Elinden geldiğince hızlı, düşe kalka gitti Yeşim’in evine. Kapıyı çaldı çaldı, açan olmadı önce. “Yeşim abla! Uyan annem öldü!” diye hıçkırdı kapının ağzında. İçeride bir hareketlenme oldu gibi olunca, anladı evde olduğunu. Firuze’nin minik ayak sesleri terliklerini sürüyerek yaklaştı açıldı kapı. Çocuğun ağlamaktan sanki gözleri akmıştı. “Ne oldu?” dedi Emine kendi haline rağmen, “Niye ağladın… Read More Emine – Bölüm 4

Ömer çocuk olmuyor diye bir kaç kez homurdanmıştı Gülsüme’nin ağabeylerine. Sanırsın dünyaları ödeyip, mal kusurlu çıktı diye geri dönen müşteriydi kendisi. Yeşim abla diyordu bunları tabi. “Kullandığına, mahvettiğine saymıyor da hayvan! Belki de onca dayaktan olmuyor çocuk! O aptal ağabeylerine söyle sorarlarsa! Vuruyor de yatakta, ayakta, parçalıyor içimde ne varsa! Çocuk neremden çıkacak de!” “Nasıl… Read More Emine – Bölüm 3

Melike hanım hayattan ayrılsa, zerre göz yaşı dökmezdi evin erkekleri. Gülsüme ile Emine yanardı analarının ardından. Melike hanım gözünü yummadan kurtarmak istiyordu küçük kızını, o daha hayattan anlamasa da Yeşim’in gözünün içine bakıyordu her geldiğinde bir çözüm sağlasın diye. Kendine hayrı olmayan Yeşim de anlıyordu ama daha kendi kızını kurtaramıyordu ki kocası ile olan hayatından.… Read More Emine – Bölüm 2

Emine dört çocuklu bir ailenin en küçüğüydü. İki evli ağabeyi, babaları ile birlikte tırların lastiklerinin bakım ve onarımını yapıyorlardı kendi atölyelerinde. Kendi atölyeleri dediysek, kırık dökük, küçücük bir tamirhaneydi burası. Oğlanlar da evli olduğundan üç evi kıtı kıtına geçindiriyordu. Ablası da altı ay önce, babasının iş yaptığı bir tır şoförü ile evlenmişti. Tırcılıkta iyi para… Read More Emine – Bölüm 1