keşke o günler hiç eksilmeseydi”

“Keşke!” dedi Ali’de içtenlikle.

Ayşe’nin anne ve babası Sabiha hanım  ile Dursun bey çocukluk arkadaşının gelmesi ile kızlarında gözle görülür bir değişiklik olduğunu mutlulukla farketmişlerdi. Ali’yi küçüklüğünden beri severlerdi zaten. Onların evinde büyümüştü çocuk.

“Biliyor musun Dursun, keşke bu çocukla evlenselerdi” dedi Sabiha hanım uyumadan kocasına.

“Dur bakalım!” dedi Dursun bey de arkasını dönerken.

Kocasının içinde de Ali’nin gelişi ile bir umut belirdiğini anladı Sabiha hanım.

“Haklarında hayırlısı olur inşallah!” diyerek düşüncelere daldı.

Sonraki günlerde Ali kendi ailesinin  yanına döndü ama her gün geldi Ayşe’yi görmeye. Ali’nin ailesi Ayşe’nin başına gelenleri öğrendikten sonra “Neden geldin?” diye sormadılar oğullarına. Onun yıllardır yakaladığı fırsatı artık yakaladığını düşünüyorlardı onlarda.

Tek sorun Ayşe’nin ne düşündüğünü kimsenin bilmiyor olmasıydı. Yaşadığı onca şeyden sonra bundan sonraki hayatı için ne istediğini o da bilmiyordu aslında. Bazen gözleri dalıyor sessizleşiyordu uzun süre, Ali böyle zamanlarda onun kendine dönmesine izin verip izliyordu sadece.

Eskisinden tek farkı Ayşe’nin gözlerine  yerleşen hüzündü, onun dışında hiç değişmemişti gerçekten. O hüznün de Ayşe’yi bırakıp gitmesi için tek gereken zamandı. Arada sırada eski günlerdeki o ışıltılı bakışları yakalıyordu Ali onun gözlerinde ama bu çok nadir anlarda oluyordu gerçekten.

“Keşke geçmişe dönsek!” diyordu sürekli Ayşe, “Tek istediğim yeniden geçmişe dönmek!”

Cesaret edip soramıyordu Ali “O zaman ne olacak?” diye.

“Keşke!” diyordu sadece içtenlikle.

O gün Ayşe’den ayrılıp eve geleli bir iki saat olmuştu ki, Sabiha hanım aradı Ali’lerin evini. Ayşe bir kutu hapı içmiş ve intihara teşebbüs etmişti. Neyse ki kızının ruh halini yakından takip eden Sabiha hanım odasına girip kontrol etmiş, yerde bir kutu hap görünce onun uyuyor olmadığını anlamış ve ambulans çağırmıştı.

Hastanede midesini yıkamışlar şimdi özel bir odaya almışlardı onu. Hayata tutunmaktan vazgeçen kızlarını yeniden ikna edebilecek tek kişinin Ali olduğunu düşünmüştü Sabiha hanım da. Yardım istiyordu.

“Lütfen oğlum! Sana her zamankinden çok ihtiyacımız var!” dedi ağlayarak.

Ali inanamıyordu Ayşe’nin bu yaptığına. Onun toparlanmaya başladığını sanarken nereden çıkmıştı bu intihar teşebbüsü?

Hastaneye nasıl gittiğini bile hatırlamıyordu. Ayşe uyuyordu odasına girdiğinde, rengi bembeyaz olmuş, kolunda bir serum şişesi sallanıyordu.

“Neden yaptın?” dedi fısıldayarak Ali. Onun  duymadığını biliyordu, “Neden?”

Yatağın yanına oturup onun soluk elini aldı avucunun içine, “Allahım ne olurdu geçmişe dönebilsek gerçekten! Ne olurdu bana, bize her şeyi düzeltmek için bir şans versen!”

Sabaha kadar her şeyin eskisi gibi olması için göz yaşları için dua etti Ali Ayşe’nin odasında ve sonunda göz kapakları dayanamadı onunda ve derin bir uykuya daldı sevdiği kadının yatağının baş ucunda.

Gözlerini açtığında küçük bir kızı  farketti tam tepesinde.

“Ali! Haydi uyansana annem kurabiye yapmış bize!” diye onu sarsıyordu küçük kız. On on bir yaşlarında olmalıydı.

Gözlerini kırpıştırarak doğruldu Ali kanepeden. Buraya nasıl geldiğini bilmiyordu. Bu  kanepe çok tanıdık  geliyordu ama bir türlü nerede  olduğunu çıkaramıyordu nedense. Küçük kız kolundan çekiştirerek kaldırdı onu. Sonra da koşarak çıktı odadan.

“Son gelen eşektir!”

Ali kız çıkınca etrafına baktı dikkatlice, içinde garip bir huzur ve rahatlık verdi.

“Ayşe’ye ne oldu?” dedi sonra birden bire olanları hatırlayıp. Hastanede kötülemiş miydi acaba o da! Küçük kızın peşinden çıktı odadan.

Salondaki masanın üzerinde çocukken en sevdiği kurabiyeler vardı. Sabiha teyzenin kurabiyeleri ve süt. Gülümsedi elinde olmadan. Zihni yavaş yavaş ayılmaya başlamıştı. Sandalyedeki yerini çoktan alan küçük kıza baktı şaşkınlıkla.

Tam “Ayşe?” diye seslenecekti ki, Sabiha hanım girdi kapıdan.

“Tanrım ne kadar da genç!” dedi hayretle, “Tıpkı! Tıpkı?”

Kendi ellerine baktı sonra heyecala. Küçücüktüler. Masada oturan küçük kızın elleri gibi küçücük. Kalbi yerinden çıkacak gibiydi heyecandan. Başını kaldırıp masaya baktı yeniden.

“Oğlum gelsene ne duruyorsun orada?” dedi Sabiha hanım gülümseyerek.

“Haydi Ali bak sana kalmayacak sonra kurabiyelerden!” dedi Ayşe neşeyle.

“Allahım lütfen rüya olmasın!” dedi Ali yüksek sesle.

Sabiha hanım kocaman bir kahkaha attı, çocuğun kurabiyeleri ne kadar sevdiğini biliyordu.

“Rüya değil gel! Eve de veririm biraz kahvaltıda yersin!”

Ali yüzünde kocaman bir gülümse ile yürüdü masaya doğru. Ayşe’nin yanındaki sandalyeye her zamanki yerine oturdu. Onun kurabiyesini tutan elini alıp tuttu ve gözlerine baktı.

“Ayşe iyisin değil mi?”

“Elbette iyiyim şapşal, okuldan geldiğimizden beri uyuyorsun. Haydi kurabiyelerini ye de ödevlermizi yapalım! Sonra da oyun oynarız! Evcilik!” diyerek ellerini çırptı Ali’nin elinden kurtarıp.

“Ömrünün sonuna kadar baba ben olacağım ama bu oyunda söz ver!” dedi Ali

Ali’nin böyle tuhaf konuşması güldürmüştü Ayşe’yi.

“Uyumadan kafanı bir yerlere mi vurdun sen?” dedi gülerek.

Ali’nin hâlâ cevap beklediğini görünce.

“Benim tek aşkım sensin aptal!” diyerek dilini çıkardı ona, “Anlamadın gitti ya!” diyerek güldü sonra yine.

“Sen de benim Ayşe! Benimle evlenir misin?”

O sırada yeniden salona giren Sabiha hanım kahkaha attı bu sefer.

“Evlenir, evlenir. Haydi karnınızı doyurun önce. Daha oralara çok var.” dedi tabaklarına birer kurabiye daha koyarken.

“Evlenirim tabi!” dedi Ayşe neşeyle, “Başka kimle evleneceğim ki zaten?”

SON

 

 

 

 

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s