Okula vardığında demir kapının arkasında çocuk sesleri yankılanıyordu. Nilüfer’in ince sesi, kalabalığın arasında bir yerdeydi. Safiye’nin kalbi ilk kez gün boyunca huzur buldu. “Anne!” diyen o ses, onu bir anda hayata döndürdü. Gözlerinin dolmasına izin vermedi. Dudaklarının kenarında belli belirsiz bir gülümseme oluştu. Başını dikleştirdi. Kızına yalan söylemeyecekti. Ama nasıl söylenirse en az acıtır, onu… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 19

Safiye ve Nilüfer okul yolunda sessizce el ele yürürken hava pusluydu, toprak kokuyordu. Safiye’nin adımları yavaş, Nilüfer’in adımları küçük ve tedirgindi. İkisi de konuşmadı. Sokağın köşesine geldiklerinde Safiye’nin yüzünde bir fark ediş belirdi. Kahvaltı. Kızına kahvaltı ettirmemişti. Bu düşünce o kadar aniden geldi ki kalbine bir sancı gibi saplandı. Kızının beslenme çantasını salladı, içi bomboştu.… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 18

Melike’nin ardından kapı kapanınca içerideki hava daha da ağırlaştı. Hüsna göz ucuyla Hasan’a baktı. Hâlâ aynı pozisyonda kollarını kavuşturmuş pencerenin önünde ayakta duruyordu. Bir cevap istiyordu Hasan’dan “Tamam mı, devam mı?” Bir anlık sessizlikte yukarıdan bir tahtanın iniltisi geldi. Hüsna’nın başı irkildi. “Uyandı.” dedi, garip bir heyecanla. Hasan başını kaldırdı, gözlerinde korkunun ilk parıltısı belirdi.… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 17

Hasan’ın acımasız sözlerinin ağırlığından Safiye’nin gözleri karardı.“Ben senin karınım Hasan, unuttun mu?” Hasan’ın yüzünde küçümseyen bir gülümseme vardı.“Unutmak istiyorum ama olmuyor. Boşamıyorum seni ama biz  Hüsna’yla zaten resmi nikah yaptık çoktan. Artık bil de rahat rahat yatağımıza girelim biz de.” Safiye’nin bacakları titredi.Dudaklarından nefes bile çıkmadı.Bir adım geri attı, duvara çarptı, gözleri bir anlığına boşluğa… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 16

Safiye kendini toparlamaya çalışıp içeri geçtiğinde onlar çoktan salona geçmiş, Hüsna hanımın dizisini açmış çay keyfi yapıyorlardı. Boş masada tedirgin bir şekilde annesini bekleyen kızına baktı. Sonra dinleyip, dinlemediklerini umursamadan, “Yorulduk bu gün, Nilüfer’in de ödevleri var!” dedi oturanlara. Sesi televizyonun sesine karışıp gitti. “Hadi kızım!” diyerek sandalyeden kaldırdı kızını kimseye bakmadan yukarı çıktı. O… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 15

Safiye’nin yine hizmet etmekten oturamadığı bir yemeğin ardından, onlar kahve keyfindeyken bulaşıkları toparlarken “Sen neymişsin ben Hasan!” diye geçirdi içinden. Birde her zaman övermiş gibi kadının yanında, “Safiye’nin eli beceriklidir” diye anlatıyordu. Onlar salonda otururken Nilüfer bebeklerini almış yine annesinin yanına kaçmıştı. Hasan’ın sesi  bile değişik çıkıyordu misafirle konuşurken, salona geçince bu kez Hasan’ın demesine… Read More Sessiz Çığlık- Bölüm 14

Kocasının huyunu bile Safiye sabah erkenden kalktı aceleyle.  Nilüfer uyanmasın diye sessizce kalkıp, dikkatli dikkatli indi merdivenlerden. Buz dolabını açıp, akşam ölece yerleştirdiği kahvaltılıklara baktı bir süre, sonra paketleri tek tek çıkarıp, kaplara boşaltmaya başladı. Çayın suyunu koydu, dünden mayalayıp dolaba koyduğu hamurdan bir beze alıp, Nilüfer okula giderken yesin diye bazlama pişirdi. Bezenin mis… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 13

Nilüfer okuldan geldiğinde odasına koşup “Anne! Eşyalarım nerede?” diye seslenince“Çatı katına çıkardım. Çok güzel oldu.” dedi yanına gidip.Elinden tutup yukarı çıkardı.“Bak her şeyini getirdim.  Minik sevimli bir oda oldu senin gibi!” Nilüfer hiç memnun gözükmüyordu“Ben kalmam burada!” dedi ellerini göğsünde kavuşturup, “Benim odam buradan güzel!”“Ben de kalacağım seninle. Merak etme’”Nilüfer’in gözleri büyüdü hemen, annesi ile… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 12

O gece Hasan eve yine geç geldi. Vestiyere astığı ceketinin üzerinden tanımadığı bir parfüm kokusu geliyor gibi geldi Safiyeye. Aklının ona oyunlar ettiğine karar verdi. Bu resmi nikah işi de uzadıkça sinirleri iyice bozuluyordu belli ki.  Kocasına bir şey belli etmeden yemeği ısıtmak için kalktı. “Gerek yok, dışarıda yedim.” dedi Hasan. Safiye de oturdu yerine.… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 11

Hasan artık ustasından ayrı çalışıyordu. Evden çıkarken eline çantasını alıyor, cebinde sigarasını yoklayıp her zamanki gibi sessizce kapıyı çekiyordu. Ama o sessizlik eskisi gibi değildi. Önceleri aceleyle çıkardı, artık aynanın karşısında saçını tarıyor, gömleğini düzeltmeden adım atmıyordu. Safiye sabahları kahvaltı masasını toplarken, aynadaki o özeni fark ediyor ama üstünde durmuyordu. “İş büyüdü, müşteriler çoğaldı.” diye… Read More Sessiz Çığlık – Bölüm 10