“Kız ne o koca memelerini aça aça yürüyorsun!” diye her evden çıkışında sırtına vuruyordu annesi. “Kamburunu çıkar memelerin dikkat çekmesin!”‘di bunun anlamı, “Kıçını çıkara çıkara yürüme!” derdi bazen, “Erkeklerin gözünün içine bakılmaz!”, “Bacaklarını ayıra ayıra oturma!”, “Kız kısmı her lafa karışmaz!”, “Kız kısmı hava karardıktan sonra sokakta dolaşmaz”, “Canı sıkılan koca istiyordur!” ve daha bir… Read More Gönül bağları – Bölüm 3
Şehnaz ve Gülsunar’ın okulda çok başarılı olmamaları da öğretmenlerinin gözüne batıyordu. Onların diğer kapıdan giren çocuklar gibi destek öğretmenleri, okumuş anne babaları veya fazladan ders kitapları yoktu. Hatta o kadar yoktu ki, başkalarından aldıkları kitapları kullanmak zorunda kalıyorlardı. Kiminin sayfaları eksik, kiminin baskıları eskiydi. Anlamadıklarında soru soracak cesaretleri yoktu, cesaret etseler aptallıkla suçlanıyorlardı. Bu yüzden… Read More Gönül bağları – Bölüm 2
Gülsunar ile Şehnaz aynı mahallenin çocuklarıydı. Azla yetinmeye gelmiş insanların oturduğu bir mahalleydi burası. Her şey kıtı kıtınaydı. Her şey yeterinden az, herkes ederinden ucuza yaşıyordu. Hayatın bedava güzelliklerinin bile farkında değildi yaşayanlar, ellerinde avuçlarında yok olanın, yürekleri ve ruhlarından da eksik olduğunu sanıyorlardı belli ki. Oysa bir gülümseme, kalplerdeki sıcaklık için dünyanın faniliği şart… Read More Gönül bağları – Bölüm 1
Güneş’in Tahir ve annesinin öldüğü günden çok geriye gidip o güne geri gelmesi bir buçuk ay sürdü. Doktoru sayesinde Sercan beyle, o zaman ki Güneş ile konuştu barıştı yeniden. Babasını çok sevse de aslında o zamanlar zayıf davranıp, annesine direnmediği için kızdığını anladı. Annesi otoriteydi evde, evde herkesin hasta olduğunu bildiği birine vermişlerdi tüm otoriteyi,… Read More Yıldız’ın kızları – Bölüm 14
Kamer önce Can, sonra Volkan ve son olarak da Güneş’in dönüşü ile kendini yeni doğmuş gibi hissediyordu artık. Farkında çok olmasa da sevdiği adamla evlenmişti çoktan. Nikah yapmışlar birlikte yaşıyorlar, birlikte uyuyorlardı ama Volkan o isteyene kadar elini sürmeyeceğine söz vermişti karısına. Kamer’in ihtiyacı olan şeydi bir yuvanın içinde olmak, güven duyacağı, ait olacağı ve… Read More Yıldız’ın kızları – Bölüm 13
“Burada mı oturacaksın?” dedi Kamer alacağı cevaptan korkarak. “Ben mi? Hayır!” “Ha? Gideceksin o zaman?” derken gözleri dolmuştu bile. “Kamer bu evi senin için buldum ben! Bir yere gittiğim de yok ayrıca!” “Anlamadım, ben mi oturacağım burada?” “Evet tabi ki sen oturacaksın, ablana yakın, işine de diğer evden daha uzak değil! Yarın içeriye bakabiliriz!” Kamer… Read More Yıldız’ın kızları – Bölüm 12
Hoş geldin Sonbahar! “Kamer!” diye bağırıyordu arkasından koşan gölge ama Kamer ablasına olanlar yüzünden fark etmediği bir panik içinde olduğu için duymuyordu. Koşarken, terliyor ve nefesi daralıyordu. “Allah’ım yardım et! Şu markete varayım!” diyordu kendi kendine ama birden bire ayakları koşmaktan vazgeçmiş gibi durdu ve olduğu yere yığılıp kaldı. Bütün vücudu titriyordu. Arkadan koşan gölge… Read More Yıldız’ın kızları – Bölüm 11
Can geri geldiğinde, Güneş herhangi bir düzelme göstermemişti henüz. Kamer bir iş bulmuş, çalışıyordu. Elbette iş alanı ile ilgili değildi, okulu dondurduğu için henüz diploması yoktu. Son sınavlara giremediği için mezun olamıyordu. Ablasının düzelmesi ve yeniden aile olmalarından başka bir isteği yoktu. Bu arada Volkan’ın mektuplarındaki adrese uzun bir mektup yazmıştı. Olanları anlatamamış olsa da… Read More Yıldız’ın kızları – Bölüm 10
Elbette Yıldız’ın kızını görüp, düşündüklerini ve sonrasında yaptıklarını kimse bilmiyordu. Polis yukarıdan sonra aşağısı olduğunu fark edip, inince Güneş’i bulmuş. Onun yaşadığını anlayınca da ambulans alıp hemen hastaneye getirmişti. Böyle şeyler mahallede hızla duyulduğu içinde birileri Kamer’e ulaşmayı başarmış ve olanları anlatmıştı. Kamer telefonda yarım yamalak dinlediği şeyden iki lafı anlamıştı, ablası hastanede durumu iyi… Read More Yıldız’ın kızları – Bölüm 9
Kapağı açık kapla içeri girip, masanın üzerine bıraktı. Bütün evin içini sardı sıcak et ve pilavın kokusu, yutkundu. Üzerini değiştirdi, dolapta kendi yaptığı çorbadan vardı biraz, koku iyice karnını acıktırmıştı. Dolaptaki çorbayı ısıtmak için mutfak tarafına geçerken dayanamadı kaba takıldı gözü. Kapağı tam açıp kokladı. Karnı guruldadı, gerçekten de babası öldüğünden beri hiç et alıp… Read More Yıldız’ın kızları – Bölüm 8
