Melike’nin titreyen elleri hâlâ taşı kavrıyordu. Taşın kenarında kan birikmişti. Ercan’ın başı yana düşmüştü, gözleri yeniden açılmıştı ama bakmıyordu. Korkuyla taşı bir kez daha indirdi kafasına. Ercan’dan hiç ses bile çıkmıyordu. Melike eğildi üzerine doğru, “Kalk… ne olur kalk…” diye fısıldadı, “Açıklayacağım her şeyi!” Ama adam kımıldamadı. Kan, toprağın üzerinde genişleyen bir göl oluşturuyordu. O… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 27
Ev sessizdi o sabah. Rüzgâr perdeleri hafifçe dalgalatıyor, mutfaktan ince bir çay buharı kokusu geliyordu. Baharın yumuşak ışığı pencerenin kenarına düşmüş, duvarlarda o tatlı sarı gölgeleri bırakmıştı. Hüsna hâlâ uykudaydı; yüzü yastığa gömülü, sabahı sevmeyen bir kadının tembelliğiyle dönüp durmuştu. Safiye kulübedeydi; gözlüğünü nereye koyduğunu bulamadığı için dikişleri bulanık görüyor, ipliği iğneye geçirmeye çalışıyordu. Küçücük… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 26
Bahar bu sefer beklediklerinden çabuk geldi. Hava, sanki kışı unutturmak istercesine ılımış; rüzgâr bile tatlı esmeye başlamıştı. Nilüfer artık üçüncü sınıfa geçmişti, saçlarını kendisi örüyor, boyu da neredeyse annesinin omzuna geliyordu. Safiye, her sabah kızını okula bırakmadan önce balkona çıkıp gökyüzüne bakıyor, “Artık vakti geldi,” diyordu içinden. O sabah, eline Nilüfer’in çantasını verdi, kendi mantosunun… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 25
Komşular Safiye’ye uğrayıp siparişlerini artık bahçedeki kulübeye getirip götürmeye başlayınca içindeki Hüsna’nın zehir iyice çoğaldı. Safiye, kapının önüne çıkardığı iki eski sandalyeyi yıkayıp kurulamış, üstüne örtü sermişti. Misafirleri o sandalyelere oturtur, çayını demleyip küçük tabaklarda ikramlar ederdi. O anlarda kulübenin önünde evin içindeki sahte kahkahalar gibi olmasa da huzurlu bir sohbet olurdu. Hüsna ise pencereden… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 24
Hüsna’da komşularla ufak ufak muhabbet kurmaya başlasa da, onların imalı sözleri ve gözlerini fazla görmemek için eski ahbapları ile muhabbetteydi. “Adam bana sırılsıklam aşık oldu” diye anlatıyordu herkese. Onun cilvesini bilen arkadaşları işin aslını bilseler de, kendileri de ondan farklı olmadığından, “Seni aklına koyanı yapar, şeytana pabucunu ters giydirirsin!” diyerek destek veriyorlardı. Yağlı kapı bulmak… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 23
Erkut’un yüzü kasıldı. Ne diyeceğini bilemedi. Melike konuşurken parmaklarını saçlarının arasından geçirdi, bir adım daha yaklaştı. “Ben geldiğini söylerim,” dedi hafif bir gülümsemeyle. “Belki arada beni görmeye de gelirsin.” Erkut yutkundu, başını eğdi. “Sağ olun,” dedi yalnızca. Melike’nin parfüm kokusu rüzgârla birlikte dışarı süzülürken kapı kapandı. Erkut birkaç saniye orada öylece durdu. Bahçe sessizdi. Pencerenin… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 22
O günden sonra hayatları sessizce bir düzene girdi. Evde Hüsna mutfaktayken Safiye oraya girmez oldu, Hüsna da onun varlığını duymamayı seçti. Her sabah Safiye kızını okula bırakıyor, kimseye görünmeden yemek pişiriyor, bulaşığını kaldırıp, yukarı çıkıyordu.Akşam olduğunda evin alt katında kahkahalar, üst katında dua sesleri yankılanmaya başlamıştı Hasan her gün aynı saatte geliyor, televizyonu açıyor, karısının… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 21
Hüsna, çaylarını içerlerken Hasan’a iyice sokuldu. Artık koca onun, ev onundu, yeniden zengin bir kadın olmuştu. Hasan gecenin uykusuzluğu ile esneyip dururken o da geçmişten bu güne olanları gözden geçirdi. Çok akıllı buluyordu kendini. Hasan’a rastladıklarında paralı bir hayatları vardı ama parayı sağlayandan kurtulmaları gerekiyordu. Melike’ye deli gibi aşık bir serseri vardı. Son üç yıldır… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 20
Okula vardığında demir kapının arkasında çocuk sesleri yankılanıyordu. Nilüfer’in ince sesi, kalabalığın arasında bir yerdeydi. Safiye’nin kalbi ilk kez gün boyunca huzur buldu. “Anne!” diyen o ses, onu bir anda hayata döndürdü. Gözlerinin dolmasına izin vermedi. Dudaklarının kenarında belli belirsiz bir gülümseme oluştu. Başını dikleştirdi. Kızına yalan söylemeyecekti. Ama nasıl söylenirse en az acıtır, onu… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 19
Safiye ve Nilüfer okul yolunda sessizce el ele yürürken hava pusluydu, toprak kokuyordu. Safiye’nin adımları yavaş, Nilüfer’in adımları küçük ve tedirgindi. İkisi de konuşmadı. Sokağın köşesine geldiklerinde Safiye’nin yüzünde bir fark ediş belirdi. Kahvaltı. Kızına kahvaltı ettirmemişti. Bu düşünce o kadar aniden geldi ki kalbine bir sancı gibi saplandı. Kızının beslenme çantasını salladı, içi bomboştu.… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 18
Gülseren Kılınç ile arkası yarın hikayeleri 