“Ben bir yol bulup sana haber vereceğim tamam mı?” dedi Sadık telaşla, apartmana biri girmeden tamamlamaya çalışıyordu söyleyeceklerini. “Tamam!” dedi Gülsunar, onun da hoşuna gitmişti bu fikir. Artık Şehnaz ile de görüşemediklerinden biri ile konuşacak olmaktan mutlu olurdu. Gerçi yazacak ortamı nasıl bulacaktı henüz bilmiyordu ama yapardı bir şeyler mutlaka. Bebeğin annesi izni bitince işe… Read More Gönül bağları – Bölüm 8

Gülsunar orta son sınıfa geldiğinde Nimet hanımın da artık sabrı tükenmişti. Gülsunar’a başka talip çıkmadığı için çalışsın eli biraz ekmek tutsun istiyordu. O yıl Sadık’ı neredeyse hiç derse almadı o yüzden Artık kızın kafasına okumakla ilgili bir şey sokulsun istemiyordu. Öğretmen hanıma da artık para almayacağını söyledi. Güya Gülsunar okumak istemiyordu. “Olur mu öyle şey!… Read More Gönül bağları – Bölüm 7

Gülsunar orta üçüncü sınıfa geçtiğinde Nimet hanım artık Sadık’tan ders almasını istemiyordu ama öğretmen hanım ısrarla sormaya devam ettiği ve artık lise sınavına da iki yılı kaldığı için geri çekemiyordu kızını. Tek yapabildiği dersleri ayda bire düşürmekti. Gülsunar’ın derslerinde düzelmeler vardı ama öyle büyük bir sıçrayış olduğu söylenemezdi. O kadar az vakitte sürekli üzerine konu… Read More Gönül bağları – Bölüm 6

“İyi ki doğdun güzel İzmir!” Evde konuşamadıkları için ertesi gün Gülsunar’ı okul çıkışında yakaladı bu sefer. Gülsunar onu görünce affaladı. Etraftan biri onu Sadık ile konuşurken görürse, bu defa bacaklarını kırarlardı. Başıyla selam verip, hızlı adımlarla boş arsaya doğru fırladı. Arsa da pinekleyen köpekler kulaklarını dikip ona baktılar. Koşarak geçerse havlayıp peşine düşerler diye adımlarını… Read More Gönül bağları – Bölüm 5

Kız kardeşi yoktu Sadık’ın, aslında başka kardeşi yoktu, tek çocuktu. Annesi vardı bildiği bir tek ama o da anneydi sonuçta. Kadın oluşu bu yüzdendi. Anne olduğu için. Babası çok önce terk etmişti onları. Yeşim hanım da oğluna bakabilmek için çalışmaya başlamıştı. Bir dil kursunda temizlik işine girmişti önce, akıllı bir kadındı orada ilgisini çekmiş dil… Read More Gönül bağları – Bölüm 4

“Kız ne o koca memelerini aça aça yürüyorsun!” diye her evden çıkışında sırtına vuruyordu annesi. “Kamburunu çıkar memelerin dikkat çekmesin!”‘di bunun anlamı, “Kıçını çıkara çıkara yürüme!” derdi bazen, “Erkeklerin gözünün içine bakılmaz!”, “Bacaklarını ayıra ayıra oturma!”, “Kız kısmı her lafa karışmaz!”, “Kız kısmı hava karardıktan sonra sokakta dolaşmaz”, “Canı sıkılan koca istiyordur!” ve daha bir… Read More Gönül bağları – Bölüm 3

Şehnaz ve Gülsunar’ın okulda çok başarılı olmamaları da öğretmenlerinin gözüne batıyordu. Onların diğer kapıdan giren çocuklar gibi destek öğretmenleri, okumuş anne babaları veya fazladan ders kitapları yoktu. Hatta o kadar yoktu ki, başkalarından aldıkları kitapları kullanmak zorunda kalıyorlardı. Kiminin sayfaları eksik, kiminin baskıları eskiydi. Anlamadıklarında soru soracak cesaretleri yoktu, cesaret etseler aptallıkla suçlanıyorlardı. Bu yüzden… Read More Gönül bağları – Bölüm 2

Gülsunar ile Şehnaz aynı mahallenin çocuklarıydı. Azla yetinmeye gelmiş insanların oturduğu bir mahalleydi burası. Her şey kıtı kıtınaydı. Her şey yeterinden az, herkes ederinden ucuza yaşıyordu. Hayatın bedava güzelliklerinin bile farkında değildi yaşayanlar, ellerinde avuçlarında yok olanın, yürekleri ve ruhlarından da eksik olduğunu sanıyorlardı belli ki. Oysa bir gülümseme, kalplerdeki sıcaklık için dünyanın faniliği şart… Read More Gönül bağları – Bölüm 1