Ender Oya’nın ketumluğunu bilirdi anlatır mı diye yüzüne baktı ama sormadı. Nazan da sessizce gözlüklerini düzeltti; o da Oya’daki o ince dalgalanmayı fark etmişti ama asistan olarak ikisini sessizce izlemeyi ve dinlemeyi öğrenmişti. Laboratuvarda bütün gün hiç ara vermeden çalıştılar. Bir ara Ender’e kısa bir telefon geldi. “Evet… tamam… olmazsa yarın,” dedi ve kapadı. Tonunda… Read More Geçmişin Gölgesinde – Bölüm 4

Oya bir yandan sorunun ne olduğunu anlamaya çalışırken,  “Ender,” dedi, ekrandan gözünü ayırmadan. “Dün gene birileriyle mi konuşuyordun galiba? Bir gelişme mi var?” Ender sandalyesini döndürdü, yüzünde bir heyecan gölgesi vardı. “Evet. Birkaç kişi daha var ilgilenen. Oya, bak… senin kadar zeki biri nasıl görmüyor anlamıyorum. Bu proje bizi bambaşka bir yere taşır. Yıllardır hayal… Read More Geçmişin Gölgesinde – Bölüm 3

Oya birkaç saniye duraksadı, kararsız görünüyordu. Masanın üzerindeki ekmek sepetiyle oynadı biraz ve sonra kararı vermiş gibi konuştu. “Babamla kardeşim… yıllar önce trafik kazasında öldü,” dedi, sesini yumuşatarak. “Annem o kazadan sonra böyle oldu. Onların öldüğünü hiçbir zaman kabul etmedi. Hâlâ geleceklerini düşünüyor. Her sofrayı dört kişilik kurar. Her kapı çaldığında ‘Babanla Tuna geldi,’ der.”… Read More Geçmişin Gölgesinde – Bölüm 2

Akşamüstüydü, Oya işten dönüyordu, anahtarı sessizce çevirdi. Kapı açılır açılmaz mutfaktan tabakların birbirine çarpan sesi geldi. Annesi yine mutfaktaydı demek. Serpil hanımın en sevdiği yerdi mutfak. “Anne, geldim,” diye seslendi. “Hoş geldin kızım!” diyen annesinin sesi mutfaktan yankılandı. “Tam zamanında geldin, sofrayı yeni kuruyorum.” Oya ayakkabılarını çıkardı, çantasını her zamanki sandalyeye bıraktı. Mutfak kapısından başını… Read More Geçmişin Gölgesinde – Bölüm 1