Sessiz Çığlık – Bölüm 6

Erkut geceleri işe gidiyordu. Mahallenin küçük deposunda güvenlik görevlisiydi. Eren uyuduktan sonra sessizce çıkar, sabah kardeşini kahvaltıya yetiştirirdi. Safiye bunları komşulardan duymuştu. Kardeşinin uzağında olmamak için mecburen böyle bir işe razı olmuştu. Babalarından kalan maaş ve Erkut’un kazandığı ile idare ediyorlardı iki kardeş. Arada bir yaptığı kekten, börekten bir parça ayırıyor, Hasan’ın olmadığı günler, kimseye… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 6

Sessiz Çığlık – Bölüm 5

Eve döndüğünde annesine heyecanla olanları anlatırken, Erkut abinin yemek yaptığına duyduğu hayreti tekrarladı. “Mecbur kalırlarsa yapar.” dedi Safiye. Evde ben olduğum için babanın yapmasına gerek kalmıyor ama gittikleri işlerde kendileri yapıyorlar yemeklerini. “Anne, Eren’e bir bebek dikelim mi? O da oynasın.”“Olur.” dedi Safiye, dikiş kutusunu kapatmadan. “Siparişi bitireyim, teslim edip parasını aldıktan sonra gider kumaş… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 5

Sessiz Çığlık – Bölüm 4

Eren ile tanışan Nilüfer evde hâlâ yerleşmesi gereken eşyaları düzenleyen annesini yatak odalarında buldu. “Anne!” dedi heyecanla“Ne oldu?”“Yan evde Eren diye bir çocuk var. Tekerlekli sandalyede. Bahçeye gelmedi. Abisi çizgi çizmiş, geçemem dedi. Ben baktım, çizgi yoktu.” Safiye kızının saçını okşadı. “Abisi öyle dediyse onun için çizgi vardır. Kardeşini korumak için koymuştur. Biz de saygı… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 4

Sessiz Çığlık – Bölüm 3

Safiye durdu. “Ben anlamam o işlerden Hasan” dedi kararsız bir sesle. Yorgun bir yüzle baktı kocasına. “Sen zaten bu işlerle uğraşamazsın. Git, gel bir sürü iş, detayı var. Ben üstleneyim, bitsin.” Safiye sustu yine, resmi nikâhı düşündü ama bir şey söylemedi. Yıllardır hasan ile imam nikahlı yaşıyorlardı. Hasan en kısa zamanda söz vermişti resmi nikah… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 3

Sessiz Çığlık – Bölüm 2

Birkaç hafta sonra babasının durumu daha da ağırlaştı. Öksürükleri uzadığından, gündüzleri konuşmaya bile hâli kalmıyordu. Bir sabah Safiye çorbasını içirmek için odasına girdi. Yaşlı adam gözlerini kapatmış, yüzünde dingin bir ifade vardı. “Nihayet rahatça uyuyor” diye düşündü. “Baba, bak çorbanı getirdim.” dedi her zaman ki sevecenliğiyle. Cevap gelmeyince yanına oturup elini alnına götürdü. Soğuktu. “Baba?”… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 2

Sessiz Çığlık – Bölüm 1

Safiye yıllardır aynı evde, aynı düzenin içinde yaşıyordu. İğne oyası yaparak aile bütçesine katkı sağlıyordu. Gözleri artık eskisi kadar seçmiyordu ama elindeki işten de vazgeçmiyordu. Geçim kolay değildi, bir kızı vardı, fakir bir mahallede eski bir evde yaşıyorlardı. Genel olarak sessiz ve uysal bir kadındı. Çok konuşmaz, gerektiğinde söyler, çoğu zaman da susardı. Evin yükünü… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 1

Kayıp Kökler – Bölüm 36

Tedavi başlayınca evdeki küçük ilerlemeler birleşti. Umut merdivenleri dinlenerek çıktı ama daha az durdu. Kahvaltıda iki dilim ekmek yedi. Öğleden sonra uykusu kısaldı. Gece nefesi daha düzenli oldu. Videolar uzun olmadı ama sayıları arttı. Umut, her yeni şey öğrendiğinde ellerini havaya kaldırıp sevindi.“Bak.” dedi. “Yapıyorum.” Ece her seferinde aynı cümleyi söyledi.“Görüyorum.” Bu küçük tekrarlar ikisine… Read More Kayıp Kökler – Bölüm 36

Kayıp Kökler – Bölüm 35

İkinci gidiş için Ece yine sabahtan hazırlığa başladı. Umut yatağının kenarında oturdu, gözleri aynaya bakıyordu. Ece tarakla saçlarını düzeltti, yakayı avucuyla bastırıp gömleğin en üst düğmesini kapattı. “Bu kez biraz daha uzun kalacağız.” dedi.“Kısa olsun.”“İki gece.” Umut aynada kendini süzdü. “Beni beğenecekler.”“Beğenecekler.” Dolaptan pijama takımını çekip çıkardı.“Pijamayla gitmeyelim.” dedi Ece.“Pijamayla gideyim.”“Misafirlik bu.”“Pijamayla rahat ederim.” Ece… Read More Kayıp Kökler – Bölüm 35

Kayıp Kökler – Bölüm 34

Kapının önünde durduklarında Taner onlara yetişmişti. Ece’nin kalbi hızlı çarpıyordu. Umut montunun cebine ellerini sokmuştu. Tedirgin görünüyordu. Zili Taner çaldı. Kapıyı Gülşen açtı. “Hoş geldiniz.” dedi. Sesi yumuşak ama titrek çıkmıştı. Ece kısa bir selam verdi. Umut’un gözleri Gülşen’in yüzünde takılı kaldı. Yabancı bir yüz değildi am, onda bir tanıdıklık bulmadı. “Buyurun, geçin.” dedi Gülşen.… Read More Kayıp Kökler – Bölüm 34

Kayıp Kökler – Bölüm 33

Gülşen akşamüstü Taner’i aradı.“Ece’nin numarasını alabilir miyim hazırlıklar için konuşmam gerek” dedi.“Veriyorum.” dedi Taner “Benim konuşmamı ister misiniz?“Ben konuşacağım. Ne lazım, ne gerekiyor, bizzat soracağım.”“Tamam.” Numarayı aldı. Beklemedi. Ece açınca sesi sakindi.“Ben Gülşen.”“Buyurun.” Dedi Ece“Yanlış bir şey yapmak istemiyorum. Ne lazım sana. Ne lazım Umut’a. Söyle. Biz hazırlanacağız.”“Rahat olun. Acele yok. Hazırlanıyoruz. Sessiz bir oda… Read More Kayıp Kökler – Bölüm 33