Doruk bey toparlanıp geri geldiğinde, Gönül henüz tamamlamadığı hikayesinin Barış ile ilgili kısmına geldi. Yadigar hanımın ona Doruk bey ile üniversite yıllarında yaşadıklarını anlattığını söyledi. Doruk beyin oğlunu alıp gitmesinin ardından, karşılaştıkları konferansı da bildiğini, Yadigar hanımın Bülent’i o gün gördükten sonra acısını hiç bastıramadığından bahsetti. Tam Doruk bey ağzını açıp bir şey diyecekti ki,… Read More Yok yere – Bölüm 21

“Çok acıyor mu?” dedi Gönül Ertuğrul’un az önce dikiş attıkları parmağına bakarken, dikiş atılırken onun acıdan gözlerinin dolduğunu görmüştü ama işine odaklandığı için tepki vermemişti. “İyiyim şimdi” dedi Ertuğrul, “Seni burada gördüğüme çok şaşırdım!” “Siz tanışıyor musunuz ?” dedi Ertan merakla ikisine bakıp, “Dur bir dakika yoksa sen o Gönül müsün? Ağabey?” Gönül’de Ertuğrul’a baktı… Read More Yok yere – Bölüm 20

Yadigar hanım söylediği gibi oturduğu evi o hafta Gönül’ün üzerine geçirdi. Gönül hayatına bunca değer katan bu güzel insanın bir de böyle büyük bir jest yapmasından çok etkilemişti. Bu hayata yarım akıllı bir anneden gelmişti, babasının kim olduğunu bile bilmiyordu. Sonra yine zeka geriliği olsa da yüreği kocaman olan bir adam ona babalık yapmış sonra… Read More Yok yere -Bölüm 19

Babamdan kalan maaşla zar zor idare ettik. Üniversiteyi bitirdiğim yıl işe girmem gerekiyordu ama annemi nereye bırakacağımı bilmiyordum. Bir komşumuz devletin bakım evlerinden bahsetmişti ama onlara da ancak sıra ile alıyorlardı ve başvuru yapıldıktan sonra da hemen sıra gelmiyordu. O zamana kadar mesleğimi ertelemeyi göze alarak başvurumu yaptım. Okula giderken zaten annemi evde tek başına… Read More Yok yere – Bölüm 18

Gönül son sınıfa gelene kadar kendini zar zor ayakta tutabilen Yadigar hanımın yeniden nükseden hastalığı artık iyi olmasını imkansızlaştırmaya başlamıştı. Evladı yerine koyduğu Gönül’ü üniversite son sınıfa kadar getirebildiği için kendini çok mutlu hissediyordu. Ancak durumunun artık parlak olmadığını bilen Gönül onun gibi mutlu değildi bu durumdan. Ailesi saydığı öğretmenine elinden geldiğince iyi baksa da,… Read More Yok yere – Bölüm 17

Gönül uzun süre babasının yasını tuttuktan sonra Yadigar hanım nihayet ona hastalığından bahsedebildi. Tam kendini toparlamaya başlamışken, hayatta ona en çok sahip çıkan insanın da hasta olduğunu öğrenince gönül yeni bir şok dalgası yaşadı. “Benim hiç yüzüm gülmeyecek mi Yadigar öğretmenim?” diyerek sarılıp ağladı ve onun başına gelenler yüzünden tedavinin ertelenmiş olmasına da çok üzüldü.… Read More Yok yere – Bölüm 16

“Hala? Benim Gönül.” dedi Gönül, Zeliha telefonu açar açmaz hemen. “Gönül?” dedi Zeliha da şaşkınlıkla, bu kız onu hiç aramazdı tam rahat etmişken kim bilir ne diyecek diye canı sıkıldı, “Pek uygun değilim de ne var, bir şey mi oldu?” diye sordu bıkkın bir sesle. “Hala babamın nerede olduğunu biliyor musun?” “Yo! Haberim yok benim,… Read More Yok yere – Bölüm 15

Polisler Yusuf’un ölü bedenini günler sonra sahilde buldular. Balıkçılık yaptığı halde yüzme bilmeyen Yusuf ablası ve kızı sandığı Ayşe Naz’ın konuşmalarını duyduktan sonra kayıkla açılıp kendini derin sulara bırakmıştı. Kayık açıkta diğer balıkçı tekneleri tarafından bulunmuş, ertesi günde Yusuf’un kıyıya vuran cesedini sabah yürüyüş yapanlar bulmuşlardı ancak üzerinde bir belge bulunmadığı için kimliği tespit edilememişti… Read More Yok yere – Bölüm 14

Yusuf’un söylenmeleri kesilmeyince Seyhan bir akşam vurup çıktı kapıyı öfkeyle. Babası yine kılını kıpırdatmayınca sokaklara çıkıp aradı annesini Gönül ama hiç bir yerde bulamadı. Sabaha doğru kapı sert sert çalınınca, annesi döndü sanıp fırladı ama gelen polisler Seyhan’a bir motosikletin çarpıp kaçtığını ve başını sert vurduğu için kurtulamadığını söylediler. Gönül şoka girmiş vaziyette bakıyordu polislerin… Read More Yok yere – Bölüm 13