Oya bir yandan sorunun ne olduğunu anlamaya çalışırken, “Ender,” dedi, ekrandan gözünü ayırmadan. “Dün gene birileriyle mi konuşuyordun galiba? Bir gelişme mi var?” Ender sandalyesini döndürdü, yüzünde bir heyecan gölgesi vardı. “Evet. Birkaç kişi daha var ilgilenen. Oya, bak… senin kadar zeki biri nasıl görmüyor anlamıyorum. Bu proje bizi bambaşka bir yere taşır. Yıllardır hayal… Read More Geçmişin Gölgesinde – Bölüm 3
Oya birkaç saniye duraksadı, kararsız görünüyordu. Masanın üzerindeki ekmek sepetiyle oynadı biraz ve sonra kararı vermiş gibi konuştu. “Babamla kardeşim… yıllar önce trafik kazasında öldü,” dedi, sesini yumuşatarak. “Annem o kazadan sonra böyle oldu. Onların öldüğünü hiçbir zaman kabul etmedi. Hâlâ geleceklerini düşünüyor. Her sofrayı dört kişilik kurar. Her kapı çaldığında ‘Babanla Tuna geldi,’ der.”… Read More Geçmişin Gölgesinde – Bölüm 2
Akşamüstüydü, Oya işten dönüyordu, anahtarı sessizce çevirdi. Kapı açılır açılmaz mutfaktan tabakların birbirine çarpan sesi geldi. Annesi yine mutfaktaydı demek. Serpil hanımın en sevdiği yerdi mutfak. “Anne, geldim,” diye seslendi. “Hoş geldin kızım!” diyen annesinin sesi mutfaktan yankılandı. “Tam zamanında geldin, sofrayı yeni kuruyorum.” Oya ayakkabılarını çıkardı, çantasını her zamanki sandalyeye bıraktı. Mutfak kapısından başını… Read More Geçmişin Gölgesinde – Bölüm 1
Hasan çıkıp, kapı kapandığında, içeride sessizlik kaldı. Safiye sandalyeden kalkmadı, başını eğdi. “Şimdi bitti,” dedi kısık bir sesle. Nilüfer onun yanına geldi, dizlerinin üstüne çöktü.“Hayır anne,” dedi gözleri dolu, “şimdi başlıyor.” Aradan yedi sekiz ay geçti. Kış, yerini sessiz bir bahara bırakmıştı. Ev artık bir “yabancı ev” olmaktan çıkmıştı; sehpalara serilen küçük danteller, mutfakta her… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 53
Hasan’ın uzayan dilinin altında ezilmesin diye kızına eve sahip çıkması gerektiğini, söyleyeceği yerde, bir süredir daha bir eve geçme hayalleri kuran damadının gönlü olsun diye ölümünün ardından evin satılmasını vasiyet etti. Zaten Hasan, kızının kocasıydı, mal mülk para erkeğin kontrolünde olmalıydı. Bir kadının kocasından güçlü olması normallerine uymuyordu. Babasının evlerine gelmesinden sonra Hasan’ın ailesinin ayağı… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 52
Birkaç gün sonra bir cumartesi günü, kapı zili çaldığında Nilüfer mutfaktaydı. Safiye hastane yorgunluğunu biraz olsun üzerinden atmış, çok hızlı hareket edemese de, evin huzurunu yaşıyordu. Uzun zamandır kızıyla birlikte bir hastane odasında bu huzuru sağladıklarını sansalar da şimdi sadece kendilerine ait bu evde, her eşyayı yeniden anlamlandırıyordu zihni. Yabancılık çekiyordu ister istemez, bir süredir… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 51
İçeri girdiğinde odanın ışığı yanmıyordu, Nilüfer’in gözleri karanlığa alıştı, annesinin yüzündeki çizgiler daha belirgin görünüyordu. Nilüfer başını eğip onun duymayacağı şekilde fısıldadı: “Biraz daha dayan anne. Evimiz hazır.” Ertesi gün mahalleden arayanlar oldu. Herkes aynı şeyi söylüyordu: “Çok üzüldük, Allah sabır versin. Safiye Hanım’a da geçmiş olsun.” Nilüfer kibar davrandı, ama hepsine aynı cevabı verdi:… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 50
Hasan’ın boğazından derin, kısık bir ses çıktı — ne ağlama, ne bağırma. Bir inilti. Karakolun koridoru boyunca yürürken, adımlarının sesi yankılandı.Dış kapıya vardığında başını kaldırdı. Hava griydi, gökyüzü çökmüş gibiydi.“Bir ev, bir kadın, bir çocuk… hepsi benim elimden geçti,” dedi kendi kendine.Sonra, sadece fısıltıyla ekledi: “Ve ben hiçbirini koruyamadım.” Arabasına binmedi. Yürüdü. Sokaklar, tabelalar, kaldırım… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 49
Erkut geceleri uyuyamıyor, gündüzleri nereye sığacağını bilemiyordu. İçindeki hırs söner mi diye bekliyordu ama alevler her geçen gün biraz daha yükseliyordu. O günlerde Safiye’nin uzatılmış yatış süresinin de sonları yaklaşmıştı. Nilüfer sınavları geçmiş, artık sadece mezun olmayı bekliyordu. Bağışçı ile görüşülmüş eğitim yardımının liseye başladığı günden itibaren devreye sokulmasına karar verilmişti. Lise giriş sınavına hazırlanması… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 48
Doktor sabah Safiye’nin sabah vizitinde: “Daha güvenli olması için biraz daha gözlemlemek istiyoruz, size iki üç hafta dediğimi biliyorum ama belki iki üç hafta daha daha beklemek en güvenli yol olabilir. Biliyorsunuz ilaçlar ilk defa deneniyor, sizi eve yollamadan önce başka yan etkiler olmayacağından emin olmak istiyoruz” Nilüfer’in yüzü yine düşse de, bu defa içinde… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 47
Gülseren Kılınç ile arkası yarın hikayeleri 