“Bu iş iyice çığırından çıkmaya başladı!” diye düşünüyordu Nusret bey artık, zaten yanlış bir karar olan Dilek ile anlaşmalı evlilik kararının üzerinden bir de bu evliliğe iki çocuğun kaderini dahil etmek gerçekten normal gelmiyordu. Bu çocuklardan biri Kerem’in öz çocuğu bile olsa bu iş böyle yürümemeliydi. Dilek’in de hemen bir çocuk adayı bulması şüphe çekiciydi ona göre. Kerem’in beklediğinin aksine şaşkınlığı ile söylediği bir kaç sözden fazlasını edemedi ve bu işi araştırmaya karar verdi. Kerem onun verdiği hayret dolu tepkilerden bir şey anlayamadığı için bir kez daha hayal kırıklığına uğramıştı. Aslında onun içinde de tuhaf bir huzursuzluk başlamıştı. Duygusal olarak kendini bir kadına esir etmekten kurtarmak için geldiği şu nokta kaçtığı şeyin çözümü olabilecek miydi?

Naci, Semiha’nın planlarından habersiz gelecek çocuk için hazırlıklar yapma peşindeydi. Mümkün olduğu kadar Semiha’yı kendi haline bırakmadığı için Semiha, Nusret beyle fazla konuşma şansı olmayacağını biliyordu. Bu son buluşmadan sonra artık bir karar vermek ve bu kararı nasıl uygulayacaklarını düşünmek zorundaydılar.

Nusret bey Semiha’ya Kerem’in bebeğe sıcak baktığı haberini vermeye hazırlanırken diğer çocuğun haberini alınca Dilek’in neyin peşinde olduğunu araştırma kararı almıştı. Bahsedilen çocuk Dilek’in daha önce yaşadığı ülkede olduğundan izini takip etmek zor olacaktı ama Nusret beyin geniş bir çevresi ve beklenmedik bağlantıları vardı. O ülkede kendisi gibi özel şoförlük yapan bir arkadaşını aradı. Dilek’in orada gittiği okulları ve yaşadığı yeri başka kaynaklardan öğrendiği için hayatı hakkında bilgiye ihtiyacı olduğunu söyledi. Arkadaşı değil ama o ülkenin vatandaşı olan onun bir başka tanıdığı biraz araştırma yapıp ona bilgi verecekti. Ancak bu araştırma ve sonuçlarının ne kadar süreceği veya ne kadar verimli olacağı tartışmalı bir konuydu. Yine de arkadaşına bu bilgiye ihtiyacı olduğunu söyledi ve bekletemeyeceği için Semiha ile buluşmaya karar verdikleri gün randevuya gitti. Naci bir süre daha bir yere gitmezse bir daha bu şekilde bir araya gelemeyeceklerdi. Çocuğunu vermekte kesin kararlı ise onun ne şartlarda büyüme ihtimali olduğunu bilmek Semiha’nın en büyük hakkıydı. Bu yüzden Dilek ve Kerem’in evliliklerinin anlaşmalı bir evlilik olduğunu, Kerem’in bir şekilde evlat edinme kararlarını Nusret beye açtığını ve arkasından gelişen tüm olayları tek tek ona anlattı.

“Yani iki çocuk mu evlat edinmiş olacaklar?” dedi Semiha hayretle, bu onun da beklemediği bir durumdu.

“Evet bir kız çocuğuymuş. Ayrıntıları Dilek bildiğinden fazla bir açıklamada bulunmamış. Yani senin bebeğin bir üvey ablaya sahip olacak babasının yanında”

“Bunun kötü bir yanı olur mu?”

“Bunu bilmemiz mümkün değil, sonuçta iki çocuk da evlatlık bilecekleri kendilerini. Yani sanırım onlardan saklamayacaklar bu bilgiyi. Birbirine sevgi ile bağlı olmayan bir ebeveyn ile büyüyecekler”

“Aslına bakarsanız iki tecrübesiz insan bir anda iki çocuğun sorumluluğunu alınca aralarında sevgi bağı varsa da, bunu yaşayacak, sürdürecek bir ortam bulamazlar değil mi? Yani çocuklar birbirlerine karşı sevgilerini fırsat bulup yaşayamadıkları için hırçınlaşan bir anne, baba yerine, daha sakin düşünebilen ve çocuk sahibi olmanın gerçek sorumluluk olduğunu bilmek için daha mantıklı düşünüp davranacak bir anne babaya sahip olacaklar!” dedi Semiha.

“Bu da bir bakış açısı!” dedi Nusret bey ama ses tonu mantıklı da bulsa ikna olmadığını hissettiriyordu Semiha’ya.

“Sanırım siz Kerem’in evleneceği kadına güvenemiyorsunuz!”

“Evet ama Kerem bu konuya beni kesinlikle dahil etmiyor, yani bir aksilik olmazda, bu çocuklar olsa da, olmasa da evlenecekler!”

“O zaman tartışacak bir durum yok, benim bebeğimin babası ile büyümesi ve babasının onu evlat edinebilmesi için evli olması gerekiyor”

“Gerçekten zorlayıcı koşullara sahibiz, sen bebeğiniz için en doğru kararın bu olduğuna inanıyorsan, devam etmekten başka çare yok sanırım. Yine de Naci ve senin birlikteliğini ve bu bebeği sizin büyütmenizi bir daha düşün derim. Sonuçta sen onun öz annesisin ve öz babasına karşı gerçek duygular besliyordun. Yarım bile kalacak olsa, bu çocuk seninle büyümeyi hakkediyor. Naci’nin zaten iyi bir baba olacağını sen söylüyorsun. Bu çocuk onun babası olmadığını asla bilmeyecek, Naci’de öyle. “

“Peki ya Kerem? O kadınla evlenirse kendi çocuğuna asla sahip olamayacak öyle değil mi?”

“Evet ama bu onun seçimi!”

“Ama bir çocuğu olacak! Benimle büyümeyi hakkettiği kadar babası ile de büyümeyi hakkediyor bu bebek. Baştan beri söylediğim gibi de annesinin ölümünü yaşamasını istemiyorum! Öleceğimi bile bile onu doğurduğumu öğrenirse benden nefret etmez mi? Sadece anne olma duygularımı tatmin etmek için mi bir çocuk dünyaya getirmiş olacağım! O kadın samimi olarak anne olmak istiyorsa ki öyle görünüyor iki çocuk birden istediğine göre, o zaman olacaktır! Kerem’e iyi bir eş olup olmamasının bunu çok etkileyeceğini sanmıyorum. Aynı yatağı ve aşkı paylaşmayan insanlar birlikte iyi çocuk yetiştiremezler diye bir kural yok!”

“İkiniz de birbirinizden inatçısınız gerçekten ve maalesef ikinizin her kararı için kendimi sorumlu tutuyorum ve bu da benim yaşlı kalbimi çok yoruyor. Madem sen de bu kadar kararlısın o zaman bekleyip görelim bakalım neler olacak? Sen Naci’den nasıl kaçıracaksın bu çocuğu düşündün mü?”

“Evet bir planım var! Doğum yapacağım zaman sizin yakınlarda olmanız gerekiyor sadece!”

“Umarım bir aksilik çıkmaz!” dedi Nusret bey, gerçekten Semiha’yı otogardan alıp arabaya getirdiği o gün sonrasında bu noktaya geleceklerini asla tahmin etmemişti. O zamanlar Semiha’nın Kerem için uygun olup olmadığının şüphesini yaşarken şimdi ikisinin çocuklarının geleceği için tuhaf bir planın ortasında sıkışıp kalmıştı ve her iki taraf için de bu gidişat hiç içine sinmiyordu.

“Bundan sonra sadece telefonla haberleşebileceğiz büyük ihtimalle. Hamileliğim sırasında yorulmayayım diye Naci beni fotoğraf çekmeye de bırakmıyor artık. Bana tuval üzerine yağlı boya çalışmam için bir atölye bile düzenledi. Resim zevkimi bir süre fırçayla yaşamamı istiyormuş, ortaya çıkacak resimleri de çocuğun odasına veya evin herhangi bir yerine asmak istiyor!”

“Fotoğraftan yağlı boya tabloya geçmek ilginç bir deneyim olsa gerek!” dedi Nusret bey, Naci gerçekten korumacı iç güdüsüyle Semiha’yı bir şekilde kontrol ediyor ve hayatını ele geçiriyor gibi görünüyordu. Çocuğun böyle bir baba ile büyümesi de pek sağlıklı olmayabilirdi.

“Eskiden severdim, yapardım yani, benim için ilk değil! Hatta bir kaç yarışmada mansiyon almışlığım bile var ama sonra bıraktım! Naci de hamileliğim boyunca hobilerime evde devam etmemin daha uygun olacağını düşünüyor. Yani aslında beni eve hapsediyor, o yüzden ben sizi arayacağım fırsat buldukça.” dedi Semiha.

Dilek nikah kıyılıp, evlat edinme aşamasına gelene kadar ailesine bu konudan bahsetmeyi düşünmüyordu. Kerem’i de bu konuda uyardığı için o kızını getirene kadar ailesinin bir şeyden haberi olmayacaktı. Onlara çocuklarının olmadığını değil evlendikten hemen sonra karşılarına sahipsiz kalmış bu kızın çıktığını ve onların da böyle bir çocuğa yuva olmak için heyecanlandıklarını söyleyecekti. Elbette sonrasında ona kardeş yapabilirlerdi. Onlar karı koca karar verdikten sonra ailesinin itirazlarının bir anlamı olmayacağını düşünüyordu. Zaten babası bunun bir şirket evliliği olmasını kendi istemişti. Evlilik sürdüğü veya kendi şirketlerinde söz sahibi oldukları sürece Dilek ve Kerem’in ne yaptığı ile ilgileneceğini hiç düşünmüyordu. Hatta ikisinin sadece nikah yaparak evlenme isteklerine bile karşı çıkmayacaktı muhtemelen.

(devam edecek)