Yarın sabah buradan ayrılırken büyük bir parçasının burada kalacağının habercisi yürek sızını bastırmaya çalışırken geldi Kerem. Elindeki güzel leylak buketini görünce Semiha çocukluğunu hatırladı birden. Oturdukları evin bahçesindeki leylak ağacından her bahar sabahı leylak koparıp, bir su bardağına koyardı babası. Bir kaç gün sonra mor leylağın rengi koyulaşıp, minik çiçeklerini tek tek masaya dökmeye başladığında… Read More Yokluğum – Bölüm 6

Semiha az önce bir atak gibi yaşadığı heyecan ve elektriklenmenin neyin nesi olduğunu düşünürken, yansıyan fotoğrafların Kerem’in yüzüne düşürdüğü gölgeleri seyrettiğini fark etti. Bu adam da özel bir şeyler mi vardı da önündeki setler kaldırılmış bir nehir gibi ona doğru aktığını hissediyordu çağlayarak. Kerem ise hayatında ilk defa kendini hapsedilmiş gibi hissetmediğini fark ediyordu şaşkınlıkla.… Read More Yokluğum – Bölüm 5

Etrafına bakınıp, lezzetli kanepelerden atıştırırken kapıdan giren adamı görünce ağzındaki ekmeğin parçası yutamadan boğazına kaçıverdi. Bir yandan meyve suyundan içerek toparlanmaya çalışırken, diğer yandan öksürürken gözlerinden gelen yaşların makyajını bozmamasını diliyordu. Ne olmuştu öyle birden bire. Salondaki pek çok insan gibi, Kerem’de kapıdan girince doğrudan boğulurcasına gelen öksürük sesine dönüp onu fark etmişti. Neyse ki… Read More Yokluğum – Bölüm 4

“Kerem ben!” dedi adam elini uzatarak , “Festival için mi buradasınız?” “Semiha!” dedi o da karşılık vererek, “Fotoğraf sergim var ama festivali de kaçırmak istemiyordum!” dedi sırrını açığa çıkararak. “Ben iş için buradayım ama festivale denk gelmek doğrusu beni de çok mutlu etti!” diyerek arabanın arka kapısını açtı genç adam. Semiha bilinmeze giden o adımı… Read More Yokluğum – Bölüm 3

Naci’ye cevap yazdıktan sonra bir şekilde dağılan yalnızlığını geri kazanmak için başını çevirip, biraz önce dünyanın rengini geri vermeye gelen güneşin ilk ışıklarını selamladı. Kuşların çoktan uyandıklarına ve ağaç dallarına şarkılar mırıldandıklarından emindi şimdi. Geçtikleri evlerin bazılarının camlarından süzülen zayıf ışıklar, uyku mahmuru insanların hayatın yükünü taşımak için hazırlandıklarını gösteriyordu. Üniversiteyi bitirdikten sonra beş yıl… Read More Yokluğum – Bölüm 2

Semiha bir süredir sözlü olduğu Naci’nin yoğun ilgisinden boğulacağını hissediyordu. Onun nadir bir kristal parçaymış gibi sürekli üzerine titremesinden başka şartlar altında belki mutlu olacakken, şimdi nefes alamıyormuş gibi hissetmesine neden oluyordu. Naci’nin onun mutlu olmasını istediğini biliyordu. Eninde sonunda onu bırakıp gideceğini defalarca söylemesine rağmen anlamsızca ona bağlamasının yükünü yüreğinde hissediyordu. Üniversite yıllarından beri… Read More Yokluğum – Bölüm 1