Onuncu gün onu psikologla görüştürmüşlerdi, psikolog bakıcısının kendi kendine konuştuğunu söylediğini söyleyerek konuya girdi, ne düşünüyordu, neden öyle davranmıştı. Kemal’i neden özellikle sormuştu, onu ailesinden ya da sevdiği sevmediği birine mi benzetiyordu. Kadın doktor bir şeyler mi ima ediyor, yoksa rutin bir soru dizisi mi uyguluyor emin değildi. Öğlen yemeğinden sonra onun odasına götürülmüş, ilaçların etkisi… Read More Kayıt Dışı – Bölüm 21

Kemal kapıya yürüdü. Kulak kabarttı. Koridora baktı. Çıktı. Kapı sessizce kapandı.  Şeyda yatakta oturdu. Gözyaşları yanaklarından süzüldü.  “Zavallı Levent,” diye fısıldadı. “Üzgünüm. Çok üzgünüm.”  Sonra yattı. Gözlerini kapattı. Kafein istemeyi yine unutmuştu ama Kemal’de bir daha ne zaman geleceğini söylememişti bu sefer. Şeyda’nın günleri tükeniyordu, burada olan biten her şeyi, her ismi duymak istiyordu çıkmadan. Keşke Kemal çıkabilseydi… Read More Kayıt Dışı – Bölüm 20

Kemal anlatmaya başlamadan, “Dün bahçedeydik. Ziyaret günüydü. Seni görmedim.” dedi Şeyda merakla.  Kemal gülümsedi. “Söyledim ya, benim ayrıcalıklarım var. Ne işim var bahçede? Odamda oturdum.”  Şeyda başını salladı, “Gerçekten bu ayrıcalıkları nasıl kazandığını merak ediyorum ama zamanım azalıyor işim daha önemli. Buradan kurtulunca anlatırsın artık” diyerek gülümsedi, sonra hızlıca devam etti.  “Levent’i gördüm, Duygu’nun kardeşini. Çok kötü durumda. Ne yapmışlar… Read More Kayıt Dışı – Bölüm 19

Derya gülmeye devam edince, onunla da bir şey konuşamayacağını anladı, etrafına bakınıp, biraz daha uzakta bir masaya doğru yürürken, yanından geçtiği tekerlekli sandalyedeki adamın yaka kartını okuyunca durdu.  “Levent Arman.”  Duygu’nun kardeşi.  Zavallı adam başı öne düşük yeri seyrediyor gibi öylece oturuyordu. Limonatası hiç eksilmemişti ama bir eliyle içecekmiş gibi bardağı sarmıştı.   Saçları ve sakalı epeydir kesilmemiş gibi görünüyordu. Şeyda… Read More Kayıt Dışı – Bölüm 18

Kemal kapıyı açıp, koridora baktı. Çıktı. Kapı sessizce kapandı. Şeyda onun koridordaki görevliyi nasıl atlattığını henüz anlamamıştı ama belki de o tanıdığını söylediği birileri nöbetçi olunca gelebiliyordu.   “Duygu’nun kardeşi burada mı?” dedi kendi kendine. “Patron bunu biliyor mu acaba? Döndüğümde bunu yazarsam ne olacak? Biliyor olsalar beni buraya yollamazlardı herhalde!”   Kameralar devreye girmeden aceleyle yatağa uzandı. Gözlerini… Read More Kayıt Dışı – Bölüm 17

“Ya da çıkamıyor işte!” dedi Kemal. “Özel tedavi odası var ya? Oraya girenler değişiyor. Çok değişiyor.”  “Ne yapılıyor orada?”  “Elektroşok,” dedi Kemal. “Ağır ilaç tedavisi. Bazen ameliyat. Beyin ameliyatı.”  Şeyda’nın elleri titredi. “Ne?”  “Lobotomi değil,” dedi Kemal. “Ama benzeri bir şey. Beynin bazı kısımlarına müdahale ediyorlar. İsyan etmeyi, karşı çıkmayı kesiyorlar. İnsan sebze gibi oluyor.”  “Bu…… Read More Kayıt Dışı – Bölüm 16

“Elif!” diyen sesle gözlerini açtığında tanımadığı bir adam tepesinde eğilmiş ona bakar görünce irkildi. Oda karanlık olduğu için kim olduğunu seçemiyordu Gölge biraz daha eğilince, penceren vuran ay ışığında yüzü göründü.  Köşede oturan adam. Yemekhanedeki adam.  Şeyda  doğruldu, kalbi hızla atmaya başlamıştı.  “Gerçekten Kemal olduğunu nasıl bilebilirim?” dedi fısıldayarak.  Kemal geri çekildi.  “Orhan seni gönderdi,” dedi. “Gazeteci olduğunu biliyorum. Gerçek adın… Read More Kayıt Dışı – Bölüm 15

Gidip yeniden yatağa oturdu. Yatarsa uyuyacağını biliyordu, ayık kalmak zorundaydı, bu ilaçların etkilerini aza indirmenin bir yolunu bulmalıydı. Göz kapakları düşmesin diye bir şarkı mırıldanmaya başladı. İşe yaramadı. Daha fazla hava almak istiyordu. Yeniden kalkıp, kapıya yürüdü, kapıyı açmak için hamle yaptı ama kilitliydi. Neydi bu böyle odasına hapis mi kalacaktı bugün? İlaçlarını içmeye direndi diye bir… Read More Kayıt Dışı – Bölüm 14

Şeyda sabah yedide gözlerini açar açmaz kapı tıklatıldı, davet beklemeden, bakıcı her zamanki güler yüzlülüğüyle içeri girdi.  “Günaydın Elif” dedi. “Kahvaltı vakti. Hazırlan.”  Şeyda doğrulup, yarı uykulu bir halde banyoya girdi, yüzünü yıkayıp, kıyafetlerini giydi. Gri eşofman, beyaz tişört. Bakıcı odanın kapısına çıkmış onu bekliyordu.  Birlikte koridora çıktıklarında, diğer kapılar da birer birer açılıyordu. Hastalar çıkıyor, kimseyle selamlaşmadan, bakıcılarıyla yürüyorlardı. Kimsenin acelesi yoktu ve herkes sessizdi, koridorda sadece ayak sesleri yankılanıyordu. … Read More Kayıt Dışı – Bölüm 13

“Afiyet olsun,” dedi  bakıcı gülümseyerek.  “Teşekkür ederim.” diye yanıtladı Şeyda. Adam geri çekilip duvarın yanında bir yere gitti beklemek için. En azından yemek boyunca başında kimse beklemeyecekti.   Yemek lezzetliydi. Taze. Herkes  sessizce yemek yiyordu, kimsenin acelesi yok gibiydi. Sanki zaman özellikle yavaşlatılmış gibi bir hava vardı yemekhanede.   Yemek bittiğinde görevliler tabaklarını topladılar. Sonra herkese küçük bir bardak su ve bir ilaç verdiler.  Şeyda’nın… Read More Kayıt Dışı – Bölüm 12