Kapının açılma sesiyle gözlerini açan Safiye babasının eşyalarıyla dolu bir odada, kızını elinde çorba kaseleri ile görünce aklı eskilere kaydı. Az da olsa dinlenmiş gözüküyordu, yataktan doğrulurken “Babama taşırdım bu çorbayı,” dedi, gözlerinden yaş süzülerek. Nilüfer sessiz kaldı. Tepsiyi yatağın kenarına bırakıp, çorbayı annesine kendi elleriyle içirip, sonra da kendi çorbasını yedi. Yine bu küçücük… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 39

Safiye o gün hiç toparlanamadı. Yatağın ucunda oturmuş, saçları yastığa yapışmış, nefesi sığ nefesler hâlindeydi. Nilüfer bir bardak su getirdi, dudaklarına dayadı. Kadının eli titredi, suyun bir kısmı çenesinden aşağı aktı. “İyiyim,” dedi Safiye, sesi neredeyse yok gibiydi. “Biraz… dinleneyim.” Kulübenin kapısı sertçe  çalındı. Nilüfer yerinden fırladı. Hüsna değilse kimdi bu saatte? Kapıyı açtığında karşısında… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 38

O gece mahalle çalkalandı. Bir cenaze töreni planlandı, komşular ağladı, dedikodular başladı. Hüsna ve Melike için herkesin ağzında dualar vardı; ama bazı gözlerde soru işareti oluşuyordu. Bir komşu bir başka komşuya fısıldadı: “Uçurumda mı düştü gerçekten? Kim bilir…” Başka bir ses: “Çocuk ne kadar şanssız.” Ve böylece, şüpheler yavaşça, sinsice, köşeleri doldurmaya başladı. Safiye evine… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 37

Sabah olduğunda mahalle çoktan haberi almıştı. “Çocuğu uçurumun dibinde bulmuşlar ama yaşıyormuş!” Kapıdan kapıya, fısıltıdan fısıltıya yayıldı. Bazıları mucize dedi, bazıları kader. Hüsna ise kapı eşiğinde donup kalıyor, gelenlere planlara göre davranıyordu. Melike’nin yüzü kireç gibiydi. “Anne… ne yapacağız?”“Hiçbir şey,” dedi Hüsna. “Hiçbir şey yapmayacağız. Çocuğu ziyaret edeceğiz. Herkesin önünde. Üzülen, ağlayan bir aile olacağız.… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 36

Bir sabah mutfakta kahvesini karıştırırken Melike’ye telefon etti: “Bugün,” dedi. “Bugün yapıyoruz. Bu havada kimse dışarı çıkmaz.”Melike’nin parmakları titredi ama sesi kararlıydı, hiç konuşmamış da olsalar annesinin niyetini hemen anlamıştı. Onca zamandır onun sesini duymaza gelmeyeceğini ve planların en iyisi ile ortaya çıkacağını sezmiş, sinsi bir yılan gibi planın ortaya çıkacağı günü bekliyordu: “Tamam da… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 35

Melike makyajını aynada tamamlarken yüzüne baktı. Kendi ifadesine inanmakta zorlandı; güzellik, bazen en iyi maske oluyordu. Erkut onları görünce önce sevindi, sonra şaşırdı. “Tekrar geldiniz, teşekkür ederim. Yolunuzu gözlüyordum.” dedi, sesi titrek. “Bir şey mi oldu?” “Yok,” dedi Hüsna. “Eren seni özlemiş. Geçen videoyu hep izliyor ama artık yetmiyor. Bir tane daha çekelim. Ona moral… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 34

Cezaevinin soğuk koridorlarında Erkut’u gördüklerinde, Erkut ilk anda anlamsız bir sevinçle karşıladı onları; gözleri, dış dünyaya açılmış bir pencere gibi parladı. “Gelmeyeceksiniz sandım,” dedi heyecanla. Hüsna fısıltıyla Melike’ye eğildi, eliyle ağzını kapatıp konuştu: “Sana güveniyorum. Bir iki şey söyle, video çekelim, çocuğa izlettirelim. O sakinleşir.” “Merhaba aşkım!” dedi Melike yüzünde en sevecen haliyle, “Aklımız hep… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 33

Ertesi sabah, Safiye Nilüfer’i okula bırakıp dönünce kapıda iki komşu belirdi. “Duyduk,” dediler, “çocuğa sahip çıkmışlar. Neler olmuş öyle, Erkut gibi bir çocuk adam öldürsün? Allah Allah?” dudaklarında ince bir merhamet çizgisi. “Kızıyorduk bunlara ama gene iyi insanlarmış. Hiç değilse çocuğa sahip çıkmışlar” Safiye, lafın bıçağını yutmuş gibi yaptı; “Eren yerini severse düzen olur,” dedi… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 32

Yan evde kalma fikri Melike’nin gözleri parlattı; düşünmeye başladı. Aslında hiç de fena fikir değildi. Her akşam Hasan yüzünden salonda keyif bile yapamıyor, onun öküzlüklerini annesinin sahteliğini seyretmekten içi daralıyordu. Sürekli kendini dışarı atmasının nedenlerinden biri de bu evin içinde yaşanan saçma sapan hallerdi. Erkut’ların evi artık nasıla boştu. Dışarı çıkıp duracağına arkadaşlarını da oraya… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 31

Hasan işe gitmek için hazırlanırken hiçbir şey olmamış gibi davranıyordu; geceyi salonlarındaki sedirde geçiren çocuğa bakmamış, adını bile anmamıştı. Hüsna da yüzünde uykusuzluktan gerilmiş bir maske, kahvaltı sofrasını sessizce topluyordu.Melike annesinin ihtarlarından daralamış tekrar odasına çıkmış, yarı baygın bir hâlde yatıyordu. Evde, sadece çatal bıçak sesleri vardı her biri bir tedirginliğin yankısı gibiydi. Hasan, kapıya… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 30