Kardeşi daha fazla meraklanmasın diye kurulanıp çıktı banyodan, Firuze ile Emine sofra kurmuşlardı ona. “Ablasının güzeli özledim yemeklerini, aynı annem gibi yaparsın sen!” diyerek oturdu sofraya sanki günlerdir açmış gibi yedi iştahla. Firuze bile güldü haline. O gülünce, Gülsüme’de gülmeye başladı, arkasından Emine kıkırdadı sadece. Firuze’de açılsın diye dışarı çıktılar biraz. Emine ablası dinlensin istiyordu… Read More Emine – Bölüm 18

“Öküz gibi çalıştım ben onlara bakmak için!” diye çatlaklarına yağ pis dolmuş ellerini gösteriyordu baba oynaşına. Kadın da içmeden çekemiyordu aslında onu, o yüzden kuruyordu o sofraları, o ısırılıp duran bıyık uçları, çürük dişlerin yaydığı ağır ağız kokusu ve o zımpara gibi eller ancak içince çekiliyordu. O Ömer’in oynaşı gibi aptal değildi. Ne nikah istiyordu… Read More Emine – Bölüm 17

Yeşim’in içi rahatlamıştı Gülsüme’yi gönderince, o Emine gibi saf değildi. Biliyordu hallederdi söylediklerini. Gülsüme uzaklaşırken arkasına yaslanıp bıraktı bedenini gözlerini kapadı. Kocasının yerde yatan bedeni gelince gözünün önüne dikildi yeniden. “İnşallah ölmüştür hayvan!” diye geçti içinden, aslında birinin canını almış olma fikri öyle korkutuyordu ki onu, cesaretle yapmış gibi hatırlamak istiyordu. Öldürmemiş de sanki başkası… Read More Emine – Bölüm 16

Gülsüme boş gözlerle mutfağa yürüdükten sonra, ağabeyi ayakkabılarını çıkarıp, geçti babasının yanına. Yeşim hakkında ileri geri konuşmaya başladılar. Emine onunla değildi belli ki, yoksa polis içeri girince bulurdu kızı. Gülsüme son şansının elinden kayıp gitmesine izin vermek istemiyordu. Ömer’in yanına geri dönemezdi artık, kurtuluşun ateşi düşmüştü bir kere içine. Kardeşini de kaybetsindi annesinden sonra. Yeşim… Read More Emine – Bölüm 15

Babasının yukarıdan inen ayak sesleri duyulduğunda ağabeyi kanepeye uzanmış gözlerini kapamış açık televizyonu dinliyordu belli ki. Gülsüme’de yemek yapmak için mutfağa girmişti. Ağabeyleri de olunca, onca adamın boğazı doymuyordu. Ömer’de eksik değildi tabi, evde yemek olmayınca o da geliyordu. Sabah gelirken kirlilerini getirmişti bir de utanmadan. Gülsüme atmıştı makinaya hepsini yıkanıyorlardı. Yemek işi bitince babasınınkilerle… Read More Emine – Bölüm 14

Dayısı eğilip yatağa bırakacakken araladı gözlerini Firuze, “Dayı!” diye inledi annesine yaptığı gibi hemen doladı kollarını Adem’in boynuna. “Pıtırcık özledim seni!” dedi dayısı “Annem de geldi mi seninle dayı?” “Yok dayıcım gelecek ama merak etme!” Emine kapıda durmuş bakıyordu çocuğun sevincine. “Emine abla ben dayımla yatsam olur mu?” dedi Firuze dönüp. “Tabi olur, ben temiz… Read More Emine – Bölüm 13

Sabahı zor etti Gülsüme, bir türlü uyku tutmamıştı. Bakkal açılır açılmaz atacaktı kendini dışarı, gözü saatte günün aydınlanmasını bekledi. Babası bir kaç kez tuvalete kalkınca, yukarı çıkar sandı ama dönüp yattı yerine, çıkmadı. Belli ki Emine’den haber gelirse diye bekliyordu o da, baba olup da merakından değil tabi, kemiklerini kıracaktı bulsa. “Ah anacığım!” diye inledi,… Read More Emine – Bölüm 12

Baş sağlığına gelenler gidince, babası hemen sıkıştırdı Gülsüme’yi. Nasıl duymamıştı kızın çıkıp gittiğini. “Sızmış kalmışım yorgunluktan” dedi iki gözü iki çeşme zavallı Gülsüme. Ne ağabeyler, ne de yengeler “Sen neredeydin peki?” diyememişlerdi babalarına. Hepsi zaten yukarıda olduğunu tahmin ediyorlardı. “Emine evden kaçacak kız değildir!” dedi büyük yengesi, “Belki acısını bastırmak için bir arkadaşına falan gitmiştir… Read More Emine – Bölüm 11

Emine ve Firuze servise binmişler eve doğru gidiyorlardı. Adresi şoföre göstermiş, şoför de o son durak diyene kadar inmemelerini tembihlemişti. Uykusuzluk, stres ve yorgunluk, sıcakla birleşince Emine zor tutuyordu uyumamak için. Firuze nihayet başını ablasının koluna dayamış uyumuştu biraz. Denizi görünce heyecanlanmışlardı ikisi de. Otobüs gara yanaşmadan da bir kaç kez görünmüştü Deniz. Şimdi de… Read More Emine – Bölüm 10

“Hakkını helal et abla!” dedi Gülsüme hızlıca başını sallayıp giderken. Yeşim’in içi bir tuhaf oldu sanki ölüme gidiyor gibi, “Nasıl söz kız o?” dedi şaşkın şaşkın. Dayağa alışıklardı onlar, kolay ölmezlerdi öyle. “Emine’yi kurtardın ya abla!” dedi Gülsüme. “Ha! Tamam!” diyerek kapının dışına çıkardı Gülsüme’yi. İkisinin de dudaklarında patlak olması komik gelmişti bir an, az… Read More Emine – Bölüm 9