Okuldan dönerken karşısına çıkan o delikanlıdan bahsedememişti Suna halasına. Aniden çıkıp “Konuşabilir miyiz?” deyince bir karış sıçramıştı yerinden. Güvenli bir mahallede yaşıyorlardı ama böyle sinsice sokulup, konuşmak isteyen birine de güvenmemesi gerektiğini öğretmişti halası. “Kimsin sen ya!” dedi eliyle iterek, “Ben seni tanımıyorum, yaklaşma bak bağırırım!” “Özür dilerim, seni korkutmak istemedim. Uğur benim adım. Rıfat’ın… Read More Yıllar sonra – Bölüm 8

Staj bitip, okulun son dönemi başlayınca Suna başını dersten kaldıramaz oldu. Hem proje veriyor, hem sınav yapıyordu hocalar. Dersten sonra Rıfat’la biraz okulda çalışıyorlar, koşa koşa eve gelip yemek yemeden derse oturuyordu yine. Mercan hanım da o rahatça çalışsın diye çıt çıkarmadan iş yapmaya çalışıyordu evde. Akşam olunca aklı kalır, kulak verir diye televizyon açmayı… Read More Yıllar sonra – Bölüm 7

“Kısır gelin” koymuştu kayınvalidesi adını, “Ne besliyorsun bunu daha, gönder gitsin baba ocağına kusurlu kız vermişler bize!” demişti bir kere. Sanki kadın değildi kendisi, beş oğlan doğurmuş diye kıymetsizdi diğerleri. “Bir kızın olaydı da göreydin kısırı, kusuru!” diyordu içinden ama kalmaya devam ederse de ya dayaktan ya yorgunluktan öleceğini biliyordu. Birinci yılın sonunda kendi kumasının… Read More Yıllar sonra – Bölüm 6

“Kuzenime bahsettim senden!” demişti Rıfat o gün Suna’ya, kuzende olsa aileden birine bahsedilmek hoşuna gitmişti Suna’nın. Demesine göre en yakın arkadaşıydı aynı zamanda kuzeni. İkisi birbirlerinin tüm sırlarını saklarlardı, aşağı yukarı aynı yaşlarda oldukları için kardeş gibiydiler kuzenden çok. O da okuyordu ama Sinop’ta değildi okulu. Uzakta olmadığından her hafta sonu geliyordu, “Tanışırsınız bir geldiğinde!”… Read More Yıllar sonra – Bölüm 5

“Sevgili Vedat, Senin gibi güzel cümleler kuramayacak kadar kaba bir sevişim olduğunu düşünmeni istemem. İki kolunun arasında olmayı düşlemeyi hediye ettin son mektubunda. Kollarının arasında akan bir nehir, cennetin olmak düşer bana. Ne zamana kadar diye sorarsan, nefesim yetene kadar diyebilirim ancak. Bir gün eğer ikimiz…” “İkimiz”den sonra babasının elinde kanadı kırık bir kuş gibi… Read More Yıllar sonra – Bölüm 4

Dersten sonra Rıfat ile kantinin önünde buluşmuştu Suna. “Ben evde biraz çalıştım, sıfırdan başlamaya gerek yok!” dedi Rıfat gelir gelmez, Suna onunla vakit geçirmek istemeyişine yordu bu sözleri bozuldu biraz. “Tamam, bakalım o zaman!” diyerek kucağındaki kitaplara sıkıca sarılıp yürüdü önden. “Erken biterse biraz vakit geçiririz diye düşündüm!” dedi Rıfat, anlamıştı onu incittiğini. Suna yüzüne… Read More Yıllar sonra – Bölüm 3

Üst katta oturan Makbule hanım geldiklerinden beri uğraşıyordu onlarla. Üst katta onlar olmasına rağmen, bir gürültüden şikayet ediyordu, bir kokudan hiç bir şey bulamasa varlıklarından. Ötüp şenlendirsin diye aldıkları bir tanecik muhabbet kuşlarını bir hafta sonra geri götürmek zorunda kalmışlardı onun yüzünden. Suna çok üzülmüştü ama halasını zora sokmamak için kabul etmişti mecburen. Önce sabah… Read More Yıllar sonra – Bölüm 2

Mercan hanım artık bozulmaya yüz tutmuş buzdolabında fazla yemek saklayamadığı için pişirdiği yemekleri günlüğe çevirmişti iyice. Zaten evde yeğeni ile iki boğaz olduklarından fazla tüketimleri yoktu. Babasından kalan maaşı günlük giderlere ancak yettiğinden, buzdolabı tamamen giderse nasıl idare edeceklerini düşünüyordu kara kara. Babasının evini satıp Sinop’a geleli on yıla yakın olmuştu. Zaten ev de kendilerinin… Read More Yıllar sonra – Bölüm 1