Ben küçük bir kızken, penceresi olmayan tek göz bir evde oturuyorduk. Ailemin maddi durumu hepimize bakmaya yetmediği için, sadece küçük kardeşim ve ben annem ve babamla kalırken, diğer kardeşlerimiz aile büyüklerinin yanında yaşıyorlardı. Annem duvara bir korniş tutturmuş ucuna da basmadan bir perde yapmıştı. Her sabah kalkınca ilk işi gidip perdeyi açmak ve bize dışarıda… Read More Teşekkürler Anneciğim..
Annem oturduğumuz penceresiz evin olduğu bina da temizliğe giderdi, babam da aynı binanın apartman görevlisiydi. Sabah uyanınca hepimiz sofranın başına toplanır, babamın aldığı taze ekmeğe yağımızı sürerek afiyetle yerdik. Bizim için harika kahvaltılardı onlar, çünkü her yeni gün bilirdik ki önümüzde yaşanacak güzel bir gün bizi bekliyor. Bir gün annem temizlikten döndüğünde, ev sahibinin şehir… Read More Olmamış Zeytinler
İmkanları dar, fakat hayal dünyaları geniş bir ailenin çocuğu olarak Gümüşhane’de dünyaya geldim. Annem gerçekte elinde olanlarla değil, nasıl olmasını istiyorsa öyle düşünüp, yaşamayı başarabilen harika bir hayalperestti. Salonumuzun olmayan penceresine astığı perdeyle, her sabah bize “Çocuklar salonun perdelerini açın sabah oldu!” diyerek bu kitabı yazmaktaki en büyük cesaretlendiricim oldu. Bu cümle benim hayata bakışımı… Read More İlk Kitabım : İKİ HAYAT
Gülseren Kılınç ile arkası yarın hikayeleri 