Semiha’yı son görüşünün üzerinden iki ay geçmiş olmasına rağmen Kerem’in duyguları sanki ilişkileri devam ediyormuş gibi artmaya devam ediyordu. Onu bir yerlerde görme ihtimali yüzünden arabayla geçtikleri yollar boyunca insanları tarıyor, internette bir izini bulabilmek için hâlâ çaba sarf ediyor, fotoğraf sergilerini takip ediyordu. Umutsuzluk kendini göstermeye başlamış olsa da ona yenilmek istemiyordu. Yeniden karşılaşabilmeleri… Read More Yokluğum – Bölüm 9

Naci ve Semiha’nın nikahlarından bir gün önce, Semiha içinde bir türlü söndüremediği Kerem aşkını biraz olsun bastırabilmek için Nusret beyin telefonunu buldu rehberinden. Bir süre kararsız halde ismi seyrettikten sonra aradı. “Merhaba Nusret bey, Semiha ben! Umarın onunla değilsinizdir!” “Semiha? Merhaba hayır Kerem ile birlikte değilim! Nasılsın?” “İyiyim, evleniyorum. Söylemiştim ya size?” “Mutlu olursun umarım!”… Read More Yokluğum – Bölüm 8

“O hayatım boyunca karşıma çıkmasını beklediğim kadın inan bana! Kimsenin yakında kendimi bu kadar rahat ve mutlu hissetmemiştim daha önce!” dedi Kerem üzgün bir sesle. Nusret bey ona nasıl bir teselli vermesi gerektiğinden emin değildi ama bir şekilde onun içini soğutacak cümleler arıyordu zihninden, “Birbirinizi hiç tanımıyorsunuz henüz, bu sadece bahardan olabilir!” deyiverdi çaresizce. “Bahardan… Read More Yokluğum – Bölüm 7

Yarın sabah buradan ayrılırken büyük bir parçasının burada kalacağının habercisi yürek sızını bastırmaya çalışırken geldi Kerem. Elindeki güzel leylak buketini görünce Semiha çocukluğunu hatırladı birden. Oturdukları evin bahçesindeki leylak ağacından her bahar sabahı leylak koparıp, bir su bardağına koyardı babası. Bir kaç gün sonra mor leylağın rengi koyulaşıp, minik çiçeklerini tek tek masaya dökmeye başladığında… Read More Yokluğum – Bölüm 6

Semiha az önce bir atak gibi yaşadığı heyecan ve elektriklenmenin neyin nesi olduğunu düşünürken, yansıyan fotoğrafların Kerem’in yüzüne düşürdüğü gölgeleri seyrettiğini fark etti. Bu adam da özel bir şeyler mi vardı da önündeki setler kaldırılmış bir nehir gibi ona doğru aktığını hissediyordu çağlayarak. Kerem ise hayatında ilk defa kendini hapsedilmiş gibi hissetmediğini fark ediyordu şaşkınlıkla.… Read More Yokluğum – Bölüm 5

Etrafına bakınıp, lezzetli kanepelerden atıştırırken kapıdan giren adamı görünce ağzındaki ekmeğin parçası yutamadan boğazına kaçıverdi. Bir yandan meyve suyundan içerek toparlanmaya çalışırken, diğer yandan öksürürken gözlerinden gelen yaşların makyajını bozmamasını diliyordu. Ne olmuştu öyle birden bire. Salondaki pek çok insan gibi, Kerem’de kapıdan girince doğrudan boğulurcasına gelen öksürük sesine dönüp onu fark etmişti. Neyse ki… Read More Yokluğum – Bölüm 4

“Kerem ben!” dedi adam elini uzatarak , “Festival için mi buradasınız?” “Semiha!” dedi o da karşılık vererek, “Fotoğraf sergim var ama festivali de kaçırmak istemiyordum!” dedi sırrını açığa çıkararak. “Ben iş için buradayım ama festivale denk gelmek doğrusu beni de çok mutlu etti!” diyerek arabanın arka kapısını açtı genç adam. Semiha bilinmeze giden o adımı… Read More Yokluğum – Bölüm 3

Naci’ye cevap yazdıktan sonra bir şekilde dağılan yalnızlığını geri kazanmak için başını çevirip, biraz önce dünyanın rengini geri vermeye gelen güneşin ilk ışıklarını selamladı. Kuşların çoktan uyandıklarına ve ağaç dallarına şarkılar mırıldandıklarından emindi şimdi. Geçtikleri evlerin bazılarının camlarından süzülen zayıf ışıklar, uyku mahmuru insanların hayatın yükünü taşımak için hazırlandıklarını gösteriyordu. Üniversiteyi bitirdikten sonra beş yıl… Read More Yokluğum – Bölüm 2

Semiha bir süredir sözlü olduğu Naci’nin yoğun ilgisinden boğulacağını hissediyordu. Onun nadir bir kristal parçaymış gibi sürekli üzerine titremesinden başka şartlar altında belki mutlu olacakken, şimdi nefes alamıyormuş gibi hissetmesine neden oluyordu. Naci’nin onun mutlu olmasını istediğini biliyordu. Eninde sonunda onu bırakıp gideceğini defalarca söylemesine rağmen anlamsızca ona bağlamasının yükünü yüreğinde hissediyordu. Üniversite yıllarından beri… Read More Yokluğum – Bölüm 1