Annesinin namaza kalktığını duyar duymaz kalkıp gitti yanına Nevzat. Sultan hanım oğlunun darmadağın olmuş yüz ifadesini görünce korktu, “Hasta mısın oğlum? Bir yerin mi ağrıyor?” dedi endişeyle. Nevzat bir çırpıda anlattı dün gece yaptığını, Hasan’ın yazdıklarını okudu sonra. “Dur bakalım!” dedi Sultan hanım da, o da emin olamıyordu çocuğun tepkisinden. Annesi gideli bir yılı geçmişti… Read More Sır – Bölüm 25

Ana-oğul heyecanla gittiler törene, Nevzat önce gidip Hasan’ı aldı, bıraktı okula, sonra gidip annesini aldı evden. Sultan hanım ağladı durdu tören boyunca, Nevzat’ın da gözleri doldu. Kepler atılıp, herkes ailesinin yanına koşunca, Hasan da onların yanına geldi hemen. Sultan hanım göz yaşları ile kucaklayınca, o da başladı ağlamaya. Sonra hep beraber mezarlığa gittiler, Hasibe’nin mezarı… Read More Sır – Bölüm 24

Yine de edemedi annesine anlattı düşüncesini önce. Sultan da heyecanlandı, Hasan öğrenecek diye ama kararsız kaldı düşününce yine de. “Yani bizim tarafımızdan her şey tamam da, bizim çocuğu düşünmemiz gerek önce! Annesi gidince çok sarsıldı yavrucak! Şimdi bir de bunlar senin öz ailen değil, biziz mi diyeceğiz!” “Ailesinden yana bir sıkıntı olmaz artık çok düşündüm.… Read More Sır – Bölüm 23

“2025 hepimize sağlık, mutluluk ve huzur getirsin! “ Salih usta, karar verdiği gibi bırakıp gitmişti onları. Yani onlar öyle üzülüp duruyorlardı, yoksa adamcağız kendi hayatına dair kararlar alırken onlara danışacak değildi elbette. Kerime hanım da o sene çok hastalanmıştı kış boyu. Ninesine baksın diye, Mustafa’yı kahveden idare etmişlerdi biraz. Gözde izin alabilse gelip bakacaktı Kerime… Read More Sır – Bölüm 22

Gözde iyice alışmıştı işine, Gülfem hanım da hem seviyor, hem güveniyordu artık ona. Salonun bir anahtarını ona veriyor bazı günler biraz geç gelip evinde dinleniyordu hatta. Müşteriler sabahın köründe gelmedikleri için o da müşterilerle aynı saatlerde geliyordu salona. Gözde’yi sevdikçe, sohbet etmeye de başlamışlardı boş zamanlarında. Onun hikayesini, anlattığı mahalledeki o güzel insanları duydukça hoşuna… Read More Sır – Bölüm 21

Gözde’de hiç alışık değildi böyle sarılıp, öpülmeye, yaşlı kadının kollarında hıçkırıklara boğuluverdi bir anda. Kerime hanım anladı onun niye ağladığını, ses etmeden sarılmaya devam etti ama Mustafa bir şeye üzüldü sanıp hemen geldi yanlarına. Ninesi gözüyle “Uzak dur!” diye işaret edince ayakkabıları unutup, uzaktan seyretti onları endişeyle. Gözde biraz sakinleşince, Kerime hanım onun yaşlarla ıslanan… Read More Sır – Bölüm 20

Sevgi göstermeyi bilen biri değildi Hasan’ın babası, sevgi görmemişti çünkü. Sevilmemiş değildi, Hasan’ı da seviyordu ama nasıl gösterildiğini bilmediği için, kendi kendine seviyordu öyle. Otorite olmak, uzak ve soğuk durmak babalık sanıyordu. Öyle yüz göz olsalar, lafı geçmezdi ne çocuklarına, ne işçilerine. İşçilerini yönetir gibi yönetiyordu ailesini de, babasından öyle görmüştü. Kadın zaten değersizdi. Değersiz… Read More Sır – Bölüm 19

Spor salonun başında Ufuk beyin en büyük baldızı duruyordu. Salon ailenin ortak işletmesiydi ama işleten Gülfem hanımdı. Kocası öldükten sonra, iki çocuğunu tek başına büyütmüştü. Beden eğitimi öğretmenliğinden emekliydi. Kızı evlenmiş, oğlu da yurt dışında iş bulup gitmişti. Birden bire boşluğa düşünce, sağ olan babası birikimi ile bu salonun mülkünü almıştı kızına. Gülfem hanım emekli… Read More Sır – Bölüm 18

Kerime hanım da aslında sevmişti Gözde’yi. Kimsenin bir şeyinde gözü olmayan insanlardı onlar. Elbet görmüştü onca yaşına rağmen iyiyi, kötüyü ama Songül’e nasıl kanmıştı kendi de inanamıyordu. Aynı hatayı ikinci kez tekrarlamak da istemiyordu Salih beyi. Onun kızı işe aldığını duyunca, “Var bir bildiği herhalde!” deyip, kendince indirdi yelkenleri. Ertesi sabah erkenden kalktı Gözde, Songül… Read More Sır – Bölüm 17