“Anne” kelimesi bir kez söylenip havaya karıştıktan sonra evde hiçbir şey eskisi gibi olmadı; ama değişen şey, kimsenin üstüne basıp da kıracağı türden bir şey değildi. İncecik, görünmeyen bir ip gibiydi sanki: Ece ile Miyase’nin bileklerini birbirine bağlamış, aynı anda çekip aynı anda gevşeten bir bağ. Sabahın ilk ışığı, perdenin kıyısından içeri süzüldüğünde Ece mutfağa… Read More Kayıp Kökler – Bölüm 6
Eve girdiklerinde odanın köşeleri hâlâ soğuktu. Miyase sobanın kapağını araladı, içerde kalan koldan bir kıvılcım yakalayıp üfledi. Ece hemen tenekeden bir küçük odun alıp, iki eliyle tutup Miyase’ye uzattı. Gücü zor yetiyordu ama yüzündeki gurur yorgunluğu bastırıyordu. Miyase odunu dikkatle yerleştirdi, kapağı kapattı. Sacın üstünde kısık bir tıkırtı dolaştı, sıcaklık ağır ağır odaya yayıldı. Sonra… Read More Kayıp kökler – Bölüm 5
Okulun ilk günleri Ece için hiç kolay değildi. Tahtadaki harfler gözünün önünde eğrilip bükülüyor, kalemi defterin satırında tutmaya çalışsa da hep yamulup gidiyordu. Ama öğretmen her “Aferin Ece” dediğinde sanki sınıfın bütün ışıkları onun için yanıyordu. O küçücük tebessüm, kalbinin içine yeni bir umut ekiyordu. Teneffüslerde defterini kucaklayıp köşeye çekiliyor, gürültüden uzak kendiyle vakit geçiriyordu.… Read More Kayıp Kökler – Bölüm 4
Akşam üzeri, sokak lambası sarı bir gölge gibi yanarken muhtar nihayet göründü. Elinde ince bir dosya, omzunda yılların yorgunluğunu taşıyan ama yüzünde hâlâ babacan bir ifade vardı. Kapıya yaklaşırken önce kuru öksürüğünün sesini, sonra ağır adımlarını duydular. Kapı eşiğinde durup önce Vecdi’ye, sonra kapının ağzında Ece ile sohbet eden Miyase’ye selam verdi. “Hakkınızı helal edin,… Read More Kayıp Kökler – Bölüm 3
Miyase’nin gecekonduya taşındığı gün mahalle, uzun zamandır görmediği bir hareketliliğe şahit olmuştu. Daracık sokak, tozlu duvarların arasında yankılanan kamyon sesleriyle çınlıyor, çocuklar iplerini, misketlerini bırakıp yeni komşularını seyretmeye koşuyordu. Kamyonun kasasından indirilen eşyalar çok değildi: eski bir sedir, kenarları yıpranmış bir kilim, birkaç teneke kap, bir tas, bir de yıllanmış bir sandık. Ama taşınma telaşı… Read More Kayıp Kökler – Bölüm 2
Çöküşün Başlangıcı Ece o sabah, annesinin telaşlı nefesini duyup uyandı. Daha beş yaşındaydı ama evin havasındaki gerginliği kokudan bile anlardı. Gecekondunun nemli duvarları soğuğu içeri sızdırıyor, sobanın çoktan sönmüş közleri odanın ortasında gri bir kül yığınına dönmüş duruyordu. O küçük odada soğuğun yanı sıra, babasının acıdan kısılmış sesi de yankılanıyordu. Vecdi, sedirin kenarında oturmuş, iki… Read More Kayıp Kökler – Bölüm 1
